 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 28 / 262 |
- ბედობა
- „ბედ-იღბალი“ (ა. შან.), შთამომავლობა. =გათავდა ჩალხოს ბედობა, იმისი სარჩო-საყოლი, აღარვინ დაჰრჩა ვაჟკაცსა იმისი ამყოლ-დამყოლი („ჭირისუფალი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ბევრს
- ძალიან. =(ფაელო) ბევრს არც თავს იტკივებდა სინამდვილის გასაგებად (თარგმ.) („მზითვ. ლანგარი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ბეზარ-ი:ბეზარს მოსული
- იხ. აგრეთვე: მოსულ-ი:ბეზარს მოსული =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- ბეზირგან-ი
- სალანძღავი სიტყვაა: „ცუდი ყოფაქცევის ქალი“ (ა. შან.). =„ერთს ბეზირგანსა დიაცსა, — იმის სახელიმც კრულია, — არ გაჰყოლია ცოლადა, ვაჟკაცი დაუწუნია“ („ჯამრული“). იხ. აგრეთვე: ბაზერბან-ი [სრულად »»]
- ბეზღება:სიზმრის ბეზღება
- სიზმრის მოყოლა, გამჟღავნება. =(გიგოლამ) სიზმარი არც არავის უამბო, რადგან დარწმუნებულია, — სიზმრის ბეზღება, სხვისთვის შეტყობინება კარგი არ არისო („დათვი“, — ყველამ). იხ. აგრეთვე: [სრულად »»]
- ბენტერა
- „ჩერჩეტი, ყეყეჩი, შტერი, გამოთაყვანებული“ (გლ.). =„ქუჩო, ბენტერავ, მაგასა ჰქვიან სიკვდილიო!“ — წამომჩურჩულა ლოღმა („ქუჩი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ბერა
- ბებერი, მოხუცი. =„რა ჰნახე, ჩემო კვირია, აგრემც მიტირებ. ბერასა" („ბახტრიონი“", VII). იხ. აგრეთვე: ახალ-ი ◊ ბერა: ბერა „ცერი“ (ა. შან). (გოგოთური) ფანდურსაც [სრულად »»]
- ბერბაადურ-ი
- გუდანის ჯვარის (ხევსურეთშია, სოფ. გუდანში, ხევსურების მთავარი სალოცავია) სახელია. =მოესროლეს იმათ (კუდიანებმა) „ციცეები!“, ძაღლების და სხვა „ესურმაგის“ ნაჭერნაკუწები, მაგრამ გმირმა [სრულად »»]
- ბექ-ბუქი
- „ბექები“ (ა. შან.). =ბექბუქში თოვლი დამდნარა, მიწა გამხდარა წვნიანი („გოგოთურ და აფშინა“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ბექ-ი
- ჩამონგრეული, ჩამომზღვლეული ფერდობის სათავე, მკვეთრი დამრეცის ზედა ნაწილი. =ბ ე ქ ი ს ფ ხ ა - ბექის პირი. ცოტა ხანს შემდეგ აფხუშოს ბექის ფხაზე გაეკრნენ მეთოფოსნენი („აფხუშოობა“).; ბ ე ქ ი [სრულად »»]
- ბექურ-ი
- პატარა ბექი =(გოგრამ) გუდა მოიხსნა. ერთს ბექუოში მიჯდა („გოგრა“, V); ია ბექერშა გეიცინის ჟუჟუნა წვიმით ნაბანი („გაზაფხული“). იხ. აგრეთვე: ბექ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ბეღელათბეღელა
- დევის სახელია. =„წამეედ ჩემთან, ჩემო მამასწვერავ, ბეღელათბეღელაი ვარეეე!“ („სცენა მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ბეღელი
- შენობა ხატში, სადაც ხატის პური, ლუდი და მისთ. ინახება. =სამნი წავიდენ საჯარეს, შააღეს ბეღლის კარია; გამააბძანეს დროშაი, წმინდის გიორგის ჯვარია („გალაშქრება...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ბეჩავ!
- მოწონებისა და წაქეზების გამომხატველი შორისდებულია: აფერუმს ყოჩაღ! =„ბეჩავ, დედაკაცო, ცოდვა არ არია, შენ კაც არა ხარ“ („დარეჯანი“, I);; „ბეჩავ, ვაჟავ, კაი ყმა კი არი, ღვთის მადმა, გაჭირების [სრულად »»]
- ბეჩავ-ი (-ბედ-შავი)
- საწყალი, უბედური, საცოდავი. =შენს სიცოცხლეში სუ უკლო როგორ უნდა იყო, შე ბეჩა. ვო?!“ („უძმოს-ძმა", III).; ბ ე ჩ ა ვ ი მ ა გ ი ს ქ ა მ ი ა - აბა, ეგ არის, თუ ვინმე არის, [სრულად »»]
- ბეჩაობა
- სიბეჩავე, სისაწყლე, საცოდაობა, სიღარიბე. =„ობლობის, ბეჩაობისა დღესაც ზედ მაძე ობია" („ბახტრ.“, III). ◊ (გადატ.) ღარიბული ოჯახი, ღატაკი ოჯახი, საწყლური ცხოვრება. „სადა [სრულად »»]
- ბეჭ-ი
- „მთის ხალხს სწამს, რომ წმინდა ცხოველის, შინაურის, თუნდ გარეულის ბეჭში, ვისაც იგი ეკუთვნის, ან მოუკლავს, სწერია იმ კაცის ავი და კარგი თავგადასავალი“ (ვაჟა); ამ მიზნით გამოსრულ, გასუფთავებულ [სრულად »»]
- ბეჭ-სახეხავ-ნ-ი
- ბეჭი და სახეხავი. =მისცენით ბეჭ-სახეხავნი, გააწკრიალოს ტარიო („ფშავლები“, ძველს...). იხ. აგრეთვე: ბეჭ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ბეჯითად
- (ხევს.) ნამდვილად, ნაღდად, აშკარად. =„ბეჯითად გამოცხვირვას უპირებენ ხევსურეთს“ („თიან. ფელეტ.“ უკაცრავად...). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- ბეჯითობ-ს
- ბეჯითად, სიყვარულით განაგრძობს. =ჩვენ ეს ყვირილი კარგად გვესმოდა, მაგრამ ყურწაგდებით ვიყავით და ჩვენს საყვარელს მასლაათს ვბეჯითობდით („ერემ-სერემ-სურემიანი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |