 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 6 / 262 |
- აეთრევ-ა:კუდად აეთრევა
- აღარ მოეშვება, აეკიდება. =„სხვა გზა მოსძებნე, სხვა მხარეს, ნუ ამეთრიე კუდადა!“ („კლდე და მდინარე“, I).; აეთრევ-ა: კუდად აეთრევა — აღარ მოეშვება, აეკიდება. „სხვა გზა მოსძებნე, სხვა მხარეს, [სრულად »»]
- აერ-გადაერევ-ა:ჟამკარი აერ-გადაერევა
- =რაკი ცხოვარმა დასწყევლა აერ-გადაერიათ ჟამკარი („ჩემი მოგზაურობა...", I). იხ. აგრეთვე: გადაერევ-ა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- აესევ-ა
- შეუჩნდება, გადაეკიდება. =„რას ამესივე? მომშორდი, მინდა სიცოცხლით ვტკბებოდე“ („წიფელი და კოდალა“);; ნეტავ თოფს არ ავსევიყავ, მონადირობა მეწყევლა („მონადირე", III);; რაღაც ხმა მას აქეთ [სრულად »»]
- აესევ-გადაესევ-ა
- =„არ ვიცი, საით ამესივ-გადამესივე“ („მოკვეთ“, მოქმ. V, გამოსვ. II). იხ. აგრეთვე: აესევ-ა, გადაესევა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- აეტირებ-ა
- შესტირებს. =ვინაც გაზარდა ობოლი, იმასვე აეტირება („ფიქრები“, — ბერნემ). ◊ აუტირდება. „დედა ეხლა აეტირება იმას, აი!“(ვარ.) („ჩემი მოგზაურობა...“). ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- აექცევ-ა
- (ვინმეს) სიტყვას გვერდი არ აექცევა — მართალს ამბობს, მის ნათქვამში ეჭვს ვერ შეიტან, ვერ უგულებელყოფ. =„სწორედ ამბობს ვერხვი. გვერდი არ აექცევა მაგის სიტყვას“,— ამბობდენ ხეები („უსურვაზის [სრულად »»]
- აეშლება:ბალანი აეშლება
- გაბრაზდება. =ჩემს მეზობელს, შევატყე, ბალანი აეშალა და უსათუოდ შუღლის გულს დადგა, მაგრამ მე შევაყენე („რამე-რუმე მთისა“).; ჟინი აეშლება — ჟინი მოუვლის, სურვილი აღეძვრება.; მთაზე ჰყეფს ბერი [სრულად »»]
- აეხეჩებ-ა
- აეხლიჩება, ასძვრება. =კლდეთ აეხეჩათ სიპები, დაბლა მოგორვენ ჩხრიალით („ნახევარ-წიწილა“, VI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ავ-ი:ავი და შავი
- ავი, კაპასი, ავყია. =პაპას უფროსი რძალი... უნდა შეჰკამათებოდა თავსა და შავს ჯავარას (ვარ.) („პაპასი და...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- ავაგლახებ-ს
- „ვაგლახ მე-“ო, ათქმევინებს, დაადარდიანებს, შეაწუხებს. =„უნდა დამაღონო და დამაძმარო, მატირო და მავაგლახო“ („ოჰ, რა კარგი ხარ...“, I.). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ავადება
- ნეტავ ლოგინად ჩავვარდე, =ვიყო სიკვდიმდე ავადა, რომ ავადებას ვაბრალო გულის სიჩლუნგე, გონისა („ჩონგურს სიმები დამიწყდა“). იხ. აგრეთვე: ავადობა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ავადობა
- ავადმყოფობა. =(მკითხავები) სხვადასხვა ხატის მიზეზს მიაწერდენ კარახელის ავადობას („ფშაველი და...“).; ავადობასაებ: ავადმყოფობასავით.; იგი ავად არ გამხდარა თავის სიცოცხლეში, დღეს კი [სრულად »»]
- ავაზირებ-ს
- რჩევა-დარიგებას ჰკითხავს, ამსჯელებს. =„შენ ჩემსას ვინ გავაზირებს, შე ავო, ავის ენისა!“(„ორი გმირი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ავალებ-ს:სისხლი ავალა
- მოსისხლედ გაიხადა, ვისიმე სისხლი დაედო ვალად. =რა ქნას? მის სახელს იცნობენ, ქისტებს ბევრს სისხლი ავალა („სტუმარ-მასპინძელი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ავარებ-ს
- აყიდვინებს =„იგი მუშაობს ერთგულად..., სთლის ნიჩბებს, სჩორკნის კეხებსა,; სოფელ და სოფელ ატარებს, ჰყიდის, ავაჭრებს გლეხებსა“ („უიღბლო იღბლიანი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ავენაობა
- ენატანიობა; ჯაშუშობა, მაბეზღრობა. =„რა ავენაობითა და სისუნაგით შეგვაწუხებ, დაო, რომ არ გაგიამხანაგოთ“, — უთხრა დედა მტრედმა (მწყერს) („ტრედები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ავზნე
- ავი ზნის მქონე. =თინამ დასძლია ფუნჩისა, დაიდვა ბიღებიანი, მიბნიდა, მიამთელმკვდარა ავზნე, ავთვისებიანი („ორი გმირი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- ავლავ
- შემოვლებული აქვს, — არტყია. =ნორჩის ყვავილის გარშემო არშია ავლავ ძვირია („ჯეჯილი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ავლევ-ს
- ატარებს; გზავნის. =„ვავლიეთ არაყისადა ვაჟი, ცოლი თუ ქალიო“ („აქა ამბავი...“);; მოდიან საჩივნელადა: „ბრიყვად ნუ ავლევ ციცასა!“ („ფშაველი და...“, IX);; ნუ მავლევ ქვეყანაზედა გაცივებულის [სრულად »»]
- ავლეინებ-ს
- აიძულებს, რომ მიხედოს, მოუაროს =(ციხელი) თხა-ცხვრებისთვის ჩვენ გვავლეინებდა (ვარ.) („ცრუ-ციხელა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |