 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 53 / 262 |
- განაზრახებ-ს
- წინახწარ შეუთანხმდება, მოელაპარაკება, ვითარებას გააცნობს. =„მღვდელი უკვე განაზრახეს, რომ საღამოზე ჯვარს ვიწერთო“. („ფშაველი და, IX). იხ. აგრეთვე: განაძრახებ-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- განათლავ-ს
- საკლავის სისხლს ასხურებს (განწმენდის მიზნით). =ღმერთმა ქადაგისავე პირით გამოუცხადა, ეშოვნათ ოთხრქა, ოთხყურა ცხვარი და იმის სისხლით გაენათლათ ტბა („კოპალა და იახსარი“...). [სრულად »»]
- განათლვა
- ხელ-მხარის განათლვა (ხევისბერმა) მუდამ წელიწადს ჯერ თითონ უნდა დაკლას საკუთარი საკლავი ხატში და იმის სისხლი მოიცხოს ხელებზე, შუბლზე. ამ ჩვეულებას ეწოდება, ხელ-მხარის განათლვა“ [სრულად »»]
- განაპოხ-ი
- რაც გაპოხეს, რასაც ცხიმი წაუსვეს, წააცხეს. გაპოხილი. =თან მისცა გუდა-ნაბადი ქონ-დუმით განაპოხია („უიღბლო იღბლიანი“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- განასკერტი
- ნისკარტნაცემი, გაკორტნილი. =ჩალხოს თავი, მოკლედ რომ ვსთქვათ, კუნძსა ჰგავ, დაფუტურებულს, კოდალასაგან განასკერტს (ვარ.) („ჩალხო“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- განაფუჭარ-ი
- გაფუჭებული =სად დაისვენოს გრძნობამ და ფიქრმა, არა ვნახო რა განაფუჭარი? („ვიწვები...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- განაღამც -
- არათუ, კი არა. =„(კაკალ!) ახლოც არ გავუვლიდი, განაღამც დავუწყებდი ჩიჩქნას - ამბობდა კოდალა („კაკალი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- განაყოლებ-ი:ქარის განაყოლები
- ფუყე მარცვალი, რომელსაც დანიავების დროს ბზეს გააყოლებს ხოლმე ქარი. =„ქაჯან, ეგ თხოვნა არ გახლავთ, არც საჩუქარი კაცისა: ის მისთვის უმნიშვნელოა, განაყოლები ქარისა“ („ჩიტთა ფაფობა“). [სრულად »»]
- განაცარმტვერდებ-ა
- ნაცარმტვრად იქცევა გაცამტვერდება. =ჩვენ წავალთ ამ სოფლით, გავქრებით, გავნაცარმტვერდებით („ოცნება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- განაძრახებ-ს
- =ფშატაძემ განაძრახა ამხანაგნი თვისნი, რომ ბრძოლა.. „კულისებიდამ“ დაეწყოთ (,სოფლის სურათები“). იხ. აგრეთვე: განაზრახებ-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- განბათ-ი
- მითქმა-მოთქმა, ჭორიკანობა; განგაში. =სოფლის დედაკაცებს ხომ ერთი განგათი ედგათ: „ჩვენი კნიაზის ცოლი თვალთმაქცი კუდიანების ქვეყნიდამაო“ („სოფლის სურათები“, 6). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- განიერა
- „ზორბა, მოსული“ (ვაჟა) მეტსახელია, თიკუნია. =დედას არ მაჰკლავს სიმშილით ფოთოლათ განიერაო. („ფშავლების ცხოვრებიდამ“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- განიჟება
- დაჟინება. =(თამარი) სადაც კი პატარა მწყემსებს შაჰხვდებოდა, დაიჭერდა და ჰკოცნიდა განიჟებითა („შთაბეჭდილებანი“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- განიჟებულ-ი
- დაჟინებული, გაუთავებელი. =ბევრ ქალიც შამიწუხებავ განიჟებულის კოცნითა („ჩანაწ.“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- განიცდი-ს
- დაინახავს. =(ელიზბარმა) მთელი დღე ტყუილად დააღამა, თვალით ვერაფერი განიცადა („ნადირთა პატრონი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- განიხრულ-ი
- გაანგარიშებული, დადგენილი. =სახელმწიფო გადასახადი ერთხელვე განიხრული იყო („ძველი და ახალი ფშავლ. პოეზია“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- განღამც
- არათუ, =„კი არა.ციკანიც არვის დაუკალ, განღამც კურატი დიდია“ („ალუდა...“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- გაონავრებულ-ი
- გაოხრებული, გაჩანაგებული. =გაონავრებულს მინდვრებზე მგლის ჯოგი დაძრწის მშიერა („საახალწლო სიმღერა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- გაპედენიკებულ-ი
- გამოპრანჭული, მოკოხტავებული. =რა არის იმათ თვალში შინაური ძაღლი ბალნიანის კუდით, განებიერებული, გაპეწენიკებული? („გაველდა ცხვარი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- გაპოხილა
- გაპოხილი, ცხიმწაცხებული, გათხუნული. =„მოიდა ისი და კიდევ სხვა რაიმ ეტანა ყუნჭივით დაბალა...გაპოხილა, ძველა ქუდის ჩაჩა ეხურა“ („დარეჯანი“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |