 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 181 | გვერდი: 1 / 10 |
- -უგონთ(ა)
- იხ. აგრეთვე: წარა-უგონთ(ა) =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- უამბობს
- =ჩ ე მ ს ძ მ ა ს გ ი ა მ ბ ო (უ ა მ ბ ო) - სიტყვის მასალაა-იმას გეუბნებოდი..; შენი უცოდინარი კი, ჩემს ძმას გიამბო, არ არი ეს საქმე“ („სცენები ფშავლ. ცხოვრ., 1). იხ. აგრეთვე: [სრულად »»]
- უბანდავ-ს
- ძირს უწნავს, უბლანდავს (ჯღანს). =ამღაში ივანეური დღეშუვ გაჰლესავს ხმალსაო, დედა უცხობდა საგძალსა, მამა უბანდავს ჯღანსაო („ფშაველი და..., . II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- უბედენებ-ს:ძ ა ლ ა უ ბ ე დ ე ნ ე ბ ს
- სხვანაირი ძალა ექნება (მოაკლდება ან მოემატება). =„სუმელჯიმ კარგი გირჩია, წასვლა გირჩევნავ, ქალაო,; შენის ყოლით და არ ყოლით არ გვიბედენებს ძალაო“ („ბახტრიონი“, VIII). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- უბილწო
- წმინდა, უბიწო. =მან (სტვირმა) დაიწყო უბილწო ჟღერა („დაჩაგრ. მესტვირე“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- უბირ-ი
- გამოუცდელი, უცოდინარი; უვიცი, ბრიყვი. =ჯერ პატარა ვარ, უბირი, მეტი არა მაქვს გონია („პატარა ბიძინა მერკვილაძეს“);; მაგრამ ჭკვიანთაც იჭაკეს, მოსწყინდათ მრუდის სწორება, მიტომ ნავარდობს [სრულად »»]
- უბნობა
- საუბარი. =კეტი რომ მომხვდა თანაცა უბნობა მესმის ხალხური („ერთი სიყვარულის ამბავი“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- უბრალო:ე რ თ(ი) უ ბ რ ა ლ ო
- ძალიან დიდი, უზარმაზარი, ვეება. =„ერთს უბრალო, ვეება ფარდაგზე ორი კაც-დედაკაცი წევს“ („შთაბეჭდილებანი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. [სრულად »»]
- უბრუნავ-ს:გ უ ლ შ ი ა ლ ი ც ე ც ხლ ი უ ბ რ უ ნ ა ვ ს -
- გულში ცეცხლი უტრიალებს, ბოღმა ახრჩობს. =ნეტავ იცოდეთ, როგორი გულში მიბრუნავს ალია! („ღარიბის სიმღერა“);; ქატოსაც აღარვინ აჭმევს, ცეცხლი უბრუნავს გულშია („ძაღლი“). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- უბსკრული
- უფსკრული =აღმა წამღები ოცნება უბსკრულისაკენ ბრუნდება („დამისხი, დამალევინე“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- უგანებ-ს
- უმიზნებს, უმარჯვებს =აფხუშოს კუდები კლდიანრიყიანები არის. ორბი უფრო რიყეს უგანებდა ძვალს („პატარა მწყემსის ფიქრები“). იხ. აგრეთვე: ეგანებ-ა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- უგდებ-ს:გ ზ ა ს არ უ გ დ ე ბ ს
- გზას არ უტოვებს, არ ერიდება, პირდაპირი ხვდება. =გზას არ მიგდებენ წინანდლებრ, როდიღა მერიდებიან ვარ,) („დათვის ტირილი“); ც ლ ი ნ გ უ რ ს უ გ დ ე ბ ს - გააცურებს, მოატყუებს, უეშმაკებს.; [სრულად »»]
- უგერგილო
- „უშნო, უფხო, მოუხერბებელი, მოუქნელი (ადამიანი)“ (გლ.). =„მეხი დაეცა იმას თავზე. უგერგილო უგერგილობას ჩაიდენს ნიადაგ“ („მოკვეთ.“, მოქმ. II, გამოსვ. I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- უგერშოდ
- უკვალოდ, დაკარგულის რაიმე ნიშნის უპოვნელად. =მამამისი უგერშოდ, უკვალოდ დაიკარგა (ვარ.) („მელია-სერეფენიას სკოლა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- უგვარო
- უხეირო, უშნო, ულამაზო. =(სტვირი) უშნო, უგვარო, ცუდად გათლილი, არ მიუდგება მას კაცის თვალი („დაჩაგრ. მესტვირე“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- უგზო
- უადგილო, უთავბოლო, უსარგებლო (სიტყვა, აზრი.) =„ნუ მამკლავთ, თქვენი ჭირიმე, აღარას ვიტყვი ეგზოსა“ („მეჯლისი ლომისა“, V);; უ გ ზ ო დ - ვირი რამ, ერთი ჩოჩორი, დიდყურა, უგზოდ მყვირალა, არ [სრულად »»]
- უგლის
- მიარტყმევინებს, მიუხეთქებს, მიუნარცხებს. =მტაცებელს, კაცსა თუ ქალსა, თავსა მიწაზე ეგლიდა („ძაღლი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- უგონეგო
- უგუნური, უჭკუო. =მამაჩემი არ იყო უგონებო კაცი („დიდი წიფელი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : [სრულად »»]
- უდავლათო
- ვისაც დავლათი არა აქვს, უიღბლო. =„მიწუნებ ქიჩირის მოკვლას, შეუდავლათოს გვარისა?!“ („სისხლის ძიება“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- უდგ-ა
- უდგას; აქვს. =ლომს ტახტი უდგა მხეცებში, არწივს ფრინეულთა შორისა („ნუმცა მსმენია სიკვდილი“).; ამაგი უდგა - ამაგი აქვს.; ლობიოს იმდენი ამაგი უდგა ჩვენზედ, რამდენიც ბატებს რომზედ („ჩვენი [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |