 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 62 / 262 |
- გიზღას:ნადირ კლოევ გიზღას
- ასე მიმართავენ ნადირობიდან დაბრუნებულს: ნადირი შემდეგაც მოგაკვლევინოს. =„ნადირ კლოვ გიზღას, აბიკავ, მაჰკალ, ხელ მაგიმართას“? („ხევსურები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- გინდადრობით
- დაჟინებით, დაბეჯითებით. =ვფიქრობ, ნამეტნავ ეხლა, რაკი გინდადრობით მოვინდომე, თავისებურობით გამოვსჩნდე-მეთქი („ფიქრები“, - ბერნემ). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- გიორგ-ი:გიორგი ნაღვრის პირისა
- =„გიორგივ ნაღვრის პირისაო, რჯულიან-ურჯულოთ სალოცაო, შენ სწყალობდე ამ სამსახურის პატრონსა“ („სოფ. ხახმატი“ - აგვისტო); ვენაცვალეთ ჩვენს ხახმატის ჯვარს ასკაისძეს.. წმინდა გიორგის - [სრულად »»]
- გლარზვნა
- ღვლარჭნა, კლაკნა =გველს შეებრალა ლეხზუმი, მისკე წავიდა ზლაზვნითა, მიაშრიალებს ხმელს ფოთოლს დიდრონის ტანის გლარზვნითა („ბახტრიონი“, XIX). იხ. აგრეთვე: იგლარძებ-ა =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- გლახა:გლახა გამცემარა
- უყაირათოდ, უაზროდ მიმცემი, გამწევი (დახმარებისა, მოწყალებისა). =„გლახა გამცემარა ქურდზე უარესიაო, არ იცი?“ („უძმოს-ძმა“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- გმირი:გმირის კოპალაის ლახტნაკრავი
- წყევლაა =„ჩემი მირეშაი და კუდბეჭედაი ვალში წაუსხამ არუთინას, იმ გმირის კოპალაის ლახტნაკრავსა, იმ შავის მიწის შასაჭმელსა!“ („დარეჯანი“, II). იხ. აგრეთვე: ლახტნაკრავ-ი =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- გნიას-ი
- ყაყანი, ყვირილი. =სიმღერით, გნიასით, ცხენ-ხეთქით მოცვივდენ ჩვენს კარზე“ („დარეჯანი", IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- გოგრის პირის მზე
- გოგრის ყვავილი (?). =„იყო პირველად ჩემი წამალი გოგრის პირის მზე შაქრით შადედებული“ („ფშ. ამაოდ-მორწმ.“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- გოლიათ-ი
- ბიბლიური გადმოცემით - გიგანტური აგებულების ფილისტიმელი, რომელიც მოკლა დავით მეფემ შურდულით (გლ.) =თითქოს ვახტანგ მეფე და ოსი ბაყათარ შებმულან, ან დავითი ღა გოლიათიო („ქართველი კაცი...“). [სრულად »»]
- გომ-ი
- გვამი, მუცელი. =გომს ამოუყორავს იხ. აგრეთვე: ამოუყორავ-ს ◊ გომური, ბოსელი, თავლა. „წელში ორჯერ თუ დაემბის ჩემი საფერხე გომშია“ (,ბახტრიონი“, XIV);; (ცოლი) ოღონდაც ბიჭებში იყოს, [სრულად »»]
- გონებ-გონებით
- დაფიქრებით. =სულ ბოლოს იგი უამბობს ჭკვიანად, გონებ- გონებით („სისხლის ძიება“ XII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- გონებულა:ჩემს გონებულა
- „მე ვეგონე და...“ (ა. შან.) =„ჩემს გონებულა სხვა მოჰკლეს, ვიცი, ეს ვისიც ბრალია“ („სისხლის ძიება“, VI). იხ. აგრეთვე: ჩემ-ი:ჩემს გულად =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- გონი
- გონება იხ. აგრეთვე: გად(ა)ვარდებ-ა-გონთით გად(ა)ვარდება =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. [სრულად »»]
- გონობ-ს
- ფიქრობს, იგონებს. =თქვენ როცა გხედავთ, ტივლებო, მუხლს გიურით, გული ღონობსა, თქვენფერად სიამაყესა გატაცებული გონობსა („თქვენი ჭირიმე, ჰოი, მთებო“). ..; და გაუღიმა, გაუგო, რადაც ივანე [სრულად »»]
- გონჯ-ი, გონჯ-ა
- შეუხედავი, უცხვირპირო. =„ვაჰმე რა გონჯ რაიმ („გაზვიადებ. საკითხავი“);; უნამუსობაში დაძრახულსა და ლამაზს ქალს ისევ გონჯასა და ნამუსიანს დედაკაცს ამჯობინებს ფშაველი („ფშაველი ღდედაკაცის [სრულად »»]
- გორ-გურ-ი
- ბევრი (დიდი და პატარა) გორები. =მინდარის' გაგიჟებითა, ვიხილო ირმის კვალები, მოვედო კიდევ გორგურსა, ვაცეცო ირგვლივ თვალები („მონადირე“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- გორდა
- მოკლე (უვადო) ხმალი. (გლ.). =ახლა ხმალს ვლესავ გორდასა, გალესვა იმის ჯერია („ბერიკაული“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- გორველა
- სარეველა მცენარის მრგვალი და მუქი ფერის მარცვლები, რომლებიც ურევია ხოლმე ხორბლის, ქერის და სხვათა მარცვლეულში“ (გლ.);(გადატ.) გორაკი. =„თქვენს შორის ღვარძლი, გორველა უფალს ნუმც [სრულად »»]
- გორი-გორ
- გორ-და-გორ გორიდან გორზე. =ამ პირობაზე დამდგარნი ორნი გორი-გორ ჩადიან („ბახტრიონი“, IX). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- გორი:გორის ცხვირი წინწამოწეული
- გორი, წამოშვერილი კონცხი გორისა. =„ნამდვილია, მწყემსებმა გატეხეს ხმა... იქ, გადასახედში, გორის ცხვირი დაისვენესო“ („მოკვეთილი“, მოქმ. V გამოსვ. III).; გორის ფხა - „გორის ზურგი“ (ა. [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |