 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 51 / 262 |
- გამოსახავ-ს:ჯამში გამკეთებელს გამოსახავს
- საჭმლიან ჯამს ძალიან მოასუფთავებს. =გოგრა გამოძღა, ჯამში გამკეთებელი გამოსახა, ისე მოლოკა („გოგრა,“ II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- გამოსეულ-ი
- =ვის არ ჰქმნის გულდაკოდილსა დიაცი გამოსეული („ქებათა-ქება“, - იუდასავით). იხ. აგრეთვე: გადასეული =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- გამოსრეულ-ი
- გამოსროლი. =(ღრუბელს) სწადიან შთანთქას, გააქროს მზის სხივი გამოსრეული („ერთი შეხედეთ ღრუბელსა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- გამოსხლეტილ-ი
- ასხლეტილი, სწრაფად გამოვარდნილი. =ბალახით გამოსხლეტილი ცეცხლი თუ მოჰხვდა მწველადა („ეთერი“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- გამოუთეთრებ-ს
- ჯიქურ, პირუთვნელად ეტყვის(?). =(თორღვას) მაღლა ბანიდამ ძირს, კარებზედ ნადგომს გამოეუთეთრე: „უთუოდ საქებურად იქცევამეთქი (პრისტავი)“ („რამე-რუმე მთისა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- გამოურევ-ს
- ნასერს გამოურევს გააჭაღარავებს, თმაში თეთრს გაუჩენს სინონიმი: „ღმერთმა დასწყევლოს... დედაკაცმა არ გამომირია ნასერი! აი ნახევარი თმა მაგან გამითეთრა..“ („სცენები“, - ფშავლ. ცხოვრ. I). [სრულად »»]
- გამოუტევ-ს
- გამოუშვებს. =„მაგ ძაღთი ერთი ცოცხალიც გარეთ არ გამოუტიოთ“ („ბახტრ.“, XIV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- გამოუწყდებ-ა:საქმე უწყდება
- საქმე გამოელევა, უბრალო საქმეზე მოცდება. =„ნეტავი შენა! გამოგწყვეტია საქმე და ამბობ, რაც არ არი, იმას“ („პაპას მსოფლიო ფიქრები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- გამოუჯრი-ს:კარს გამოუჯრის
- კარს გამოუკეტავს. (გადატ.) დაღუპავს, ამოწყვეტს. =ვინ მოსჭრა ძუძუ დედასა, დახშო სამოთხის კარია, კერაზე წყალი დაგვისხა გამოგვიჯარა კარია?! („ქებათა-ქება“, - ჯანღმა). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- გამოქერქვა
- =„კაკლის ტოტების გახმობა ამ გამოქერქვისაგან უნდა იყოსო, ხოლო გამოქერქვა გამოკოდალის ბრალია“... - მოახსენეს კრებულს („კაკალი,“IV). იხ. აგრეთვე: ქერქმა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- გამოღალული:გამოღალული მიწა
- გამწირებული, ღალადაკარგული მიწა უღონო, გამოღალელი მიწა უხეირო. მცირე მოსავალს იძლევა. („ფშავისხევი“). · =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- გამოღმითაზე
- გამოღმა მხარეზე. =„აქით რო დაბრუნდება, რაკი თავის ეშმაკს გაალაღებს გამოღმითაზე ჩამაივ–ლის“ („სცენები“, - ფშ. ცხ., სცენა I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- გამოღმითურ-ი
- გამოღმა მყოფი, გამოღმელი. =მზე, შეიძლება გაღმითურს უფრო ათბობდა, ვიდრე გამოღმითურს („ნაპრალნი"). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- გამოღრუტნი-ს
- ღრუს გააკეთებს ფუტუროში. =(კოდალას) აგერ რამდენს ადგილას გამოუღრუტნია წიფელი გულამდის („ხმელი წიფელი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- გამოშეშხავ-ს
- გაგოწლავს =(მონადირემ) იმ ძეძუებზედ, რომლებსაც მე გწოვდი დაუსო ხანჯალი და გამოშეშხა. („შვლის ნუკრის ნაამბობი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- გამოჩმახავ-ს
- უხეიროდ გააკეთებს =„ჩემისა სულის სანთლადა ჯადოც მყის გამოვჩმახეო“ („ეთერი“, IX). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- გამოცხვირავ-ს
- ხეს, მორს წნელის ან თოკის გასაყრელ ნახვრეტს გაუკეთებს. =„განა არ იცი, ხეს რო გამოსცხვირვენ, შიგ წნელს ჩაუდებენ, მაუმბენ ჯორებს და, სადღაც უნდ, იქ წაიტანენ („თიან. ფელეტ.,“ - უკაცრავად). [სრულად »»]
- გამოცხვირვა
- ხისთვის წნელის ან თოკის გასაყრელი ნახვრეტის გაკეთება; (გადატ.) გაპარტახება, აოხრება. =„იმით მაიგონეს ეგი,; ხევსურეთის გამოცხვირვა სწადიანთო“ („წერილი ფშავის ხევითგან“). იხ. აგრეთვე: [სრულად »»]
- გამოძაბულ-ი
- გამოჭიმული, გამოშვერილი. =ძალიან უხდებოდა მისი სტვენა ჩამაალი მზის მთის ფხიღან შუბისწვრად გამოძაბულ სხივებს („ბუნების მგოსნები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- გამოწვდილ-ი
- გამოშვერილი, დაღერებული. =(სოსიკა-ბიჭს) გამოწვდილი, დამზადებული თოფი ეჭირა ხელში („დათვი“ - ყველამ, VI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |