გარემო. მოსცმია გარსა, მიდამოს, ნისლი ყვავილთა სუნისა („კოპალა“, II). ◊ გარეგანი. არ მიჰხლებია ხელი კაცისა, გაელამაზოს მის სახე გარი („დაჩაგრ. მესტვირე“). ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
„რგვალი ხე, სიგრძით ადლნახევარი, რომელზედაც ქსოვის დროს ნართს ახვევენ. ერთი გარაა მოძრავი, მეორე – უძრავი“ (ვაჟა). =ავიღოთ მაგალითად, ქსლის იარაღი: გარა, ცხემლა, საყვანელა, ანუ კაკაჩუნა, [სრულად »»]
სანდოს ქსლის იარაღებისათვის, როგორიც არის... ყდები, ცხემლა..., გარა-საყვანელა... - დიდი დაღონება არა სჭირდებოდა („ფშაველი და...“, V). იხ. აგრეთვე: გარა, საყვანელა =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
მოვლილი, გაწმედილი, გასწორებული. =მე რომ ვამბობ ჩემს წერილში: კახეთში მიმავალი გზა გარაკრაკებულიაო, ეს მხოლოდ თიანეთის გზებთან შედარებით ნათქვამი გახლავთ („საბაასო“). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
გარდა. =„ვის მამაძაღლს ჩემს თავად ჩემი ქედანა და ჭრელია არ ერჩივნოს რაც ქვეყანაზე დედაკაცებია, ჩემს დედაკაცს გარდაია“ („მოკვეთილი“, მოქმ, I, გამოსვ. I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
აკიდებული. =მეც მიტომ მყვანდა ბლომადა ბიჭები გარდნაკიდარი, მომღერალ-მოქეიფენი, მსმელობის გამომჩინარი („ერთი სიყვარულის ამბავი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
გარდა =„ღმერთი გამიწყრეს, ეთერო, ცოცხლად დამმარხონ მიწასა, თუ შენს გარეით საყელოს მე მოვეხვიო სხვისასა!“ („ეთერი“, III);; ქალს ეძლევა ყველა ის, რაც ქალს საკუთარის შრომით მოუპოვებია, [სრულად »»]
გარშემო, ირგვლივ. =გალღებული კიჟინებს, მტერი ეხვია გარზედა („კითხვა-პასუხი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
გაფენილი, გაშლილა. =წიწამურს, კიდით-კიდემდე გართხმულს ალაზნის ველადა, მე ვსახავ სული-წმინდადა, მოფენილს კახთა მცველადა („კახეთს“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
გადმოხტება და იცეკვებს. =გარმოთამაშდი ერთხელა გარდახატული მხარზედა („ჩანაწ.“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
დაწესდება, რჯულად, ადათად იქცევა. =„გარჯულდა გაურჯულებელი“ („მოკვეთ.“, მოქმ. I, გამოსვ. III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ასაწაპნავად, მოსაპარავად. =„თუ არა გასაკრავადა რა გესაქმება ჩემთანა? („მთათა ერთობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]