ისრების ჩასაწყობი, კაპარჭი ძველს მეომარს ჰქონდა ისრებით სავსე ბუდე-ქარქაში, ქოჯონი („ძველებური ომი“...). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
=აფსუს, რომ თარუას ადგილას არა ბრძანდებით, ჩვენო „ბარის“ კაბოსანნო, რადგანაც მაშინ უფრო კარგა დააფასებდით თქვენს მიერ გაკაწოწებულს—თქვენსა ბუდნას ქმრებსა, თქვენს ყურმოჭრილ ყმებსა [სრულად »»]
სადაც ბუერა დგას, ბუერით დაფარული ადგილი. =შევუდექით შამბიანს, ბუერიანს გვერდობს („ შვლის ნუკრის ნაამბობი"). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
ერთგვარი კელაა, ქვაზე, ხეში ან მიწაში იკეთებს პატარა ფიჭას და თაფლს აგროვებს. =ბუზურა ბევრი ბზუისო, ფუტკართან ყველა სტყუისო („ფშა. ველი და...“, XI);; ბუზურეები ბზუოდენ მრავალსა, განა [სრულად »»]
ხშირბალნიანი და გაწეწილი. =(ძაღლი) წინ მიძუნძულებდა, თან ბუთქვს კუდს იქნევდა აქეთ–იქით... (თარგმ.) („მზითვ. ლანგ.“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
ბურღი, ხრახნი. =მესამე (მონადირე) ლაჩა-ყბებზე კანაფს ახვევდა, ჩახმახს და ტალს ისე ამაგრებდა, რადგან ბულღი დაეკარგნა („დათვი“ — ყველამ, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
ძალმომრეობს, უტიფრად იქცევა. =შვილმა ტრედმა სიზმარი ნახა. მთელი ქვეყანა არწივებით ავსილიყო, ყველგან ისინი მოჩანდენ, ყველგან ისინი ბუმბერაზობდენ, გასავალი აღარ სად იყო („ტრედები“). [სრულად »»]
თავაშვებულობა, ძალმომრეობა, უტიფრად ქცევა. =ხშირად კი დათვსაც ამოშხამდება ხოლმე ბუმბერაზობა („დათვი“ — ყველამ). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
ქარაფშუტა, უჭკუო. =ეკლო არც როდის არ ვარგა, ბუმბულა, გოგრაბზიანი („ჰაოს და ქართლოს“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
„ცხვარი“ (ვაჟა) (ხატის ენაზე) =„აღარ უგდებთ ყურსა ჩემს ბუჟიერთა“ („ფშავლ. ამაოდმორწმ.“). იხ. აგრეთვე: ხარ-მანეჟ-ნ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]