 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 511 | გვერდი: 1 / 26 |
- (და)ესხმი-ს:გულზე დაესხმის
- (ფიგურ.) გული დაეწვება, გული ეტკინება. =(არწივი) იგონებდა, სადაც რა ნადირი თუ ფრინველი ენადირა და გულზე ეკალი ესხმოდა („არწივი“ დაფიქრებული);; (ფშავლებს) გულზე ეკალი დაესხმით, მტერს ვეღარ [სრულად »»]
- და გიაზრებდი
- („ჩანაწერები“) იხ. აგრეთვე: დაუაზრებ-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- და-ს-დებ-ს:ბილიკს დასდებს
- გზას გაიკაფავს. =თვით უნდა დავსდო ბილიკი, ვიხეტიალო ბნელაში („ქებათა-ქება“ - იუდასავით...). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- და-ს-თოვნი-ს
- დაათოვს, თოვლი დაედება. =(ფიგურ.) შენ არ გადარდებს ჭაღარა, კაცთ რო დაგვთოვნის თმაზედა („შაშვო, მასვე ჰმღერ“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- და-ს-თხევ-ს
- დაკარგავს, გააქრობს. =„ქალო! აქ კაკლები მეყარა და დაუთხევავ რასამა“ („საშობაო მოთხრ. სტუმრები). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- და-ს-თხოვ-ს:მუქარას დასთხოვს
- დაემუქრება. =(სატევარი) მავხელე, დავიდევ თავით, (ავსულს) მუქარა დავსთხოვე, ცეცხლან ავაგზენ“ („სცენა მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- და-ს-ტაცებ-ს
- მოსტაცებს, წაართმევს (ბევრს). =ხელ-კუდი გამაშვებინა, ღვარმა დამტაცა ხარები („გუთნისდედის ჩივილი“). ◊ ჩაავლებს, წაავლებს, დაუჭერს. „ერთს წამს ხელს ვინამ დამტაცა, ტარი ჩამიდეა [სრულად »»]
- და-ს-ტირი-ს:ამით დასტირის
- მოთქმით, ხმამაღლა დასტირის. =ამით დასტიროდა მამას გასათხოვარი ქალი სანდო („ფშაველი და...“, II). იხ. აგრეთვე: ხმა-ხმით დასტირის =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- და-ს-ტყლეშ-ს
- სთხლეშს, მოარტყამს. =(თოფი) ერთს წითელწვერას დავსტყლიშე, დავაგლეჯინენ ყბანია („მწყემსის სიმღერა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- და-ს-ცდი-ს:კეთილად დასცდის
- დაკვირვებისა და გამოცდილების შემდეგ დაასკვნის, რომ ესა თუ ის საქმე (ან მოვლენა) კეთილად დაბოლოვდება. =კიდევაც მეკვლედ მოვდივარ, თუკი კეთილად დასცადეთ („მიკვლევა“).; კარგად დასცდის - კარგად [სრულად »»]
- და-ს-ცემს:თოფს (ხანჯარს) დასცემს
- თოფს (ხანჯალს) დაარტყამს. =მოქიშპე არ გაუშვია, რო არ დაეცეს ხანჯარი („გაზაფხული", – მიწა);; ერთხელ ხარისათვის უნდა დაეცა თოფი, მთელის თავისს ტანით ედგა წინ ელიზბარს („ნადირთა [სრულად »»]
- და-ს-ძრწი-ს
- დაპჰკანკალებს, თავს ევლება. =მთელი 50 წელი განსვენებულმა (ი. ჭავჭავაძემ) საქართველოს ბედი კალთით ატარა, იყო მისი დარაჯი; როგორც დედა ერთადერთ ჩვილს შვილსა, ისე დასძრწოდა და დაჰკანკალებდა, [სრულად »»]
- და-ს-წკეპ-ს
- (თოფს) ესვრის (ვაჟა). =(ბერო) გიამბობდა, სად როგორ დაჰკრა ხარ-ირემს თოფი და „დაამუხლისკვერავა", სად ჯიხვს „დასწკიპა“ და „დააბჯინა“ რქებზე („აფხუშოობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- და-ს-წრწი-ს
- =მოიღო წყალი ჯოყოლამ, უსვამს გულზედ და პირზედ. ანუგეშებდა თავს დასწრწის, როგორაც დედა შვილზელა (ვარ.) („სტ - მასპ.“). იხ. აგრეთვე: და-ს-ძრწი-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- და-ს-ჭრი-ს:ფიცის ბოძებს დასჭრის
- ფიცს გატეხს, აღთქმას გადაუდგება. =რაკი დაჰხედეს დროებას, ბოძები დასჭრეს „ფიცისა“, ვინც მეღორედაც არ ვარგა, დღეს ის ხუცესად მიდისა („ქებათ.-ქება", - რედაქტორებით). [სრულად »»]
- და-ს-ჯრი-ს:კარს დასჯრის
- კარს დახურავს. =ხეზე შემოჯდა ჩიტი პატარა, სხეულით ნაზი, ტურფა, ნაცარა მშვილდის თვალების კარი დაჯარა („ილო“, VI). (გადატ.); ოჯახს ამოწყვეტს, კერაზე ცეცხლს გააქრობს. ბევრისა კარი დავსჯარე. [სრულად »»]
- და-ძმობამ(ა)
- დაფიცვაა - და-ძმობის. =მადლმა, ჩვენს და-ძმობას ვფიცავ. „დაძმობამ ეგრე სჯობია“ („მოკვეთ.,“ მოქმ. II, გამოსვ. IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- და-ძმობას
- დაფიცებაა - თუ და-ძმობის მადლი გწამს „მოიცა, ქალო, დაძმობას, ცოტას იარე წყნარადა“ („ბახტრიონი“, XI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- და-ჰ-ბრუნავ-ს
- დასტრიალებს, თავზე უტრიალებს. =„არწივთ მოზარდონ წიწილნი, დაჰბრუნონ ჩემსა სამარეს, მალმალ მაიღონ ბიბინი („ისევ შენ, ისევ, ქალაო");; დამბრუნავს ფიქრი ბოროტი, თავზე დამძახის ავადა [სრულად »»]
- და-ჰ-კასკასებ-ს
- დაჰკისკისებს. (გა. დატ.) დასჭიკჭიკებს. =ტორუა დაჰმღერის და ქარისაგან გატაცებული დაჰკასკასებს სოფელს თავზე („სოფლის სურათები“, I).; დაკეფის დაკეპავს, დაკუწავს.; „მაგრა დაჰკარ, დაკეფე, [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |