 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 180 | გვერდი: 1 / 9 |
- ბა-ჰ-ბანდავ-ს
- დაბლანდავს, ძირს გამოუწნავს (ფეხსაცმელს). =(მებატონეს) დაგლეჯილი ჩუსტები ჰქონდა, იმას რომ დააკერებს, გაჰბანდავს, აქ გიახლებათო („ჩემი მოგზ. ერემ-სერემ...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ბაააა!
- ცხვრის ხმიანობა =დედა-ცხვარი დარბოდა ტყეში და ბღაოდა ბაააა, ბეეე!! („გაველდა ცხვარი!“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ბააცდენ-ს
- ააცდენს, ააცილებს, ვერ მოახვედრებს. =„აბა, რას გამაცდენს, წინ-დაწინ მე რომ გამოვითხოევო (დუელშიო)“ („მამაცი“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- ბაბანი
- ცახცახი, თახთახი, კანკალი =„...მაშ ამაზედაც თუ შამაჩინდების ხევსურეთის გამამცხვირავ „ბარახოტაი“ ბაბანითა-დ (ბაბანით ღა) ოდიგრობითა? („ხევსურეთი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ბაბაყულ-ი
- საშინელი, შემზარავი (ხმა) =მოსძახდენ შერეს მორბინალს დევნი ხმით ბაბაყულითა („ეთერი“, X). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ბაბრ-ი
- მამალი დათვი, დიდი ტანისა“ (ვაჟა) =ამნაირს დათვს ბაბრი ჰქვიან: ჩვეულებრივს დათვზე მეტია ბარე სამჯეო და ოთხჯერ („დათვი“, II);; ნადირთა გროვიდან მხოლოდ ერთი დიდი დავი (ბაბრი) გამოერჩია და [სრულად »»]
- ბაბუა
- პაპა =გენაცვლოს შენ ბაბუა, რომ გრძელი გაქვს წვერიო! („საახალწლოები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ბაგა
- ფიცრით ან წნელით შეღობილი ადგილი გომურში, სადაც საქონელს საქმელს უყრიან; თვითონ ის ფიცარი ან ლასტი, რითაც შეღობილია. =„ჩვენ ისევ შრომა გვირჩევნავ, ოღონდ კი ვებნეთ ბაგასა“ („ბრძენი ვირი“, [სრულად »»]
- ბაგბაგ-ი
- ცახცახი, კანკალი, ბაბანი. =ზედაც დიდი წვიმა დაუშვა; დასველდა, გაილუსკა, გაიყინა და დააწყებინა ბაგბაგი მამალსა („ჩვენი მამალი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ბაგბაგებ-ს
- ცახცახებს, კანკალებს, ბაბანებს. =შეშა აღარ არის, ცეცხლი ჩაქრა, ბალღები ბაგბაგებენ („მთიელის უბედურება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ბაგე
- კიდე, ნაპირი, ქიში (გემისა, ნავისა). =გასწიე, გემო, იცურვე, წინ გაიწიე ბაგითა („ქებათა-ქება“, — უცნაურია). იხ. აგრეთვე: ბაგითა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ბაგითა
- ბაგიდან, პირიდან. =„ეშმაკს ნუ მისდევ, ეგ სიტყვა როგორ ამოგცდა ბაგითა?I“ („ალუდა...“, V). ◊ ბაგე ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ბადალი
- იყო ჩემი წამალი ბადალი ბალახი („ფშავლების ამაოდ-მორწმ.“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. [სრულად »»]
- ბავშ-ი
- ბავშვი. =ნეტავი ბავშად მამყოფა, — (შეცვალა წესი ტიალი) („„ჩემ სიყმაწვილეს...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ბაზალა
- ერთგვარი თოფია. =იარაღის სახელები: თოფი: ხირიმი (საუკეთესო თოფი), შაშხანა, სიათა, ქოფაჩი, ერეჯიბი, ბაზალა, ხარა („ფშავლები“ — იარაღის სახელები);; ხანჯალი, (გოგას) ხმალი ჰქონდა ხოროსნისა, [სრულად »»]
- ბაზერგან-ი
- =„...მამითხარე თესლ-ჯილაგი, გამახვედ უსირცხვილო ბაზეოგანივ!“ („ხევს. ქორწ.“). იხ. აგრეთვე: ბეზირგანი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ბაზილი
- =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.; შურმა დაღუპა ქვეყანა, ბაზილმა (ბაძილმა) [სრულად »»]
- ბაზმა
- ზეთის ლამპარი, სანათური. =(ფიგურ.) მუშაობს მკლავი და ტანზე თავი - მოკეთის ბაზმა („ღიღინი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ბაიბუ(რ)ად:ბაიბუ(რ)ად არ გააჩნია
- =ბაიბუ(რ)ად არ ივლებს; ბაიბურად არ მისდის იხ. აგრეთვე: გააჩნავ, გააჩნი-ა, ივლებ-ს:ბაი-ბ უ(რ)ად არ ივლებს (ივლევს), მი-ს-დი-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- ბაითალმან-ი
- საწყევარი სიტყვაა: უპატრონო, ოხერ-ტიალი, სატიალე =„ო, დედო, შე ბაითალმანო“ („ფშავლები“, — საქონლის წყევლა);; „რად მტანჯავ, ბაითალმანო, ტყვიამც გეცემათ მწარია“ („მონადირე“, II);; „ოხრამც [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |