გრძლად წამოვა, გამოიშლება. (ფიგურ.) =„გამაიძაბნეს ბოლნი და ხელისუფლის ლღვიძლ-ფილტვის ნაგლეჯები აიქ სამ გამააბნია ტყვიამა.“(„აფხუშოობაბ"). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
მალედ, სწრაფად წავა, მოსხლტება. =ქუსლი ჰკრა, წითლა გამალდა, ნიავ-ქარივით მავალი („ალუდა... II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
გამოდის და წყდება, თავდება. =მის ძირს მურყნისა ჭალა გამოსდგამს, იქ მთის წყაროი ქურდულად ძვრება („დაჩაგრ. მესტვირე“). იხ. აგრეთვე: ჩამო-ს-დგამ-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
გამოშვერილი აქვს. =(ქვას) ერთი წვეტი ცხვირიღა გამოჰშვირს ხავსით დაუფარავი. („ფიქრები, ნება და ოცნება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
გამოისვრის, აქეთ გადმოაგდებს. =(ზღვამ) კაკვი გამოჰკრა მიწაზე ღრიალით მეტისმეტითა („უიღალო იღბლიანი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
გონებას გამოულევს, გაატუტუცებს, არაგონივრულ საქმეს ჩაადენინებს, თქვენ რაღა ღმერთი გაგიწყრათ, რამ გამოგლიათ გონია! („სიმღერა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
გარკვევით იტყვის. =ენა მებმევა, სიტყვასა ვერ გამოაგებს, ვეღარა („ეთერი“, IX). იხ. აგრეთვე: გამოაგნებ-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
=როგორც იყო გამოაგნო (სიტყვა) („საჩივარი“). იხ. აგრეთვე: გამოაგებ-ს:სიტყვას აგებს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
ახლად გამობზინებულმა წიფლის ფოთოლმა გაიშრიალა ხის ტოტებზე (ვარ. („ბუნების წიაღზე“). იხ. აგრეთვე: გაბზინებულ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
შეუჩნდება, გადაეკიდება. =(ფიგურ.) (იალბუზი) აღარა სჩანდა მთელ ერთ წელს ღრუბლები გამოჰსეოდა („იალბუზი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]