 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 5,233 | გვერდი: 99 / 262 |
- თავსისხლ-ი
- მოკლული ადამიანის სისხლი, რომელიც ან ისევ მკვლელობით უნდა ანაზღაურებულიყო, ანდა გარკვეული ნივთიერი საზღაურით. =„როდესაც შერიგება მოხდებოდა, თავსისხლის საფასურის გარდა, გამოართმევდენ იმ [სრულად »»]
- თავსმოსავალ-ი
- კარგი, სასარგებლო. =უჭკუო, უგონებო კაცის საქმე სად თქმულა ან სად გაგონილა გამოსადეგი და თავსმოსავალი („პაპს მსოფლიო ფიქრები"). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- თავსობ-ს
- ჰგუობს, იტანს. =„მე სოფლის თავსა ვესახლე, და არ სოფელი ჩემს თავსა, სოფელი კარგა მთავსობდა, თუ მე სოფელი მეთავსა“ („ფშავლები“ - ძველს);; კაცი იტანჯვის, ვერ მთავსობს, ცდილობს გამაგდოს ჩქარაო [სრულად »»]
- თავშავა
- (Origanum Vulgare) ღვიძლისფერყვავილებიანი ბალახოვანი მცენარეა, იყენებენ შავად ღებვისათვის. იმაზე ნარისა და თავშავას მეტი არაფერი ამოდის („შთაბეჭდ“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- თავშეუდებრობა
- სიკეთე, ერთგულება =სწორედ მდაბიო ხალხის თავშეუდებრობა ჰქონდა მინისტრს, რომ ჩვენის სოფლისათვის ფრიად სასარგებლოკანონი გამოსცა (ვარ) („თიანი ფელეტ.“- ვინც). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- თავში
- თავდაპირველად, ყველაზე წინ. =მომიკითხე თავში ჩემი დედა გულქანი, აკოცე ჩემ მაგივრად ხელებზე და შუბლში („თ. და ალ, რაზიკაშვილებისადმი“, 1896 წ.) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- თათრისშვილებ-ი
- თათრები =„ბახტრიონს თათრისშვილებსა დღე გაუთენდათ მწარია“ („ბახტრიონი“, XV). იხ. აგრეთვე: ქისტიშვილ-ი, ხევსურთშვილებ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- თამარ-ი
- თამარის სალოცავი თამარისა და ლაშას (ლაშქარის) სალოცავები უკანაფშავის არაგვის მარჯვენა და მარცხენა მხარეს მდებარეობენ. თამარის სალოცავი არაგვის მარცხენა მხარეს არის. =„ჩვენო ბატონო, [სრულად »»]
- თამარ-მეფე
- თამარის სალოცავი. =ადიდეს ლამშარელაი და თამარ-მეფე წყნარია („გალაშქრება...“). იხ. აგრეთვე: თამარ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- თამარქალ-ი
- ხახმატის ჯვარის (წმინდა გიორგის) ერთ-ერთი დობილთაგანი. ეს დები ხახმატის ჯვარისა უნდა იყვნენ მოლოზნები. მათი სახელები: სამძიმარი, თამარქალი, ხოშაქა, მზექალა და აშექა („ფშავლ. ამაოდ-მორწმ.“). [სრულად »»]
- თამაშობ-ს
- ცეკვავს =„ღმერთო, მიბედნიერე ძმისწულიცა და რძალიცა“, ამბობდა ქუდმოხდილი რაიბული და, ვითომ ვთამაშობო, ფეხებს აცოდვილებდა“ („ფშაველი და“... X). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- თამაშობა
- ცეკვა =„დაიწყეს ქალვაჟთ ერთად თამაშობა“ („სცენები“, ფშავლ. ცხოვრ. სცენა I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- თამელ-ი
- (Sorbus Torminalis) თეთრყვავილიანი და წაბლისფერნაყოფიანი ველური ხილი, იჭმევა, - დათვისმსხალა. =(შაშვი, მოევლო კენწეროში თამელს და დაიწყო გალობა. („ბუნების მგოსნები“, I). [სრულად »»]
- თამთამ-ი
- თამთამი გააქვს - რხევა, ნძრევა. =„და გვერდზედა, ხელს ახლებ - გააქვს თამთამი “ („საშობაო ამბავი“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- თანგირა:თანგირა ქობი
- „პატარა სპილენძის ქვაბი უკარბო, პირგადაწეული, რომელიც ჩვეულებრივ ზედადგარზე დაიდგმის“ (ა. შან;) =„წაიღონ, ერთი ეგ-ღა მაქვს, ერთი თანგირა ქობია. („ღარიბის სიმღერა“). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- თანიობ-ს
- იგუებს, ითვისებს, ტოლად, ახლობლად მიიჩნევს. =„ნეტავ ძმად რად არ მთანიობს, ძღვენს რად არ იღებს. ძმისასა?!“ („მონადირე“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- თარაქჰამა
- თურქული ტომის სახელია =„მე მოვკლავ თარაქამასა , ზედ მივალ ფალავანზედა“ („ფიქრები „ვეფხისტყაოსნის“ შესახებ“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- თარხნობა
- აქ: სიმდიდრე. =(მუცელამ) მოახსენა მეფეს: არ მინდა თარხნობა, ოღონდ ნუ მტანჯავო (ვარ.) („მუცელა“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- თასურა
- თასი =„თასურეების პარვასა ხვეწა სჯობს ჩემის ფიქრითა“ (ძვ. და ახალი ფშავლ. პოეზია) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- თეთრ-ი
- ვერცხლის ფული. აქ: ფული =გთხოვთ... მომცეთ ხუთი თუმანი თეთრი ჩემის ნაწერების ანგარიშში (წ. კ. გ. ს.“ 1899 წ.); „ჩეენც სამსახურისად მზადა ვართ: ცხერით, ძროხით, „თეთრით“ და სანთლით“ [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |