 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 77 / 262 |
- დალამფარ-ი
- დიდი ფარი(?). =მოესროლეს იმათ (კუდიანებმა) „ციცეების“, ძაღლების და სხვა „უსურმაგის“ ნაჭერნაკუწები, მაგრამ გმირმა ბერბაადურმა გუდანის ჯვარმა დალამფარის უფარა („რამე-რუშე მთისა“). [სრულად »»]
- დალაწლაწებ-ს
- დალასლასებს, დაწანწალებს. =(მგლები) სიმშილისაგან შეწუხებულნი დალაწლაწებდენ მინდორზე („უძლ. ვირი“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- დალახავ-ს
- სიარულით გათელავს, დაივლის =„უერთოდ აღარ დავლახავთ ბილიკებს ჩვენის მთისასა“ („ბახტრიონი“, VIII).; (ვ ი ნ მ ე ს) სიტყვას დალახავს!-(ვინმეს) ნათქვამს არ შეასრულებს.; „მეუბნებოდი: ვინც შენ [სრულად »»]
- დალახვრამ-ს:თოვლს დალახვრავს
- თოვლს გაადნობს, გაალღობს. =სწორედ მესამედ მოვიდა ეხლა წვიმა, აქა-იქ დაოჩენილი პატარ-პატარა თოვლები დალახვრა („წიფლისჩიტა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- დალახლახებ-ს
- უშნოდ მოძრაობს, დადის; აქ: უშნო მოძრაობით დაფრინავს. =ვავო, შე გაუმაძღარო. რას დაჰლახლახებ ცაზედა? („ქებათა-ქება“, — მელო...). იხ. აგრეთვე: დახანხალებ-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- დალახტავ-ს:დაგლახტოს!
- წყევლაა - მოგსპოს გაგანადგუროს! =„დაგლახტოს გმირმა კოპალამ : აგვიანე!“ („კოპალა და იახსარი“);; „დაგლახტოს ცხრამ წმინდამ გიორგიმა. შე სიკვდილის დაბუნდუებულო!“ („ ფშავლები", შენამც...). [სრულად »»]
- დალევ-ს
- მოსპობს, დაღუპავს, გაწყვეტს. =„მაშ რა უნდა ვქნათ, ხომ ჰხედავ, ფშავლები მტერმა დალია?!“ („გიგლია“, I); ღივად დალევს - დედაბუდიანად მოსპობს, თესლს გაუქრობს.; „მოსვენებას არ მოგვცემენ ეგენი, [სრულად »»]
- დალევა
- დახოცა, გაწყვეტა. =ამბავი თუშების დალევისა იმას (თილისძეს) წაუღია (,, ლაშარობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- დალიგნდებ-ა
- ძლივს შესამჩნევად, ჩრდილივით გამოჩნდება. =დალიგნდა ვიღაც (ვარ.) („ქაჯი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- დალიკავ-ს
- დალექავს, ფსკერზე ჩაიტანს. =ქალი გაიქცა თავად კი იქა, საცა ვაჭარი წყალმა დალიკა („ქალის მთა“);; ზვირთებმა ზღვისამ უფსკრულს დალიკა ( დედა და შვილი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- დამალებულ-ებ-ი
- სწრაფად მოძრავნი, გაჩქარებულები. =წინ როჭო და უკან შავარდენი დამალებულები მოდიოდნენ („პატარა მწყემსის ფიქრები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- დამარხავ-ს:დამარხე დარეჯანი
- (ჯ ა ვ ა რ ა ი...) მოსაუბრეს მიმართავენ ასე ალერსით: „დამარხე“-ო ეტყვიან და თავის სახელს დააყოლებენ. ნიშნავს: შემოგევლე, გენაცვალე, შენი ჭირიმე. =„სადღა არი, დამარხე დარეჯანი, წინანდელი [სრულად »»]
- დამბადებელ-ი
- გამჩენი (ღმრთის ეპითეტია). =მიშველე, დამბადებელო, ჩამაცვი ჩემი რვალია („სიზმარი ამირანისა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- დამბალ-ი:დამბალი ხაჭო
- კვერებად შეკრული, ბოლში გამოყვანი ლი და შემდეგ ქვევრში ან კასრში შენასული ხაჭო. =მეკვლე ტახტზე დავსვი, წინ სუფრა დავუდგი, თაფლ-ერბოიანი ჯამი, მასთან ერთად ხმიადი და დამბალი ხაჭო („ახალი [სრულად »»]
- დამდგარ-ი:ცდაზე დამდგარი
- ვისაც ვაჟკაცობის ჩადენა და სახელის მოხვეჭა აქვს გადაწყვეტილი. =ხომ იცი, უყვარს დედასა შვილი, დამდგარი ცდაზედა („ა. მ. ყაზბეგის გასტუმრების გამო“).; იმაზე არის დამდგარი - იმას ფიქრობს, [სრულად »»]
- დამეთხია
- იხ. აგრეთვე: დაეთხევ-ა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- დამეხავ-ს
- საწყევარი სიტყვაა: მეხს დასცემს, მოსპობს, მოკლავს. =„რა მიყო მა გმირის კოპალაის ლახტნაკრავმა, დაგშეხოს მწარემ სიკვდილმა, აგრიადა“ („აფხუშოობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- დამეხილ-ი
- საწყევარი სიტყვაა: მეხდაცემული. =„იხ დამეხილი, ის იქნება“ („ბერდიხა“);; „შე დამეხილო, რაზე ჩაუგდე სხვათ ეს ბალღი ხელში, რად აკვლევინებ ქვეყანას ო?!“ („პატარა მწყემსის ფიქრები“). [სრულად »»]
- დამიტირე
- ეტყვიან მოფერებისას: შემოგევლე, გენაცვალე. =„აბა დამიტირე, გამომართვი ე ყანწი“ („სცენები“, ფშავლი ცხოვრ. III);; როდესაც ფშაველი გელაპარაკება, სიტყვის თავზე ატანს: „გენაცვალე“, „შენი [სრულად »»]
- დამკვალებელ-ი
- გზის მაჩვენებელი. =„ვინ მოვა? დამკვალებლადა თათრებს ჰყოლიან ჩვენები“ („თათრობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |