ჟა ჟი ჟო ჟრ ჟღ
შერჩეული ტერმინები: 16 გვერდი: 1 / 1
ჟამ-ი
ჭირი =მღვდლები ხევსურეთს, ისე ერიდებიან, უფრო ყოველმხრივ სარფიანს სამრევლოებს ეძებენ („ერთი კვირა ხევსურეთში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
ჟამკარ-ი:ჟამკარი გადაირევა, ჟამკარის ამრევი
იხ. აგრეთვე: კარ-ი, გადაირევა:ჟამკარი გადაირევა, ამრევი:ჟამ კარის ამრევი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
ჟამკარარეულ-ი
თავგზააბნეული, დაბნეული. =არ ვიცით ჟამკარარეულთ, სით დავაღწიოთ თავია („ქებათა-ქება,“-ხელში). იხ. აგრეთვე: ჟამკარარევ-გადარეულ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
ჟამნ-ი
ზოგიერთ საეკლესიო ლოცვათა (მწუხრის, ცისკრის და სხვ. კრებული“. (გლ) =ალილუია სამჯერა, ჟამნი არ ვიცი მე სრული, ტიბიკონს ეხლა შეუდეგ, ამისთვის დამდეთ თუნდ წუნი („მთათა ერთობა“) [სრულად »»]
ჟივი-ს
ბჟუის, ჟრჟოლავს ტუჩები უთრთის და მთელი ტანი თითქოს სჩხვლეტენო, უთრთოლავს, ჟივის (თარგმ.) („ქაჯი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
ჟიკჟიკ-ი
ბრწყინვა, ბზინვა, ციმციმი. კამკამი. =დროა ვარსკვლავთა ჟიკჟიკის, მცვრევა ბალახზედ ნამისა („ალუდა“. III) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
ჟიკჟიკებ-ს
,,ბრწყინავს“ (ვაჟა), ციმციმებს, ბზინავს, კაშკაშებს, ცად ვარსკვლავები ჟიკჟიკები მიწა გათეთრდა რთვილითა („მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
ჟილა
ჟილა თხილი - კარგი,მწიფე თხილი =ერთში სულ ჟილა თხილია (ვარ.) („თაგვი და კატა“). იხ. აგრეთვე: გამოიჟილებ-ა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
ჟილა:ჟილა თხილი
კარგი, მწიფე თხილი. ერთში სულ ჟილა თხილია (ვარ.) („თაგვი და კატა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
ჟინჟლ-ი
ჟინჟღლი, თქორი. =დაიწყო მთიდან ცივმა ქარმა ქროლა, ცივს ჟინჟლს წვიმისას პირზე მაშლიდა (კლდემ მხოლოდ...“);; ჟ ი ნ ჟ ლ ი ა ნ-ი - შემოდგომის ჟინჟლიანი დილა იყო („ო), რა კარგი ხარ...“, I). [სრულად »»]
ჟინჟლავ-ს
ცრის, ჟინჟლღლავს. =იქ ყველა მეტურფავება: მზე და მთვარია, ცა მრისხანებსა, თუ ჰჟინჟლავს, თუ დაწყნარდება დარია („სიზმარი სასოწარკვეთილისა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
ჟინჟღალა
მწითური, ღაჟღაჟა (სახე) =გამახარეს პირველად ეხლა შაეხო სამართებელი და, როცა მოპარსულ ჟინჟღალა პირისახეზე ხელი ჩამოისო, თავისთვის გაიფიქრა: დავვაჟკაცებულვარო („ფშაველი და“..., V). იხ. [სრულად »»]
ჟიჟინ-ი
ჟივჟივი, ჭიკჭიკი (ყვავილნი) =„მინდიას გაუმარჯოსო“, ერთხმად ასტეხენ ჟიჟინსა („გველის-მჭამელი“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
ჟოლ-ი
ჟოლო. =რაში მეპრიანება რკო და წიფელი, პანტა-პუნტა, კუნელი, ასკილი, ზღმარტლი, ჟოლი, მაყვალი და, ვინ იცის, კიდევ რა და რა არა („კოდალა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
ჟრიანტელ-ი
ჟრუანტელი, ჟრჟოლა. =„თავში დამკრავს ჟრიანტელი და ფეხებში გამვარდება“ („სცენები“ - ფშავლ. ცხოვრ.). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
ჟღრიალ-ი
ჟიჟინი, ჟღერა. =თვალსა სტაცებდა ბეჩალსა თეთრის დროშების ჟღრიალი („ეთერი“, XI) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი ლექსიკონები
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9