 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 79 / 262 |
- დანახედებ-ი
- ნანახი. =ბალია ეხლა გონს მოდის, გულს უკლავს დანაზედები („ხის ბეჭი“, VI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- დანახედვებ-ი
- რაც გადახდა, რაც შეხვდა, ხვედრი. =იმასაც (დათეს) დანა ხედვები მელისა გადახდებაო (ვარ.) („ნახევარ-წიწილა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- დანელდებ-ა
- გაქრება, დაჭკნება. =ხორცო, დაჰნელდი, დამჭლევდი, სულო, იხარე, ჰლაღობდე („ხორცო, დაჰნელდი“); [[ დაივსება (ოჯახი).; „ახ, რა ოჯახი დანელდა, როგორ დაჰკარგეს ნიჭია“ („უიღბლო იღბლიანი“). [სრულად »»]
- დაოჩნდებ-ა
- ოჩანი გახდება; მოდუნდება. =მანამდე თვალთა ხედვა მაქვს, არ დავოჩნდები სმენითა („ქებათა-ქება“, დროება). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- დაპირბადულ-ი
- დაბურული, დაფარული. ...და, მწუხრის ბინდით დაპირბადული, შორიდან მოსჩანს, ნელ-სხივობს ისა (თარგმ.) („ქაჯი“, 14). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- დაჟამებულ-ი
- დამწიფებული. =დაჟამებული იარა, ნესტარით გამოსარწყავი („სული ობლისა“, II) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- დარ-ი:სიწმინდის დარი
- მოწმენდილი ამინდი, უღრუბლო დღე. =სოფელში ისე დასდგები, მზე რო სიწმინდის დარზედა („ჩანაწერები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- დარამად -
- მთლად, სრულიად. =მეშვიდეს (მონადირეს) სულ დარამად, ყველაფრით მოშლილი თოფი ჰქონოდა („დათვი“, ყველამ, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- დარან-ი
- ნაგებობის (მაგ., ციხის) ქვედა სართული, სარდაფი. გამოქვაბული. =გმირის ხმა ისმის მედგარი, ზანზარებს კლდისა დარანი („მთათა ერთობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- დარახტული
- რახტით, ვერცხლის სამკაულით მორთული. =ცხენები დარახტულები მიმდგარან კლდეთა ყურესა („მანდილი“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- დარდაკ-ი
- ჩერჩეტი, ლენჩი, სულელი. =მაგრამ იმ ხოტბა-შესხმასა... უნდა დავჰსძინოთ, რომ კაი დარდაკიც ყოფილა (ვარ.) („ვაჟა-ფშაველას“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- დარდმოფონებული
- დარდშემსუბუქებული. =ახლა ძლივს სუნთქავს ნებითა გულზე დარდმოფონებული („სისხლისძიება“. XV). იხ. აგრეთვე: მოფონებულ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- დარეცხვა
- ბანა-რეცხვა დედათწესის მშობიარობის დამთავრების შემდეგ. =ამ დარეცხვას ისე ამბობს დედაკაცი, თითქოს პირის ბანაზე იყოს ლაპარაკი („ფშავლები“, გზად). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- დართულ-ი
- დასაწვავად დადებული. დამატებული, შეკეთებული. =კერაზე ცეცხლი მინთია, ზედ შეშა არის დართული („გლეხის სიმღერა“). იხ. აგრეთვე: წართულ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- დარურურუა
- (ხმაბაძვ.) „დალაბანდი“ (ვაჟა). =„დასჭეხნებს დურდურაი-დ' არ იქმენ (ცხენები) ჩუჩუნს. იმას გააბრუნებენ, დაუკვრენ დარურურუასა“ („სცენა მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- დარჩომა
- დარჩენა; სიცოცხლე. =დარჩომა ანუ სიკვდილი, ეგ ხომ ღვთიური წესია („დაუსრ. კვნესა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- დასაამოდ
- დასაამებლად, დასაწყნარებლად. =ვაჰ, ამისთანა ნუგეშისცემას, ნაძღვნევსა ღვთისგან ჩემს დასაამოდ! („ამგლიჯა გული“...). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- დასაგულო, დასაგულებ-ი
- შინ ან ზვავისაგან უსაფრთხო ადგილზე მისატანი, დასაბინავებელი (ძნა, თივა...). =(გამახარემ) სამოცამდე თივა ააგო მთაში (თივა—5 6 ფუთამდე). მაგრამ ისიც „დასაგულო“, ისეთ ბინაზე დასაყენებელი, რომ [სრულად »»]
- დასათირებელი
- დასაყვავებელი, დასამშვიდებელი, დასაწყნარებელი, ანუგეშებელი (მაგ., ატირებული). =წვიმა მოდიოდა და ალბობდა · მდელოს. მზე ათბობდა, ნიავი დასათირებელ სიმღერას უმღერდა („ბუნ. წიაღი“); [სრულად »»]
- დასაკვალებ-ი
- კვალდასადები, გასაკვლევი. =„მაშინ შენ შენი ეცადე, გზა ჰპოვე დასაკვალები“ („ეთერი“, IX); საცაა ქარიც ადგება, გზა გვინდა დასაკვალები („ქებათა-ქება“, მელო). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |