 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 7 / 262 |
- ავსევიყავ
- იხ. აგრეთვე: აესევ-ა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- აზარ-ი
- „აზარს შეადგენს ასი წმინდა, ჩლიქგაპობილი ნადირი. კურდღელი, მელი, მგელი და დათვი არ ითვლებიან“ (ვაჟა). =აზარს აათავებს იხ. აგრეთვე: აათავებ-ს:აათავებ-ს აზარს =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- აზაქრობა
- მცონარობა; უყურადღებობა =ცოლს ჯავარას, რომელიც... სიღარიბეს უგმობს, სიზარმაცეს და აზაქრობას აბრალებს, პასუხად ჩალხო ერთსა და იმასვე ეუბნება (ვარ) („ჩალხო“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- აზეზებულ-ი
- აშვებული, ახსნილი. =„მიყვარს დაბმული ძაღლები, აზეზებული მელია“ („მელიას სიმღერა“);; „ერთი სიტყვით, ლომები ვიყვენით, აზეზებული ლომები, უკან დახევა წესი არ იყო“ („ცრუპენტელა აღმზრდელი“, [სრულად »»]
- ათავებულ-ი:აზარი აქვს ათავებული
- ასი „წმინდა“ (ჩლიქგაპობილი) ნადირი ჰყავს მოკლული (რის შემდეგაც თოფს სამი დღით მიწაში ფლავდნენ). ბეროს სამჯერ აქვს აზარი ათავებული და თოფიც სამჯერ აქვს დამარხული მიწაში („აფხეშოობა“). [სრულად »»]
- ათასფრიან-ი
- ათასფერი, ათასნაირი. =გულით მაშორებ ვარამსა, ვარამსა ათასფრიანსა („ლურჯას“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ათენგენა, ათენგენობა
- ერთ-ერთი დღესასწაულია მთაში; მოდის ივლისის მეორე ნახევარში (18—25 რიცხვებში). =ბევრი მლოცავთ უფრო ხახმატობას (ათენგენა), სოფ. ხახმატში მიდის („ხევსურები“);; „ათენგენობის სწორზე კი [სრულად »»]
- ათეულ-ი
- ათი ძნა ერთად დაწყობილი =ჰკონავს ძნებს ათეულებად, მუხლებს არ იხრის მშრომელი („უიღბლო იღბლიანი“);; აეღო მთელი მთა-ბარი ქალთამზის მოთქმა-კვნესასა.; დაიჭრა თმები გიშრისა, ათეულის ჰგავ კრებასა [სრულად »»]
- ათირებს:ასუსუებს
- აჩუმებს, აშოშმინებს“ (ვაჟა). =თუ აგვიტირდა ბალღები, ვათირებთ პანტის ჩირითა („მთაში“, V);; „ძუძუთ ვათირებთ ბალღებსა, რძისთვის რო აბირდებიან!“ („ბახტრიონი“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ათოთქორდებ-ა
- =ხალხი, მთელი ქვეყანა, სოფელი და ქალაქები შეინძრა, ათოთქორდა („ერთი უყურეთ ტყესა-და!“). იხ. აგრეთვე: შეთოთქორდებ-ა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- ათპირ-ი
- ათმაგი, ათჯერადი. =მეზობლის ქათმებისაგან მოლოცვა მოდის ათპირი („ქორი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- აია!
- აი, შეხედე ნახე! =„დიდიავ, აია!“ — დაიყვირა იმან და თან მწყერი დაანახვა დარეჯანს („დარეჯანი“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- აიაზმა
- სასხურებელი წყალი ეკლესიაში (ა. შანიძე.). =წყლულს ესალბუნე ნექტარად, სულს აიაზმა ასხურე („რუს-იმერელს“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- აიარა:ფალიამ
- (საფალიამ) აიარა იხ. აგრეთვე: აივლი-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- აიაღებ-ს:იაღს
- წმინდას, უცოდველს სდის (სულს). =„თქვენამც მოგივათ, ჩვენო მკვდარნო, დადგმული ტაბლა, ანთებული სანთელი: თქვენსამც სულს უნათობს, თქვენსამც სულს აიაღებს“ („ფშავლები“, — ძველს...). [სრულად »»]
- აიბუებ-ს:
- მ—ასხარად აიგდებს, დაიბრიყვებს. =როცა ერთს ვისმე მრავალნი აწვალებენ, მასხარად იგდებენ, დასცინიან: „აიბუეს საწყალი კაციო" (ვარ.) („როგორ გაჩნდენ ბუები“...). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- აიგდებ-ს:წერა აიგდებს
- თავის საუბედუროდ ატყდება, ბედისწერა აიტანს. =„ვაჟო, დათვო, თავი დამანებე. წერას ნუ აუგდიხარ; წადი, შე რჯულძაღლო, დაიღუპე“ („მოგონება“). იხ. აგრეთვე: წერა =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- აივლი-ს
- ფალია (საფალია) აივლის — თოფის ყურზე დაყრილი წამალი აენთება. =ფალიამ აიარა, მაგრამ თოფი კიდევ არ გავარდა („დათვი“, IV); აიარა საფალიამ, მაგრამ არ გავარდა თოფი („მოგონება“). იხ. [სრულად »»]
- აიზიდებ-ა
- აიწევს =ზოგი ყანისკენ მიიწევს, სხვა მთისკე აიზიდება („ნახევარ- წიწილა“, VIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- აითრებ-ა
- აეთრევა, ადგება. =თუ მალე აითრება „თარუა“, ხო პატიოსანი, თუ არა და გასდგებიან კიდეც „ტყრაშნი“ არცისკანათი („ხევსურეთი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |