 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 59 / 262 |
- გაქნი-ს
- გათელავს, გასრესს =„(ირმებს) ძნა-თივა ჩემი ერთიან რქითა და ფეხით გაექნათ!“ („ნადირთა პატრონი“).; ყელს ღა გულს გაქნის ვერაფერს შეასმენს, ტყუილად იწვალებს. ვერცა-რა იმას ვასმინე, აღარც [სრულად »»]
- გაქოსმანებულ-ი
- ქოსმენივით მსუქანი, ძალიან გასუქებული. =„თქვენი ჭირიმეთ, რარიგ გაქოსმანებულია!“ („ხმა მთიდამ“);; რას მაგონებს აგერ ის მხუქანი კაცი, გაქოსმანებული, ღაბაბდაკიდებული, თვალებდასისხლიანებული, [სრულად »»]
- გაქსუვდებ-ა
- გაველურდება, გაგარეულდება. =ჩემი „თვალლამაზი“ ისე გაქსუებულიყო ამ ცოტა ხანში, თითქოს კაცის სახე არ ენახა („ჩემი შავარდენი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- გაღილვლებულ-ი
- იხ. აგრეთვე: გატიტვლებულ-გაღიღვლებულ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- გაღმაით
- გაღმა მხარეს, წყალ-გალმა. =„გაღმაით, ივანეს ბინების პირდაპირ ბორბოწიაობდა რასამ“ („სცენები“, ფშ. ცხოვრ.). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- გაღმითურ-ი
- გაღმა მხარეს მყოფი. =უუბნავ გაღმითურებსა, სახევში გავხდები („ძვ. და ახალი ფშავლ. პოეზია“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- გაღონღიალდებ-ა
- ძლივსძლიობით გააწევს. =„იმდენს ძლივს მოეხნავდით, ისიც სამადლოდ, რომ წლითი წლამდე, როგორც იყო, გავღონლილებულიყავით“ („ხოლერამ მიშველა“, I) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- გაღორებულ-ი
- გაბრაზებული, გააფთრებული. =ხევში ბობოქრობს მდინარე მყვირალი, გაღორებული („ხის ბეჭი“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- გაყინულ-ი
- შეციებული =არ ზარობს, ცოლი მზად არის გაყინულის ქმრის შველაზე („ზამთარი მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- გაჩუჩუნდებ-ა
- ოდნავ გაიწნძრევა, შეირხევა. =გეშინიან, რომ გავინძრე, გავჩუჩუნღე, სელერთიანად დავიფუშებიო („კლდემ მხოლოდ...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- გაცეტდებ-ა
- გაგიჟდება, ჭკუას დაკარგავს. =„გაცეტებულა, გადარეულა საცოდავი“ („კოდალა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- გაცქერდებ-ა
- ცქერად გადაიქცევა. =გაცქერდა მონადირეცა შუბლს ხელი მიუფარია („არწივი და ყვავი“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- გაძაბავ-ს:ტყავს გაძაბავს
- ტყავს გაჭიმავს. (გადატ.) მოკვდება. =„ეს იმის ნიშანი იყო, რომ ტყავსაც გასძაბავდა. („ცრუპენტ აღმზრდ., ნაწ. I, თ. I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- გაძაგრულ-ი
- გათოკილი, გაკოჭილი. =შეუკრეს ხელ-ფეხი ბორკილით და ისე გაძაგრელი წამოიყვანეს („მელია-კუდიგძელია“"). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- გაძაფულ-ი
- ძაფივით გაპიმული. =(ფიგურ.) მთვარისაკენ მიპჰყრობილ მგლების თეალებიდან ზიზღის, სიძულვილია, სისხლის ძიების ისრები იყო გამაფული („ამოდის, ნათდება“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- გაძმავებულ-ი
- ძმად მიჩნეული, დამეგობრებული. =„ვინა გყავს ეგ გაძმავებული, უხდა ხელში მოგეცე“ („დიდებ. საჩუქ.“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- გაწირავ-ს
- დატოვებს. =გაწირეს მგზავრთა სამუდმოღ წყალი და მიწა თავისა („ალუდა...“, VI),; „ოცს წელს სრულ სხვის შვილადა ვარ, სამშობლო გამიწირია“ („ბახტრიონი“, III);; თავისთვის არ გაუწირავს დანაც კი, გან [სრულად »»]
- გაწირვა
- დატოვება, დათმობა. =„თავის მიწ..წყლის გაწირვა ძნელი ყოფილა მეტადა“ („ალუდა...“, VI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- გაწირულ-ი
- მიტოვებული, თავდანებებული. =„ვაი, ჩემო მეილო, ჩემგან გაწირულო ობლად. უპატრონოდ!“ („გაველდა ცხვარი“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- გაჭერილ-ი
- გაშვერილი =ფარნაოზის ქუდად ეს ხავსი მომეჩვენა ფარნაოზის პალტოდ - ნახევრად ამძვრალი და განზე გაჭერილი ხის ქერქი.(„დიდი წიფელი“.) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |