 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 61 | გვერდი: 1 / 4 |
- თაგვტიალ-ი
- ტიალი =„ოხერ-ტიალი თაგვი, „სულიღა დაამწარეს ამ თაგვტიალებმა, განჯინაში ვეღარაფერი შემინახავს“ („სათაგური“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- თავ-თავად -
- ცალცალკე =„დაგგლეჯ თავ-თავად წიწილასავით და ისე გადაგყრი“ („ფშავლები“ - შენამც); ერთურთს ნუ დავალეინებთ, თავ-თავად მივცეთ ადგილი („ფშაველი და..“ XI). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- თავ-ლაშ-ნ-ი
- თავ-პირი, ცხვირ-პირი. =„დავმეხე იმის თავ-ლაშნი, დევივით ხელნი, გაფშლეკილნი წვერნი, ჭია-ცეცხლასავით (ციცინათელა) თვალნი“ („ბერდიხა“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- თავა
- (ხევსურული) თავად, თვითონ. =„განა შენ თავა არ იცი, კომლეურად გვაქვის და გვქონდ გაყოფილ ტყეები“ („თიან. ფელეტ.“ – უკაცრავად.). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- თავგზიან-ი
- უნარიანი, მოხერხებული. =„იყო ერთი მელია-კუდიგძელია, გონიერი, ღონიერი, ჭკვიანი, ფხიანი, თავგზიანი და ხანდახან ავზნიანიც“ („მელია–კუდიგძელია“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- თავით
- თავთან, თავისაკენ ზემოთა მხარეს. =„სანოვაგით გამართულს, შემკულს ხონჩებს თავით უდგა ჭურჭლით ან სპილენძის თუნგით... წყალი“ („ფშავლები“, – გზად.). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- თავკაუნა
- „თავ-მოკაული (ნისკარტის მოყვანილობის გამო)“ (ა. შან.). =„უყურეთ თავკაუნასა (სვავს) იმასაც ჭკუა ჰქონია!“ („მთათა ერთობა“). იხ. აგრეთვე: -კაუნა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- თავმამწონარა
- თავმომწონე, ამაყი. =„ქალავ თავმამწონარაო. ქმარ-ყოფა თავსა დაგიცდის" („ფშ. დედაკაცის მდგომარეობა...·);; „ციხე-გორობით მოსეეს ჩემთან მოიდა ისი და კიდევ სხვა რაიმ ეტანა, ყუნჭივით დაბალა, [სრულად »»]
- თავმოსაკვდავ-ი
- საწყევარი სიტყვაა: სასიკვდილე. =„აქ რისთვის წამოვჩერჩეტდი მე, ეს თავმოსაკვდავიო“ („აქა ამბავი...“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- თავმოსაპარსიო
- მგლოვიარობის ნიშნად წვერმოშვებულთათვის წვერის მოპარსვინების წეს-ჩვეულება. =სხვა დროს „თავმოსაპარსიო“ ცალკე ხარჯს მოითხოვდა, საკლავს და სასმელს („ფშაველი და...“. V). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- თავნიერა
- (საუბრ.) თავი. =„მაშინ ჰნახავ შენს სეირსა, ქვით ქვაზე გაგინაყმა თავნიერასა“ („ბერდიხა“, I). იხ. აგრეთვე: თავრიელა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- თავრიელა
- =„სად არი კაცი და პატრონი, დასტაცე იმას ი ბუწუწები და დაბეგვეო, გაუნაყე ი თავრიელა ქვებზედაო“ („დარეჯანი“, III). იხ. აგრეთვე: თავნიერა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- თავსისხლ-ი
- მოკლული ადამიანის სისხლი, რომელიც ან ისევ მკვლელობით უნდა ანაზღაურებულიყო, ანდა გარკვეული ნივთიერი საზღაურით. =„როდესაც შერიგება მოხდებოდა, თავსისხლის საფასურის გარდა, გამოართმევდენ იმ [სრულად »»]
- თავსმოსავალ-ი
- კარგი, სასარგებლო. =უჭკუო, უგონებო კაცის საქმე სად თქმულა ან სად გაგონილა გამოსადეგი და თავსმოსავალი („პაპს მსოფლიო ფიქრები"). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- თავსობ-ს
- ჰგუობს, იტანს. =„მე სოფლის თავსა ვესახლე, და არ სოფელი ჩემს თავსა, სოფელი კარგა მთავსობდა, თუ მე სოფელი მეთავსა“ („ფშავლები“ - ძველს);; კაცი იტანჯვის, ვერ მთავსობს, ცდილობს გამაგდოს ჩქარაო [სრულად »»]
- თავშავა
- (Origanum Vulgare) ღვიძლისფერყვავილებიანი ბალახოვანი მცენარეა, იყენებენ შავად ღებვისათვის. იმაზე ნარისა და თავშავას მეტი არაფერი ამოდის („შთაბეჭდ“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- თავშეუდებრობა
- სიკეთე, ერთგულება =სწორედ მდაბიო ხალხის თავშეუდებრობა ჰქონდა მინისტრს, რომ ჩვენის სოფლისათვის ფრიად სასარგებლოკანონი გამოსცა (ვარ) („თიანი ფელეტ.“- ვინც). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- თავში
- თავდაპირველად, ყველაზე წინ. =მომიკითხე თავში ჩემი დედა გულქანი, აკოცე ჩემ მაგივრად ხელებზე და შუბლში („თ. და ალ, რაზიკაშვილებისადმი“, 1896 წ.) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- თათრისშვილებ-ი
- თათრები =„ბახტრიონს თათრისშვილებსა დღე გაუთენდათ მწარია“ („ბახტრიონი“, XV). იხ. აგრეთვე: ქისტიშვილ-ი, ხევსურთშვილებ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- თამარ-ი
- თამარის სალოცავი თამარისა და ლაშას (ლაშქარის) სალოცავები უკანაფშავის არაგვის მარჯვენა და მარცხენა მხარეს მდებარეობენ. თამარის სალოცავი არაგვის მარცხენა მხარეს არის. =„ჩვენო ბატონო, [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |