 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 261 / 262 |
- ჰ-კითხ-ავ-ს:ხმალს ჰკითხავს
- ხმალს მიმართავს, საომრად მოემზადება. =„ვაჰ დედას მტრისას, რას ელით? ხმლებს ჰკითხეთ, გაისარჯენით“ („ხევსური ბერდია “).; ღმერთმა ჰკითხოს- ღმერთმა მოსთხოვოს პასუხი.; „თუ მე მოღალატე ვარ, [სრულად »»]
- ჰ-კოდ-ს
- კოდავს, ჭრის. =მეორე დღეს ბალღები მგელთ კვერებს ისრებით „ჰკოდენ“ („ფშავლები“, - ძველს). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ჰ-კონავ-ს
- კრავს (ძნას); თოკავს, კოჭავს. =მზევინარი... მკიდა ყანას და ძნასაც თვითონვე ჰკონავდა („უძმოს-ძმა“, II);; გზირ-ჩაფრებს მოაქვთ თოკები და ჰკონავენ სათითაოდ („ტყის კომედია“, მოქმედება II, [სრულად »»]
- ჰ-კპლავ-ს-გული ჰკლავს
- ძალიან დარდობს, ბოღმა ახრჩობს. =„გული მკლავს, ცოცხლად რისთვისა მტერს ჩავუვარდი ხელშია“ („ბაკური “). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ჰ-ლალაობ-ს
- ლალასავით უვლის, პატრონობს, მზრუნველობს =ჩემს ბატონს ჰსურს ბევრი, ბევრი ნაყოფი მივცე ერთგულად მივლის, მლალაობს („ჟოლი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- ჰ-მართებ-ს
- ერთი დღე ჰმართებს ერთი დღე მოელის, ერთ დღეს (სიკვდილისას) ვერ ასცდება. =„მოვკვდები, ერთი დღე მმართებს, მიწა მექნება ბატონად“ („სისხლის ძიება“. XII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ჰ-პარავ-ს:ჭირს ჰპარავს
- =„შენი ჭირიმე, შენ გენაცვალე“-ო, ეუბნება. ერთმანეთს ჭირსა ჰპარავდენ, შენიჭირიმეობით ელაპარაკებოდენ („შეყვარებული“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- ჰ-ფერობ-ს
- ჰგავს =მხევალი ძვირფასად მორთული იყო, სწორედ დელოფალს ჰფერობდა („ჩემი ახალი მეკვლე“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ჰ-ქავი-ს
- ექავება =ტვინი ჰქავის - უჭკუოა, სულელურ საქმეს აკეთებს.; ალბათ ყოფილან კაცები, ესეც თავში ტვინი ჰქავისა („განა კაცია?!“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა [სრულად »»]
- ჰ-ქაქავ-ს
- ქექავს, ჩიჩქნის =(ობოლს) წკეპლა უპყრია, ნაცარსა ჰქაქავს და რაღაც იმედს გულში ისახავს (ვარ.) („სული ობლისა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- ჰ-ღირი-ა
- ღირს. =„როგორ მინდარის.. მის ნახვა ჩემთვის რა ძვირად ჰღირია“ („ეთერი“, XIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ჰ-ყავ-ს:კეთილს ჰყავს ზიარად
- სიკეთეს ჩადის, კეთილ საქმეს იწონებს. =სანამა ვცოცხლობ,დ გულში მაქვს – კეთილსა ვყვანდე ზიარად („დმსეტჟვე, ცაო"). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- ჰ-ყრი-ს:ხელსა ჰყრის
- იყენებს, ხმარობს, სარგებლობს. =მისნი თანამოძმენი ასჯერ მეტად ხელსა ჰყრიან შირაქს („ქართველთა ახალშენი შირაქში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- ჰ-ყუდებ-ს:(ვინმეს) ჩანაბიჯებში ფეხსა ჰყუდებს
- ვიღაცას ეჯიბრება, ცდილობს გაუტოლდეს; იჭიმება, ამპარტავნობს. =„მეც ხომ სამსახურს მაყვედრებს, თითქოს მეტია ბიჭებში, და ფეხსა ჰყუდებს უბირი ერეკლეს ჩანაბიჯებში!“ („ივ. კოტორ. ამბავი“, VII). [სრულად »»]
- ჰ-ყუდი-ა, ჰ-ყუდავ
- აყუდია; დგას. ="შეგეშვენის, დედამიწაზე ვეყუდნეთ ჩირქმოცხებულნი?!“ („მთათა ერთობა");; „(მამიდა) ჯერ ხომ სულ ფეხზე ჰყუდავ და წეხელ სულ ფეხზე იტრიალა“ („მოგონება“). იხ. აგრეთვე: [სრულად »»]
- ჰ-ყუნთი-ა
- =მოხუცი ტოტია, თავპირდასიებული ჯაგს უკან ეყუნთა, ფიქრებში იყო გართული („ამოდის,ნათდება!“) იხ. აგრეთვე: ჰ-ყუნტი-ა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- ჰ-ყუნტი-ა
- დაცუცქებულია, წამოსკუპებულია. =(წიწილა) ჰგრძნობს, საქმის ბოლო ცუდია, და საცოდავად ისიცა სუფრის ბოლოში ჰყუნტია („ნახევარ-წიწილა“, VI). იხ. აგრეთვე: ჰ-ყუნთი-ა =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ჰ-ყურებ-ს
- უვლის, პატრონობს, ყურადღებას აქცევს. =„იმის ძმებს მტერიჰ მუსრავდა, თვით ჯიბეს იყრის ფულებსა. მიკვირს რომ ასეთ უმსგავსთა ქვეყანა რადა ჰყურებსა?!“ („სისხლის ძიება“,XV);; ძნელია, როცა ორივეს [სრულად »»]
- ჰ-ყურობ-ს
- უყურებს, აკვირდება. =„დედავ, დედავ, უყურებ ამას, ჰყურობ,რა არი? – ეუბნებოდა ეფრემი ამაყად ("გუგული“, III);; ბიჭი ვარ გოგოლაური.., რას მკურობ ტალავარზედა?! („კრიტოიოკა... [სრულად »»]
- ჰ-ხდებ-ა, ჰ-ხდები-ს
- ,,უხდება“ (ვაჟა), შვენის. =(ხევსურებმა) დაისაბღუჯეს ფარები თავზედ ჩაჩქნები ჰხდებაო („ხევსურები“);; (ალაზანი) ძირს უთხრის სალსა კლდეებსა, თავზე ჩაჩქანი ჰხდებისა! („ბახტრიონი“, XIII). [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |