 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 91 / 262 |
- ებეცებ-ა
- იხ. აგრეთვე: ეხეტებ-ებეცებ-ა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- ებირებ-ა
- შეჰნატრის, ხელებში შეპჰყურებს ნდომააღძრული. =„თუ ვინ ობოლი, უპატრონო გებირებოდესთ, დაიწვიოდეთ“ („ფშაველი და...“, II). იხ. აგრეთვე: მო-ჰ-ბიროი-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ებუჩავებ-ა
- ერჩოლება, ეჭიდავება, ურქენს. =(ციკანი)სიცილითა გვხოცავდა, მეტადრე მაშინ, როცა კატას ებუჩავებოდა („ძაღლმა ციკანი მოიგო“).. =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა [სრულად »»]
- ებღრევ-ა
- ეჭიდება ავლებს (ხელს, კბილს...). =მუჯლუგუნსა სცემს და თანაც ყურზე ებღრევა კბილითა („ამერ-იმერი“).. =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ეგანებ-ა
- ვარაუდით მიიწევს გარკვეული ადგილისაკენ, ცდილობს, სასურველ ადგილზე მივიდეს, ვარაუდით მიდის. =„თან გამოსვლასა ვცდილობდი, ვეგანებოდი კიდესა“ („გველის-მჭამელი“, X). ანდით მოვდივარ ბინასა [სრულად »»]
- ეგულა
- იხ. აგრეთვე: ჰ-გულავ-(ს) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- ეგულვი-ს:დასაწვავად ეგულვის
- დაწვას უპირებენ. =საკირის ცეცხლი დაანთეს ვეგულვი დასაწვავადა („ქებათა-ქება“ – მოქუჩდენ). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ედგომ(ი)ლებ-ა: არ (აღარ) ედგომ (ი) ლება
- დადგომის, გაჩერების საშუალება აღარ აქვს. =„სახლ-კარს იმით დავანებეთ თავი, რო აღარ გვედგომილება. („მოკვეთ. მოქმ. V, გამოსვ. I); სამთოდ გავიდა ცხვარ-ძროხა, არ ედგომლება ბარშია [სრულად »»]
- ედედაკაცებ-ა
- დედაკაცად მიაჩნია, დედაკაცად თვლის. =„ე ქისტის კაცები განა მეკაცებიან, ან დედაკაცები მედედაკაცებიან“ („მოკვეთ..“ მოქმ. V. გამოსვ. I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ედედებ-ა
- დედობას გაუწევს. =თქვენს იქით ვიღას ვედედო, ძუძუ ვაწოვო ვისა მე? („დედის ტირილი“).. =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ედიაღებ-ა
- ეძნელება, მძიმე საქმედ მიაჩნია, უჭირს. =საწირავების წაღება როგორღაც საძნელოდ მაჩნავ (მიმაჩნია), კი რადმე მედიაღება („უიღბლო-იღბლიანი“ X) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ედიდების:თავ ედიდების
- თავი მოსწონს. =„ბევრ არაი ჰყოფილხარ, თავ ქვე ნურას გედიდების („სცენა მთაში“).. =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ედიდურებ-ა
- ედიდგულება ყოყოჩობს. =რად რას მიმზერ, მამასახლისო, გული რად გიძგერს დიდია? მიტომ თუ მედიდურები ყელზე რომ ჯვარი გკიდია! (*** რას მიმზერ...“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ეე
- ეი, ჰეი. =„ე, ძმობილო, სტვირის პატრონო, დაუკარ!“ („მოკვეთ.“ მოქმ. IV, გამოსვ. I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ეზარება
- შეეზარება, შეაშფოთებს. =„სარდიონს ეზარა ამ სურათის დანახვა“ („ქუდოვანი“).. =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ეზაყებ-ა
- ქანაობს, ირყევა, ირწევა. =„პეტრე ჯერ კიდევ გატაცებით იცინოდა და აქეთ-იქით ეზაყებოდა.“ („აფხუშოობა“).. =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ეზიდებ-ა, ეზიდები-ს
- ეწევა, ეჯაჯგურება. =„ეზიდება სადავეს, რომ ცხენს მაღლა ააღებინოს... თავი“ (ვარ). („სოფლ. სურ.“) „ამხანიგმოკლულ ღილღველი ჩახმახსა ეზიდებისა“ („ალუდა...“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ეზღვი-ს:არა (არაფერი) ეზღვის
- არაფერი მოეთხოვება, ვერაფერს მოსთხოვ, ვერაფერს უზამ. =„გლეხს არა ეზღვის, იმასა ასვი, აჭამე ბლომადა“ („ქებათა-ქება“,- დაუკარ); „ხელები გაქვს შაკრული და არაფერი გეზღვის“ („მოკვეთ“., მოქმ. [სრულად »»]
- ეთელებ-ა
- ეტმასნება, ეკვრის, უტრიალებს; ეგუება, ეჩვევა. =რაც ხანი გადიოდა, იმის მიხედვით ცხვარიც ივიწყებდა ყველაფერს წარსულს, შვილსაც, ფარასაც, ახალ ცხოვრებას ეთელებოდა, ახალ ცხოვრების თანახმად [სრულად »»]
- ეთლებ-ეხრვი-ს:არა ეთლებ-ეხრვის
- უსარგებლოა, უვარგისია. =„რად მინდა შვილის სახელი თუ არა ეთლებ-ეხრვისა („ივ.კოტორ. ამბავი“, VII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |