ყოყლოჩინობს; პარპაშებს =„მამალი... აქ ჩვენს თვალწინ, ჩვენს ეზოში პამპლაუშობს და ჩვენზედ გაბატონება მოსწადებია“ („ჩვენი მამალი“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
ტყის ხილი, პანტა და მისთ =„რაში მეპრიანება რკო და წიფელი, პანტა-პუნტა“ („კოდალა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
მამის ან დედის მამა, ბაბუა. =პაპაის შვილო - მოხუცი მიმართავს ასე ბავშვს.; „დაჰკმიჭე, დაჰკმიჭე, პაპაის შვილო!“ (ვარ.) („პაპასი და...“). ◊ მამაკაცის საკუთარი სახელია ატირდა [სრულად »»]
„მამა-პაპისეული“ (ა. შან) =იხილოს მიწამ მშობელმა: გული გვაქვს პაპათეული („ომის წინ ჯარის სიმღერა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
მამა-პაპისა, მამა-პაპეული. =მეორე ლოცვა თუ ტახტს დავკარგავ, წამერთმის ყველა პაპეულიო (თარგმ.) („ორლეანელი ქალი“, მოქმ. I, გამოსვ. X). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
პატარა პარკი. =თან პატარა ჯორაკა დაჰყავდა მოხუცებულს, ზედ ტილოს და შალის პარკუჭანები აეკიდა („ერთგული მეგობარი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
პატარა, ცოტა. =„მე თქვენ გიჩვენებთ სეირსა, აბა პატა ხანს დამაცათ!“ („მეჯლისი ლომისა“, V). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ბერძნული მითოლოგიით – ზევსის ფრთოსანი ცხენი, რომლის ტორის დარტყმითაც პოეტური შთაგონების წყარომ ამოხეთქა მიწიდან. =აქ კი ჩემი რაში პეგასი უნდა შევაყენო, რადგან „მოლექსია“ თორღვას არ [სრულად »»]
პერანგისამარა, მარტო პერანგჩაცმული =ჩამოვხტი და პერანგა გარეთ გამოვარდი („ლმობიერი მონადირე...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
თოფია ერთგვარი. =საქვეყნოდ ვერ ათქმევინებდი ბეროს, რომ ქართულს, ნამეტანა იმის თოფს, ბერდანგა ან პიბოდი სჯობიაო („აფხუშოობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
ნაპირი, კიდე. =გამასტყვრა მუცალის თოფი, კლდის პირი დაიშლებოდა („ალუდა“..., I). ◊ ერთიანი გადაწყვეტილება, ერთსულოვნობა, ხალხის პირი დაქუცმაცდა დანაწილდა და გაიყო („ბოქაული“). [სრულად »»]
ნაპირ-ნაპირ, ნაპირზე, პირზე. =არაგვის პირ-პირ აჩქამებს გიგლიას ცხენი ნალებსა („გიგლია“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
პირადი ინტერესი, პირადი უსიამოვნება. =განა არ იქნება, კაცს კაცთან პირადობა ჰქონდეს და სწორედ ამ აღძრულის პირადობის წყალობით, შეფერებულად, ღირსეულად ჰკიცხავდეს მას, ვისთანაც წყალი [სრულად »»]
მთის აქეთა მხარეს, მთის გაღმოლღმა. =(კაცი) პირაქათ გადმოიყვანეს, დაბლა დააგდეს ვაკეზე მჭამელი“, XII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
მთის გადმოღმა მცხოვრები. =იმის მიზეზი, რომ ხევსური მშვიდობიანობის დროსაც კი არ იშორებს ტანიდამ იარაღს, არის არა გარეშე მტერი, არამედ ისევ ხევსური, პირიქითელი ან პირაქათელი, ხშირად უფრო [სრულად »»]
პირგალესილი; სასაუბროდ მომზადებული. =ამ დროს მოვიდა მეზობლის ბიჭი პირგადამახული („სისხლის ძიება“, IV). იხ. აგრეთვე: გადამახულ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]