მოგერიება =მაშინდელს ომებზეღა მტრის გერებაზე დაფუძნებულს ცხოვრებაში, იმაზე მეტი დალოცვა, როგორც ქალი ჰლოცავდა ბახტარიშვილს, შეუძლებელიღა იყო („ფშაველი დედაკაცის მდგომარეობა...“). [სრულად »»]
რბილი ბუმბული, გინგლი. =(მელიას) ლოგინად ქათმის ბემბელი და ბატის გერმა ეგო ქვეშა („მელია-კუდიგძელია“);; „მე პირდაპირ თქმა მიყვარს, ისე შეგინახო, როგორც ჩემი ორივე თვალები, დაბრძანდე გერმის [სრულად »»]
გეშვა, წვრთნა, წაფვა. =თავითვე კარგად გერ დაგიწყიათ მისი გერშვა“ („ჩემი შავარდენი“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
იხ. აგრეთვე: ეუბნება =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
სისხლის გეში სისსხლის კვალი, სისხლიანი ნიშანი. =„ჩემს ჩანადენს საქმეს კი სისხლის გეში დასდევს თანა“ („ტრედები?“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
აქ - პირი, ადამიანი, პიროვნება. =გოგოს სწადიან იპოვნოს პირველის მსგავსი გვამია („მოგონება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ძველებური თოფის, ჩარმას ეპითეტად არის ნახმარი. =„თოფჩი თოფი სჯობ ხირიმი მემრ ჩარმა გვარშარეულიო“ („მოკვეთილი“, მოქმ. I, გამოსვ. II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
ცრურწმენით ვითომც ზოგ გველს აქვს ძვირფასი თვალი, რომელსაც იშვიათად გამოიტანს ხვრელიდან და ათამაშებს. ვინც ამ თვალს წაართმევს გველს და შეინახავს, იგი დიდ ბედნიერებას და სიმდიდრეს ეწევა, - [სრულად »»]
თევზია ერთგვარი. =ეს ფიჩხული ვარო, ეს მურწა, ეს კალმახი..., ეს გველანაო („ცრუპენტ. აღმზრდელი“,რან. II, თ. I);; ორაგულები და ჭანარი რომ ბაასში იყვნენ... სრიალით სცილდებოდენ ფიჩხულები, [სრულად »»]
პატარა ფერდობი. =სახლის უკან ჩამოსდგამს გვერდა („შთაბეჭდილებანი“);; აი, ჩემს გარშემო გვერდეებზედ ფშავლები ხნავენ („ფშავის ხევიდამ“);; „ამ ნისლს ჩამოჰყვებიან ხევ-ხექ, მეორენი იქნება ან [სრულად »»]
დამრეცი, დაქანებული ადგილი. =ადგილი გვერდალი იყო და აკენის დადგმა არ შაიძლებოდა („შთაბეჭდ.“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
მთიბლური სიმღერა.„მარტოკა მუშის მღერა მკის ან თიბის დროს ფშავში“ (ვაჟა). =ჯერ მთიბლების „გვრინვა“, სიმღერა არ გახშირებულა („სცენა მთაში"). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
იხ. აგრეთვე: უდგა-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.