 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 72 / 262 |
- დაეშლებ-ა
- დაენგრევა, დაერღვევა. =დაფიქრდებოდა მწყემსიცა, თითქოს სახლ-კარი დაშლია („ბუნების სურათი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- დაეცემ-ა:წვეთი დაეცემა
- სისხლი ჩაექცევა ტვინში, დამბლა დაეცემა. =ნინიკას წვეთი დასცემოდა და სოფლის განაპირად, ღობის გვერდზედ ეგდო გულაღმა („ხოლერამ მიშველა“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- დაეცოცმანება
- ასაღებად დაიხრება ფაცი-ფუცით. =ჩემმა ამხანაგებმაც... ნიჩფები გადაყარეს და ქვებს დაეცოცმანნენ („საშობაო მოთხრ.“ ნადირობა). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა [სრულად »»]
- დაეწევა:ცას დაეწევა
- ძალიან გაუხარდება. =„მამიდასთან მივიყვანე. ცას დაეწია საწყალი“ („მოგონება“, საშობაოდ). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- დაეწვერებ-ა:მზე დაეწვერება
- მზე გადაიხრება. =მზე გორის პირს „დაეწვერა“ („დარეჯანი“, V). იხ. აგრეთვე: დაიწურებ-ა:ცრემლად მდუღარედ დაიწურება =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- დაეწვი-ს:თვალები დაეწვის
- ძალიან ეწყინება. =ცოცხალს რომ ჰნახავს ტყე-ველსა, ზამთარს დაეწვის თვალები („ზამთარი და გაზაფხული“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- დაეჭირება
- დაუჭერენ, არ მისცემენ. =ვინც უნდა იყოს იგი, რჯულიანი თუ ურჯულო, სახლი და ცეცხლი არ დაეჭირება (ვარ.) („ჩალხო“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- დაეხაფრებ-ა
- დაეკარგება =„თავები დიდრონი გაბიათ ტანზე და ტვინი სადღა დაგეხაფრათ“ („ერემ-სერემ-სურემიანი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- დაეხედვებ-ა
- საეჭვო იქნება, რომ შეხვდეს, შეემთხვას, დაემართოს; მოსალოდნელი იქნება. =ცუდი ხომ არა შაემთხვა, ხომ არა დაეხედვა-რა?! (ვარ.) („ჩემი ახალი მეკვლე“);; შამანდუხს, მოხუცს დედაკაცს, გულიც [სრულად »»]
- დაეხელთ
- იხ. აგრეთვე: დახელთავ-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- დაეხირება
- მიებჯინება, მიაწვება. =(ღილა) მეორეს ღამეს სიზმარში მოდის, რქით დამეხირება („ღილა და კვირისა“, VI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- დაეხლართებ-ა
- დაეხუთება, დაუსუსტდება. =ვაჰ, დედას თქვენსა, ჯიხვებო, დავბერდი, მაკლეს თვალთაო;; ფეხდაფეხ ვეღარ მოგყვებით, მუხლები დამეხლართაო („ნადირთა პატრონი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- დაეხურებ-ა:ცა თავზე დაეხურება
- დიდი უბედურება შეემთხვევა, გაუბედურდება. =„ე მაგას (გიგლიას) მტერი მოგვიკლავს, ცა თავზე დაგვეხურება“ („გიგლია“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- დავ-ა, დავალ-ი-ს
- დადის, დაიარება. =მარტუა დავა მოზვერი, არვის იკარებს ახლოსა („მონადირე“, I);; „დიდ ქორ რაიმ დავალის, ჭრუღა, დიდი“ („საშობაო მოთხრ.,“ სტუმრები).; „(ქურსიკი) ჰხედავს კიდევა, კაცის ცნობა [სრულად »»]
- დავარდებ-ა:ამბად დავარდება
- ხმა დაირხევა =„იმ ხანად ამბად დავარდა: ააზატებენ ყმებსაო“ („მოგონება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- დავედრებ-ს, დავედრი-ს
- ქადილით, მუქარით, ნიშნის მოგებით ეტყვის. =როცა მტერს კლავენ, ზედ დავედრიან: „ჩემს ძმას უზიდე ცივი წყალიო“ („მთიელის შფოთი“);; „გასწყდით, დამლევნო ქვეყნისა“,ზედ დაჰვედრებდა ბერია („კოპალა“, [სრულად »»]
- დავითა, დავით-ბიძა
- დათვი =„წადი, ირბინე, არა უშავს, ხვალ სადღა გამექცევი, დავითავ!“ („ნადირთა პატრონი“);; გაიჩმუჩნა დავითბიძა, ატორტმანდა, ყალხზე შადგა („სადღეისო სიმღერა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- დავითპირული
- ხმალია ერთგვარი. =„რაკი მთები ჩამოშრა, ფშავლებს აეშლებათ სათარეშოდ საღერღელი, მაგრამ არ იციან, რომ მოკვეთილი აქ იმათთვის ალამაზებს დავითპირულს“ („მოკვეთ.“, მოქმ. V, გამოსვ. I). [სრულად »»]
- დავითფერული
- ხმალია ერთგვარი. =„არ მი ეგ რად მი (მინდა)?! მაგას დავითფერულ ხმალია) მირჩევ მე!“ („ფიქრები“, · უნდა...). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- დავინავსია
- (დავინავსე+პროსოდიული ა) დავინავსე. =„მე ხელს გავანძრევ ვეღარა, სრულიად დავინავსთა“ („საშობაო ზღაპარი“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |