დაბედავს =„ავდეგ, ავიღე თავი, დავიდგი თეთრი კარავი, და გუყურე სოფელთა, სოფელ-კარნი აყოვდენ, როგორც იანი-ვარღნი“ („ფშავლების ამაოდ-მორწმ.“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
იხ. აგრეთვე: დაიჩენ-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
წერას, ბედ-იღბალს იმთავითვე განუსაზღვრავს (ღმერთი). =„ამან (ნადირმა) ემის მეტი არა იცის, ეს დაუწერია ამისთვის ღმერთსა“ („მოკვეთ.,“ მოქმ. I. გამოსვ. I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
სიცხე ან სიცივე გაუმიზეზიანებს (ჭრილობას) =„ეს კარგია, წყლულს მალე მოარჩენს, აღარც დაგიხავებს“ (ვარ.) („ჩალხო“,II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
უპოვნელნი =„(ირმებს) მანდ სადგომები აქვთ, ხვალ დაუხელავნი არ მომრჩებიან“ („მოგონება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
დაფი. (კოდალა) . =უკრავს დაფას და ზურნასა ნისკარტიც ხეზე კრიალებს („წიფელი და კოდალა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ახლა სხვანი მოვიდნენ შეიარაღებულნი, დაფაციცებულნი („ჟოლი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : [სრულად »»]
დაძველებული, გამოფიტული (შდრ. ფიტი). =დახავსებულს ყორეებზედ დამტვრეული და დაფიტებული ირმის რქები მოჩანან („აფხუშოობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]