 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 64 / 262 |
- გულგავარდნილი
- დაუდგრომელი ხასიათისა, ვინც დღეს ერთზე ფიქრობს, ხვალ –სხვაზე. =ვერ ვენდე, რა გაიგება გეულგავარდნილის ქალის? („ჩანაწერები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა [სრულად »»]
- გულგავმსუვალულ-ი
- გულდაკოღილი (სიყვარულით). =დიდხანს მსურდა გულგამაპვალულს, რომ მესინჯა მისი სახე („გაუბედავი სიყეარელე“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- გულგაცვივნილ-ი:გულგაცვივნილი წისქვილი
- „წისქვილის გულნი“ ორი ღარისებრი ხელსაწყოა ქვედა წისკვილში, ღერძის გარშემო ჩაჭედილი. თუ ამ ლღარისებრ სოლთაგან რომელიმე ჩავარდა ძირს, მარცვალიც წყალში ჩაცვივა. =„აბა რა უოხრო და უტიალო [სრულად »»]
- გულდაგმშეულ-ი
- მოთმინებადაკარგული. =ფშავლები გულდამშეულები უცდღიდნენ თოფის სროლის დაწყებას („აფხუშოობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- გულდიდად
- დიდგულად ამაყად. =ჭყანტში ბაყაყი მღეროდა გულდიდად. რიხიანადა („ბაყაყის სიმღერა"). შატილს მოიდა ხოხობი, გულდიდაღ დაჯდა ჯარზედა („ფშავლები“ - ძველს...). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- გულდიდობ-ს
- დიდგულობს, ამაყობს. =მთაო, რად აკპრე ჰგულღდიდობ, ცერად დაჰყურებ ბარსაო?! („მთა და ბარი”). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- გულეურად
- გულდასმით, გულიანად. =(იოთამს) ასე გულეურად ისარი არასოდეს არ გაუსროლია („როგორ გაჩნდენ.. III);; (ძაღლები) ნახრავ-ნუხრას ძვლებსა ამასობაში ხრავდნენ ისე გულეურად, როგორც სამი დღის მშიერი [სრულად »»]
- გულზვავად
- ამაყად, თამამად, ზვიადად. =გულზვავად მომმართა, ვუნდოდი დასაკვნეტადა" („ბახტრიონი“. VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- გულთაფლ-ი
- კარგი, კეთილი გულის მქონე. =მაშინ მეფობდა ერეკლე, ჩვენი პატარა კახია: ქეა-კირით არის ნაგები, გულთაფლი. სახით მკვახია („მოხუცის ნათქვამი“, II). იხ. აგრეთვე: გულტკბილ-ი =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- გული-გულში
- გუნებაში, თავისთვის. =ვეცდები, ისეთი აზრი ვაზსენო,... ყეელამ, თუ გული-გულში დამემდურება, აშკარად მაინც ვერ გაბედოს ჩემი გალანძღვა („დიდ-მარხვა“);; ვირი კი გული-გულში იცინოდა, ამბობდა: „ამ [სრულად »»]
- გულის-ჭირ-ი
- „გულის გაჭირვება“, გლოვა; დარდი, ბოღმა. =სალმის ნაცვლად სამძიმარი მიაგება: „გულის-ჭირი სიხარულზე შეგიცვალოსთო!? („ფშაველი და...“, III). იხ. აგრეთვე: გულის-ჭირვება, გულჭირიან-ი [სრულად »»]
- გულის-ჭირვება
- =ბევრი რამა მაქვს სათქმელი და ბევრი გულის-ჭირვება („ფიქრები“ - ბერნემ). იხ. აგრეთვე: გულის-ჭირ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- გულკერპ-ი
- ურყევი, მტკიცე; გულგოროზი, ამაყი, მრისხანე. სინონიმი: თოფების ხმასა გულკერპნი მთა-კლდენი შემოჰხვივიან (ვარ.) („სტ. მასპ“,). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა [სრულად »»]
- გულკვდარ-ი
- საწყევარი სიტყვაა: სასიკვდილე, დასაღუპავი. =„სად მიგაქვს,ქორო, შე გულკვდარო, ქათამი!“ („სურათები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- გულმრუდ-ი
- უსამართლო, დამნაშავე, რაიმე ცოდვის ჩამდენი. =„ვინც გელმრუედია, ის უფრო ჩემზე კარგა ჰცხოვრობს!!“ („ფშავლები“ – ძველს...) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- გულსუწადინოდ
- გულნაკლულად, სურვილის შეუსრულებლად. =ხევის პირზედა ლოდებზედ, გიგლია კვდება ხარია.., კვდება გულსუწადინოდა, მტრისა მიჰყვება ჯავრია („გიგლია“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- გულტკბილ-ი
- =ერეკლეს მარჯვენა ხელი, გვერდთ ედგა ლევანი, მამაზედ უფრო გულტკბილი, თვალმარდი, როგორც ჯერანი („მოხუცის ნათქვამი", V);; (მთიელებიე· დინჯმოუბარნი, გულტკბილნი, გაჭირების დროს მარგნია [სრულად »»]
- გულშავ-ი
- ბოროტი, სასტიკი, შეუბრალებელი. =მამაჩემი გულშავი კაცია, სრულებით არ ვებრალები („პატარა მწყემსის ფიქრები“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- გულშმაგად
- გაშმაგებით, გააფთრებით. =იბრძვის ღრუბელი გულშმაგად, თუმც არსითა ჰჩანს წამალი („შავი ღრუბელი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- გულწყნარად
- მშვიდად. =ეხლა ცა წყნარობს.. სოფელსაც გულწყნარად დაეძინება („ღამე მთაში“);; (შაშვო) გიგალობია გულწყნარად, ფრთა გიცემია ფრთისადა („შაშეო, მასვე ჰმღერ“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |