 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 66 / 262 |
- და-ძმობამ(ა)
- დაფიცვაა - და-ძმობის. =მადლმა, ჩვენს და-ძმობას ვფიცავ. „დაძმობამ ეგრე სჯობია“ („მოკვეთ.,“ მოქმ. II, გამოსვ. IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- და-ძმობას
- დაფიცებაა - თუ და-ძმობის მადლი გწამს „მოიცა, ქალო, დაძმობას, ცოტას იარე წყნარადა“ („ბახტრიონი“, XI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- და-ჰ-ბრუნავ-ს
- დასტრიალებს, თავზე უტრიალებს. =„არწივთ მოზარდონ წიწილნი, დაჰბრუნონ ჩემსა სამარეს, მალმალ მაიღონ ბიბინი („ისევ შენ, ისევ, ქალაო");; დამბრუნავს ფიქრი ბოროტი, თავზე დამძახის ავადა [სრულად »»]
- და-ჰ-კასკასებ-ს
- დაჰკისკისებს. (გა. დატ.) დასჭიკჭიკებს. =ტორუა დაჰმღერის და ქარისაგან გატაცებული დაჰკასკასებს სოფელს თავზე („სოფლის სურათები“, I).; დაკეფის დაკეპავს, დაკუწავს.; „მაგრა დაჰკარ, დაკეფე, [სრულად »»]
- და-ჰ-კეჭნი-ს
- მსუბუქად დაჭრის (ბასრი იარაღით). =(ხევსური), თუ სისხლის აღება უნდა, მოჰკლავს და, თუ შეურაცხყოფილია მცირედ მისგან, „დაჰკეკნის“, დასჭრის („ხეესურები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- და-ჰ-კვლევ-ს
- დააკვირდება, შეხსედავს, დააცქერდება. =(ქალმა) ჯერ კი პირდაპირ ღამკვლია, თვალს გამიყარა თვალიო („ფშავლის სიყვარული");; ანგელოზს ჰგვანდა ივანე, რო დაგეკელია თერზედა („ივ. კოტორ, [სრულად »»]
- და-ჰ-კმეჭ-ს
- დაკბეჩს. =„დაჰკმიჭე, დაჰკმიჭე. პაპაის შვილო!“ (ვარ.) („პაპა–სი და...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- და-ჰ-კრავ-ს:თოფს დაჰკრავს
- ტყვიას მოარტყამს. =„მინამ შენ თოფს ხელში აიღებ, მე კიდეც დაგკრავ თოფსა“ („ფშავლები“, შენამც).; თოფი დ ა ჰ კ რ ო დ ე ს ტყვია მოარტყას. „(გიგლია.); უთხროდი, თოფი დაჰკროდეს იმ დაღისტანელს [სრულად »»]
- და-ჰ-ლაღოი-ს
- დაჰხარის. =(ყორანი) დაჰლაღოოდა წყეული აქ მომხდარ ხათაბალასა („ეთერი“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- და-ჰ-ლიპლიპებ-ს
- რისამე ზევით, მაღლა ლაპლაპებს. =(ქაჯი) დაჰლიპლიპებდა ქალსა თავზედა ხელშეუქცევი, როგორცა ხმალი (თარგმ.). („ქაჯი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- და-ჰ-მწარდებ-ა
- გაუმწარდება, ჩაუმწარდება, დამმწარდა ტახტიც, გვირგვინიც. =ვიცქირებოდი ძირითა („სიზმარი“,— ვიჯექი). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- და-ჰ-რიშხნავ-ს
- დაუტატანებს, დატუქსავს, შერისხავს. =ლაპარაკობს სადმე სამი კაცი, დარეჯანიც იმათში ჩაერევა და ერთერთსაც იქნება „დაჰრიშხნავს“, შეუტევს („დარეჯანი“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- და-ჰ-ფამფალებ-ს
- დაჰფარფატებს. =(ციხეს) დაჰფამფალებდა თავზედა გაუმაძღარი სვავია („ალუდა...“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- და-ჰ-ყაშყაშებ-ს
- -ყაშყაშით ეხმიანება დაჰკივის (არწივი, ორბი...). =ორივეს თავზე სვავები დაჰფანფალებდნენ და დაჰყაშყაშებდენ („ნაპრალნი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- და-ჰ-ყრი-ს
- ღონეს ვინმეზე დაჰყრის - ვისიმე იმედი ექნება. „დონე შენზედა დავყარე თუ შაგიძლიან მკელაო?!“ (ჰაოს და ქართლოს“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- და-ჰ-ყუდებ-ს
- დააყენებს, გააჩერებს, დააყუდებს. =დაგვყუდეს შუა საყდარში ხელშემკობილნი სანთლითა („ერთი სიყვარულის ამბავი“, VIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- დააბუნდოვებ-ს
- მოსპობს, დაღუპავს, ამოაგდებს. =„ჰოი, პრისტავო,... მე ვარ წმინდა გიორგი კოპალისაო, დაგსეტყვ, დაგაბუნდოვებ, შემოგაცლი მაგ სამოსელსა“ („დროშა“, I);; „... სიკვდილმა რო დააბუნდოოს ამათი [სრულად »»]
- დაადგებ-ა:ქარი დაადგება
- ტეხას დაუწყებს, ტკივილს იგრძნობს. წელიცა ამტკივდა, თავიცა, ქარი დამადგა მაჯასა („მტრისამც გულია ისეთი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- დაადგებ-ა:ქარი დაადგება
- ტეხას დაუწყებს, ტკივილს იგრძნობს. =წელიცა ამტკივდა, თავიცა, ქარი დამადგა მაჯასა („მტრისამც გულია ისეთი“). ◊ მკის დროს საათი უბეში არ დადგება („ძველი და ახალი ფშავლ. პოეზია“) [სრულად »»]
- დაადიდებ-ს
- (ბევრ) შესაწირავს შესწირავს, სათანადო საღვთისმსახურო ტექსტს იტყვის. =საკლავის პატრონები თავ-თავიანთ ზვარას ატყავებენ.; ხევისბრის ვალია: „დააკურთხოს“, „დაადედოს“, დაკლას, ხოლო პატრონისა [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |