წერებად დადგამს ძნას =(გამახარე) ქერებს გადარჩა, „ააწერავა".., რომ გამომშრალიყო („ფშაველი და...“, III). იხ. აგრეთვე: წერა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
ააოხრე, აამყრალე;(ააწუნტე+პროსოდიული ხმოვანი ა) =„(ელიავ), განა შეგშვენის, რომ სეტყვით ქვეყანა ააწუნტია?!„' („უიღბლო იღბლიანი“, XII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
უარყოფის შორიდებული =არა! გაგიგონია|? შენც არ მომიკვდე?! „ნწ! აბა! არა ამაოა, წავიდა, მორჩა. („ცრუპენტელა აღმზრდელი.. ნაწ. I, თ. IV). ◊ კიდეც, სწორედ, აი. ვინც იმას გასტეხს, ის [სრულად »»]
=„აბა-ბა-ბაა, რა ჭირნახულებია, იტყვის კაცი საცა გაქანდებაო“ („ფშავლები“ – გაოცება). იხ. აგრეთვე: აბაბაბა(ი) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
გამოხატავს მოწოდებას. =„გაუბედე, წრუწუნავ, გაუბედე! აბა და ჰა! ემანგრე, ემანგრე!“ („ჩხიკვთა ქორწილი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
გამოხატავს გაკვირვებას. =„აბაბაბა, რამდენ წყალ-ადგილ გაუჩენავ, გიგო, იმ დალოცვილს ღმერთს“ .(„სცენები“, II, სცენა ბარში);; „აბაბაბაი, საკვირველ საქმეს შვრების (იაპონია)". - („ვინ არის [სრულად »»]
გაკვირვების შორისდებული =„აბაი, მოიცა, სულთამხუთავი ხომ არა ხარ, კაცო!“ („დიდებული საჩუქარი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
დააბარებს. =„ესევე ვაბარე ქარსა, ფრინეელთა, მაგრამ, მე შენ გული ვერ მოგილბე“ („შეყვარებული", IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
=„დამდუნებია მთელი სხეული,; ამაო არი აბგარ-აბჯარი“. („ამგლიჯა გული“...). იხ. აგრეთვე: აბჯარ-აბგარ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
ეს სიტყვა დამოუკიდებლად არ იხმარება, არამედ აბჯართან ერთად. აბგარ-აბჯარი ან აბჯარ-აბგარი (ა. შანიძე) =„თავს რომ დაატყო — ვკვდებიო, ჯალაფთ ანიშნა ხელითა, რომ გაეყვანათ კარზედა აბჯარ-აბგარით [სრულად »»]
არჩევს, ასხვავებს (ა. შანიძე.). =(მგელო), დღე-ღამეს არ აბედენებ, თუკი თვალს მოჰკრავ ცხვარსო (ქებათა-ქება“ — მელო). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
უყვარს, გულით ატარებს. =ვინ იცის, რა მაგონდება ქვაც მენატრება მშობელი,; თორემ ცოცხალი არსება გულზე მაბია ყოველი „მთიელი ბავეშვი ქალაქში“). ◊ კუდად აბია; მოსდევს, მასთან ერთად [სრულად »»]
აირევიან, აიშლებიან, ახმაურდებიან. =(ხმები) კვლავ აბოჟირდენ, კვლავ ამატირეს და მომიმატეს წყლულები წყლულში (***„ვიწვები“...). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]