ვა ვდ ვე ვი ვწ
შერჩეული ტერმინები: 19 გვერდი: 1 / 1
ვა-დავა
დავა, აყალმაყალი =„ცოტა გულჩვილი გახლავარ, გულგრილი ავადავაზე“ („ეთერი“, X). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
ვაგლახ-ი
ცუდი, ძნელი. =„ვაგლახი გზაა გასატიალებელი“ („მოგონება“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. [სრულად »»]
ვალდები-ს-სმენა
სმენა იღლება, მოსასმენად მოსაბეზრებელი ხდება. =„მსმენელთა სმენა ვალდების, ისეთი შეჰქმენ ამბები“ („თმა-გრძელა..“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
ვაჟო(თ)
ეტყვიან დამუქრებით მიმართვისას გასაფრთხილებლად. =„ვაჟო, შენ არ, გამაჯავრო, არ მამიყვანო ბრაზზედა“ („ქართ. ქორწ.“, III);; „ვაჟო, დათვო, თავი დამანებე, წერას ნუ აუგდიხარ“ („მოგონება“);; [სრულად »»]
ვარმად
საუბედუროდ, სამწუხაროდ. =„არაგვის პირით წასული მე დავრჩი ვარმად ცალია“ („მოხუცის ნათქვამი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ვახალე
(აწმყო: ახლი-ს) - მივაჯახე, მივარტყი. =უცებ ფეხი რაღასაც წამოვკარ და თავი ქვას ვახალე („ერემ-სერემსურემიანი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
ვაჰამე
ვაჰმე იხ. აგრეთვე: „ნეტავი რისთვის ვიცოცხლე, რისათვის ვათენ-ვაღამე. თუ ბოლოს ამას ვიტყოდი: „წუთისოფელო, ვაჰამე?!“ („ნეტავი რისთვის...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
ვდურდურა
(საუბრ.) ზარბაზანი. =„ტიალო დურდურაო, რარიგსს ბოლთ გამაჰყუდებს, ნისლ გეგონების“ („სცენა მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ვერ თუ
ალბათ, ვერ. =„განგების გასართობნი ვართ ჩვენის ჭირით და ლხინითა, ამის მეტს ვერ შესძლებდა; „ღმერთმა ინება იმითა, - დაგვღალოს, ოფლი გვადინოს, მერე გაგვაძღოს ძილითა“ („ვიცანი, ღმერთო, [სრულად »»]
ვერ-როგორ
როგორღაც ვერ. =„დამც ენაცვლება თოთიას, ვერ როგორ ვარჩევ ხალხშია“ („გველის-მჭამელი“, X). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ვერაისა
ვერაფერი ბევრი, ვერაფერი მაგდენი კარგი. =„რახელ ყოფილიყო, შიშიავ, კახეთი..?.; „ვერაისა ყოფილიყო, გუდანის ჯვარის გამარჯვებამა,“ - მიუგო შიშიამ. („ნაკვესები“ II)... =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
ვერხველი
„ვერხვლის ბუღა“ დევის სახელია. =დევი გაიქცა და ვერხველში გამოჩენილს დევს - „ვერხელის ბუღას“ შეეხიზნა („კოპალა და იახსარი...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
ვეყუდნეთ
იხ. აგრეთვე: ჰ-ყუდი-ა, ჰ-ყუდავ =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ვეძა
მჟავე წყალი. =„დღეს ცხვრის მომვლელი, მზრუნველი, ამხანაგები, შვილი, - ტყეა, კლდე, ბალახი და ვეძა“ („გაველდა ცხვარი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
ვეჯ-ი
ავეჯი =„ცხენებს რადღა ჰხოცავ კახეთში ნახვეწის (ხონჩა, თეფშები, ტაბკები და სხვა ხის ვეჯი) ზიდვითაო“ (ძვ. და ახალი ფშავლ. პოეზია“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
ვირ-ტიალ-ი
ვირ-ტიალა, ოხერ-ტიალი ვირი. =„რა უნდა უყოს კაცმა ამ ვირტიალს, შენახვად აღარ ღირს, ყიდვით აღარავინ იყიდის!“ („უძლური ვირი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
ვის(ა)
ვისმე =„არც ვისა სწყევლი, არც სტირი, არც ვის რასა სთხოვ წილადა“. („შაშვო, მასვე ჰმღერ”). ◊ ვისი? „რა ერს ეკუთვნის, ან არის ვისა?“ (ვარ.) („ქალის მთა“). ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
ვიყურია
(–ვიყურე + პროსოდიული ა) იხ. აგრეთვე: იყურებ-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის [სრულად »»]
ვწვადია
(ვწვადე + პროსოდიული ხმოვანი ა) ვაძრე, გამოვაცალე, ამოვუღე. =ამ სიზმრით ბევრჯერ თორღვამა ირემს გულ-ღვიძლია ვწვადია („მონადირე“, III) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი ლექსიკონები
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9