 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 464 | გვერდი: 1 / 24 |
- -არჯალ-ი
- იხ. აგრეთვე: გულარჯალ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- ა-ს-დევ-ჩა-ს-დევ-ს:სოფელს ა-ს-დევ-ჩასდევს
- გარემოების შესაბამისად იქცევა. =ავდევ-ჩავდევდი სოფელსა, ვბაძავდი, რასაც შვრებოდა („ერთი და მეორე“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ა-ს-ტყდებ-ა
- წამოიწყებს, დაიწყებს. =ასტყდა ქადაგი, ჩვეულებრ, ხატსა ჰკითხავდა რჩევასა („ხატმა გვიბძანა“).; ◊ დაიწყება (ძლიერად). ასტყდა ელვა და ქუხილი, წვიმამ დატეშა გორები („კოპალა“, V). [სრულად »»]
- ა-ს-ცოცდებ-ა:პირზე ღმინი ასცოცდება
- ნელ-ნელა გაელიმება, ღიმილი გადაურბენს სახეზე. =გამოძღა ჩვენი ქავთარი, პირზედ ასცოცდა ღმინია („დამშეული"). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- ა-ს-ძრახდებ-ა
- დაელაპარაკება. =(გოგოთური) არავის ახსოვს ფშავშია, ხმა–მაღლა ასძრახდომოდეს („გოგოთურ და აფშინა", II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ა-ს-წვდი-ს
- აართვამს, ამოაძრობს (მისას). =(ივანემ ლეკს) ასწვადა ხმალი და დადგა სალის კლდის მინაგვარია („ივ. კოტორ. ამბავი“, VIII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- ა-ღ-რევ-და-ღრევ-ს
- (ხევსურული) არევ-დარევს, აშლის, აწეწავს. =„უფროსების დაწყობილ საქმე შენ გი აღრივ-დაღ-რია, განა?“ („სცენები“, I, სცენა ხევსურეთში). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ა-ჰ-ვარდებ-ა:ალი აჰვარდება პირისა
- სახე ბრაზისაგან აენთება. =„გულ ჩაიმჯიღა, ჩაფიქრდა, ალი აჰვარდა პირისა“ („გიგი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ა-ჰ-ყრი-ს
- მიწის ზურგს კანს აჰყრის (ფიგურ.) ძალიან ბევრს ივლის. =„ამ ოთხს წელს, საით მოვთვალო, სად მთა-მინდორში ვატარე ცხვარი, ტყეში და ღრეშია, მიწის ზურგს კანი ავყარე“ („უიღბლო იღბლიანი“, VI). [სრულად »»]
- ააბდებ-ს
- ქადაგად ააგდებს, ქადაგობას დააწყებინებს. =დროა... ბოლო... მოეღოს მითქმა-მოთქმასაო, რადგან მნემოსინა ჩეენის ქვეყნისა არ და გადუმებსთ, ბევრს აგაგდებსთ ქადაგად („ყვავ-ყორნ. ილიას აჩრდ. [სრულად »»]
- ააბირებ-ს
- სურვილს აღუძრავს, მოანდომებს. =„ვუცდით მოუთმენლად სადმე გორაკზე, კლდესთან, ქვასთან ატუზულნი–გავიგონოთ შენი ხმა, მაგრამ ამაოდ; აგვაბირებ საწყლებს ტყუილ-უბრალოდ“ („ბუნების მგოსნები“, II). [სრულად »»]
- ააბოჟირებ-ს
- აშლის, არევ-დარევს, აახმაურებს ="ააბოჟირა ჩიტები ამ გაზაფხულის დილამა" („პირველი გაზაფხელი"). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- აადენ-ს:ტყრაშთ
- აადენს სთხლეშს, გაარტყამს. =ტყრაშთ „აგადენ „ტყრაშთ“,–ხო იცი!“ („ხევსურები“). იხ. აგრეთვე: ტყრაშ-ნ-ი-ტყრაშნ გასდგებიან, ტყრაშთ აადენს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ააზვიადებ-ს
- ამპარტავანს გახდის, ააღელვებს. =„ისევ თავს უთხრა: „დამშვიღდი, გულო, რამ აგაზვიადა?!“ („მთამ სრულიად....“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- აათავებ-ს:აათავებ-ს აზარს
- აათავებს ას წმინდა ნადირს მოკლავს (ყოველი აზარის ათავების შემდეგ მონადირემ თოფი მიწაში უნდა დაფლას სამი დღით) =„რამდენ აზარს „აათავებს", შეასრულებს მონადირე, თოფი იმდენჯერ უნდა [სრულად »»]
- აალახლახებ-ს
- უშნოდ, დუნედ აამოძრავებს (ფრთებს) (წერო) ="ერთი, შეჰყვირა, აალახლახა მხრებია" („არწივი და ყვავი"). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- აამტუტებ-ს
- აიკლებს, ააოხრებს =აუმტუტებავ ქვეყანა,–ციხე-კოშკები რაც არი („ნანგრევთა შორის“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- აართვამ-ს: ალღოს (მხარს)
- წინასწარ გაუგებს, მიუხვდება. =„ამაღამ ეგ გოგიასთან წაუსვლელი არ დადგება, ალღო ავართვი“ („სცენები“,– ფშავლ. ცხოვრ., I);; „ნამდვილია, ეგრეა, უნდა ალღო, მხარი აართვა სიზმარს, სიზმარი უმხრო არ [სრულად »»]
- აარიდებ-ს
- მოაცილებს, მოაშორებს. =ღმერთო, გვიკურთხე ჯეჯილი,; ნუ აარიდებ პირსაო („ჯეჯილი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- აასინათებ-ს
- სინათლეს გამოაცემინებს, აანთებს. =(ბიძაჩემმა) ჭრაქი აანთო, ბუხარში ცეცხლი აასინათა („მოგონება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |