 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 65 / 262 |
- გულჭირიან-ი
- მგლოვიარე =გულჭირიანს სტუმრებს მკითხავი დედაკაცი ჯავრა გულჯავრიანად დაუხვდა და სალმის ნაცვლად სამძიმარი მიაგება: „გულის ჭირი სიხარულზე შეგიცვალოსთო“ („ფშაველი და...“, IV). იხ. აგრეთვე: [სრულად »»]
- გულხადარა
- დაღესტნის ზოგი ტომის ეპითეტია. =ჰრჩებოდა ჩვენი ქავ-ციხე გულხადარას და დიდოსა“ („ბაკური“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- გუნდა
- სახინკლე ცომს დაასორსალებენ და დაჭრიან, ამ ნაჭერს გუნდა ეწოდება. =მარიამ გუნდასა სჭრიდის, ჰგვანდის („ფშაველი დედაკაცის მდგომარეობა...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- გუნებამძიმე
- დინჯი, წვნარი, აუღელვებელი. =რად არ იმღერი, ნეტარა, ბიძაქ, გუნებამძიმეო? („საახალწლოები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- გურჩ-ი
- „ქვასანაყი ფილთაქვა“ (ა. შან). =ეხლა სჯობს სახში ვიმალო, თავზე დავირტყა გურჩია („გოგოთურ და აფშინა“, III); თევდორობა-ღამეს მარილის სანაყს ქვას (გურჩს) მიაბამენ ფშავლები ბოძზე წნელით [სრულად »»]
- და გიაზრებდი
- („ჩანაწერები“) იხ. აგრეთვე: დაუაზრებ-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- და-ს-დებ-ს:ბილიკს დასდებს
- გზას გაიკაფავს. =თვით უნდა დავსდო ბილიკი, ვიხეტიალო ბნელაში („ქებათა-ქება“ - იუდასავით...). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- და-ს-თოვნი-ს
- დაათოვს, თოვლი დაედება. =(ფიგურ.) შენ არ გადარდებს ჭაღარა, კაცთ რო დაგვთოვნის თმაზედა („შაშვო, მასვე ჰმღერ“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- და-ს-თხევ-ს
- დაკარგავს, გააქრობს. =„ქალო! აქ კაკლები მეყარა და დაუთხევავ რასამა“ („საშობაო მოთხრ. სტუმრები). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- და-ს-თხოვ-ს:მუქარას დასთხოვს
- დაემუქრება. =(სატევარი) მავხელე, დავიდევ თავით, (ავსულს) მუქარა დავსთხოვე, ცეცხლან ავაგზენ“ („სცენა მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- და-ს-ტაცებ-ს
- მოსტაცებს, წაართმევს (ბევრს). =ხელ-კუდი გამაშვებინა, ღვარმა დამტაცა ხარები („გუთნისდედის ჩივილი“). ◊ ჩაავლებს, წაავლებს, დაუჭერს. „ერთს წამს ხელს ვინამ დამტაცა, ტარი ჩამიდეა [სრულად »»]
- და-ს-ტირი-ს:ამით დასტირის
- მოთქმით, ხმამაღლა დასტირის. =ამით დასტიროდა მამას გასათხოვარი ქალი სანდო („ფშაველი და...“, II). იხ. აგრეთვე: ხმა-ხმით დასტირის =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- და-ს-ტყლეშ-ს
- სთხლეშს, მოარტყამს. =(თოფი) ერთს წითელწვერას დავსტყლიშე, დავაგლეჯინენ ყბანია („მწყემსის სიმღერა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- და-ს-ცდი-ს:კეთილად დასცდის
- დაკვირვებისა და გამოცდილების შემდეგ დაასკვნის, რომ ესა თუ ის საქმე (ან მოვლენა) კეთილად დაბოლოვდება. =კიდევაც მეკვლედ მოვდივარ, თუკი კეთილად დასცადეთ („მიკვლევა“).; კარგად დასცდის - კარგად [სრულად »»]
- და-ს-ცემს:თოფს (ხანჯარს) დასცემს
- თოფს (ხანჯალს) დაარტყამს. =მოქიშპე არ გაუშვია, რო არ დაეცეს ხანჯარი („გაზაფხული", – მიწა);; ერთხელ ხარისათვის უნდა დაეცა თოფი, მთელის თავისს ტანით ედგა წინ ელიზბარს („ნადირთა [სრულად »»]
- და-ს-ძრწი-ს
- დაპჰკანკალებს, თავს ევლება. =მთელი 50 წელი განსვენებულმა (ი. ჭავჭავაძემ) საქართველოს ბედი კალთით ატარა, იყო მისი დარაჯი; როგორც დედა ერთადერთ ჩვილს შვილსა, ისე დასძრწოდა და დაჰკანკალებდა, [სრულად »»]
- და-ს-წკეპ-ს
- (თოფს) ესვრის (ვაჟა). =(ბერო) გიამბობდა, სად როგორ დაჰკრა ხარ-ირემს თოფი და „დაამუხლისკვერავა", სად ჯიხვს „დასწკიპა“ და „დააბჯინა“ რქებზე („აფხუშოობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- და-ს-წრწი-ს
- =მოიღო წყალი ჯოყოლამ, უსვამს გულზედ და პირზედ. ანუგეშებდა თავს დასწრწის, როგორაც დედა შვილზელა (ვარ.) („სტ - მასპ.“). იხ. აგრეთვე: და-ს-ძრწი-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- და-ს-ჭრი-ს:ფიცის ბოძებს დასჭრის
- ფიცს გატეხს, აღთქმას გადაუდგება. =რაკი დაჰხედეს დროებას, ბოძები დასჭრეს „ფიცისა“, ვინც მეღორედაც არ ვარგა, დღეს ის ხუცესად მიდისა („ქებათ.-ქება", - რედაქტორებით). [სრულად »»]
- და-ს-ჯრი-ს:კარს დასჯრის
- კარს დახურავს. =ხეზე შემოჯდა ჩიტი პატარა, სხეულით ნაზი, ტურფა, ნაცარა მშვილდის თვალების კარი დაჯარა („ილო“, VI). (გადატ.); ოჯახს ამოწყვეტს, კერაზე ცეცხლს გააქრობს. ბევრისა კარი დავსჯარე. [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |