ტბის ან მდინარის პირას დაგუბებული წყალი; გუბურებიანი ადგილი. =ვერაფერს გავხდი, ვყიყინებ როგორც ბაყაყი ოლეზე („მარტო გამზარდა...“); მაშვრალისათვის მჭადიც კი ქადაა, შაქრის პურია, დურდო [სრულად »»]
ეშმაკობა, მოხერხება, ოინი, ხრიკი. =„მართლა, ი ქალკუპრ რა იქნა? იმის ონარი იქნება!“ („გიგლია“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
საშუალო. =მოურიგდა თვით რაიბული ერთ თუმნად ჯვარის საწერს, როგორც ორთა შუა შეძლების კაცი („ფშაველი და...“, IX). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
ორლესული, ორივე მხარეზე პირის მქონე =ისიც წავიდა მორთული მშვილდ-კაპარჭით და ფარითა, მუზარად თავზე დადგმული, წელზე ორპირის ხმალითა („ჰაოს და ქართლოს“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
ორრიგად ორმწკრივად. =დარბაზის კერასთან ორპირად დამდგარი ხალხი ელოდა (ნეფე-დედოფალს) („ფშაველი და...“ IX). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
ორნაირი =აბორიალებს ვაჟკაცსა გრძნობა და ფიქრი ორფერი. („შემოდგომა მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
კაცი =ეს სხვა ორფეხამ შეიტყო, კაცი გაჯავრდა მშვიდია („პროვინციის ქებათა-ქება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
კარგი ცხენის ეპითეტია. =ერეკლე ბატონიშვილი ტახტზეით ჩამოსულაო, ორქაფა შაუკაზმებავ, საომრად გამზადულაო („ხევსურები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
ოღონდ კი, მარტო, მხოლოდ. =„ოღომც იარაღთ ნუ ამყრი, რა ვქნა, გაგიწევ ყმობასა („გოგოთურ და აფშინა“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
იტყვიან გაკვირვების დროს: აკი, ხომ. =დავაცქერდი კარგად... ოღონდაც შევნიშნე, რომ ის ხალხი ერთს კურდღელს მოსდევს („კურდღელი საწყალი);; „კარგად დავაკვირდი: ტყის პირს რომ მიაღწია, (ცოტა ხანს [სრულად »»]
ჯიუტი, ურჩი (პირუტყვი)- პატრონის ურგები იყო, ერთი ზარმაცი, ოჩანი („ბრძენი ვირი“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
აჩხორილი. =„ე მაგისთანა ოჩხო-მაჩხო რაც შემეჯახება, მუდამ გზას ვუქცევ“. („სათაგური“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
გარედან სტუმარი ეძახის ხოლმე ასე სახლში მყოფ მასპინძელს. =„სად ვინა ხართ, ოჯახიშვილებო?!“ - მოისმა გარედან რიხიანი ხმა („მოგონება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]