არარა სდნება ვერაფერს გამორჩები, მისგან ხეირის ნახვა არ შეიძლება. =უფრთხიან ჩემს ბაღს სხვა ცხოველებიც, როს საქეიფო არარა სდნება („გაოხრ. ბაღი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
თქვლეფს. =სჭამს და „სდღვლეფს“. ჰყლაპავს, ჰყლაპავს და „სდღვლეფს“, რასაც კი გაეწევა (დათვი) (ვარ.) („დათვი“ - გამარჯვებული). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა [სრულად »»]
თოფს ესვრის, გუგულის მსგავსი ფრინველი დასტრიალებდა ირმებს, როცა ვსთოფავდიო („ნადირთა პატრონი“) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
=ავყიამ უყაყრანტო სტაცა, იქვე ტყის პირას გაგუდა („ბრძენი ვირი“, III). იხ. აგრეთვე: და-ს-ტაცებ-ს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
სცემს =რამდენსა სტუქსავენ.. რამდენს კიდე სტკეცენ და სცემენ, მაგრამ არ იქნა, არ გასწორდა ბედშავი ბედკრული ქვეყანა. („სოფლის სურათები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
ხარბად, მსუნაგად, დიდ-დიდი ლუკმით ჭამს. =ღაღოლა ამ დროს. მჭადით ამოტენილს ხის ჯამსა სტორავდა და ჰნიჩბავდა ხისავე კოვზით („შობის წინა–ღამე ტყეში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
თითხნის, სვრის. =(მამანი) ტყუილად ხალხს აფიცებენ და თავის წმინდა დანიშნულებას თვითონვე ლაფში სტურტნიან („ჭრელი ამბები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
ერჩოლება, ბურჩნის, თავით უბიძგებს. =(ხბო) სჩურგნიდა თავს კურში, თან კუდს აცანცარებდა (*** „ოლაც...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
დაანაღვლიანებს. =მაგრამ შევნიშნე ერთი რამ, იმან გულსა მცხო მურია („ქებათა–ქება“ – იუდასავით). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ჭიმავს, სწევს. =სერს სძაბავდა, მაღლიდან დაბლა აკვირდებოდა (ვარ.) („ოჰ, რა კარგი ხარ...“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
ყურს მოჰკრავს. =„ხვალ ლაშარს თემნი იყრებიან და აქა-იქ ყურსა ვწევ, შენ უნდა მოგიკვეთონ“ („მოკვეთ“, მოქმ. III, გამოსვ. I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
ტოვებს =ნუ მწირავთ უპატრონოდა, მიშველეთ, თქვენი ჭირიმე („დედის ტირილი“);; პირველად ომის დამწყები ბრძოლის ველს ბოლოს სწირავდეს („კაი ყმა“). ◊ შესაწირს შესაწირავს (ხატს); [სრულად »»]
მოხვედრებული აქვს, დაჭრილია. =„არც ახლა გჭირსა, რჯულ-ძაღლომ“ - შამაუჭყივლებს ქისტასა. „გულში მჭირს, გულში, რჯულ-ძაღლო, ვაჰ ცდასა მუცალისასა“ („ალუდა...“, I).; ხ ა ს ი ა თ ა დ ს ჭ ი რ ს - [სრულად »»]
სამარცხვინო საქმეს ჩადის. =ზოგი ძუძუს სჭრის დედასა, არ ჰკრთება, არა სცხვენიან („ქებათა-ქება“, – მეგაზეთენი). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]