 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 40 | გვერდი: 1 / 2 |
- - ღაჯუნა
- იხ. აგრეთვე: კბილებღაჯუნა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- ღაბახი
- ნიშანი თოფის სასროლად, რომელსაც სდგამენ 400-500 ნაბიჯზე. =ფიცარია მოწერილი. ზედ პატარა ქაღალდი აკრავს“ (ვაჟა). ლაბახს ,,დგამს“ ჭირისუფალა.ვინც ამ სამიზნეს ტყქვიას მოაზვედრებს, მას [სრულად »»]
- ღადე-ღუდე
- ოღრო-ჩოღრო, დახრამული. =დიაღ, ასეთია ხევსურეთი, ასეთის ხალხით არის დასახლებული ის ღადე-ღუდე, ხრიოკ-ხრიაკი „ქვეყანა ხევსურეთი („ხევსურეთი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ღადუნ-ი
- „გარეული კატა“, (ვაჟა). =(წიწმატას) აშინებდენ სხვადასხვა რამეებით: დიდი ვირთაგვაა ბოსელში, რქიანი, ეშვებიანი, მოვა და შეგჭამსო. ეს ღადუნიო, ჩამოგაფხაჭნის მთელ სახეს და სხვ. („ბერდიხა“, [სრულად »»]
- ღავღუვ-ი
- ღავღავი, ყმუილი =(ვაჟკაცს) შეესმა მგლების ღავღუვი, იქვე, ტყის პირად ახლოსა („მეჯლისი ლომისა“, V);; მითამ იციან ღაეღუვი, რად არ ჰყეფს ჯოგი მგლებისა?! („ღამე მთაში“). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ღამე:ღამე გახშირდება
- იხ. აგრეთვე: გახშირდებ-ა:ღამე გახშირდება =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, [სრულად »»]
- ღამღუმთ(ა)
- ღამე. =„ვინ ხარ? რას დახვალ ღამღუმდა, რას აბოჟირებ სოფელსა?“ („მამიდის დანაბარები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ღარადა
- =„ამ ყვავილებს ცხვრები უწყალოდ სთელენ, ნეტავი სჭამდენ მაინც. მე გავჯავრდი, ცოტას მაინც ღარადად ავასხამ, ცხვარს ფეხით არ ვათელინოვო“ („მოკვეთ“, მოქმ. V, გამოსვ. II). იხ. აგრეთვე: [სრულად »»]
- ღარადელა
- ხილის, ჩირის, ყვავილის და მისთანათა ასხმულა, რომელსაც ბავშვები ყელზე იკიდებენ. =შამანდუხი მოეხვია ბავშვს, თანაც თვალები მოუცრემლიანდა, გამახარეს ღარადელა (ჩირი) და თხილ-კაკალი მისცა [სრულად »»]
- ღარღილ-ი
- ბოღმა, ჯავრი, - დარდი. =შერიგებასა შნო მაშინა აქვს, ღარღილი, მური გულს აღარ ეცხოს (თარგმ.) „ორლეანელი ქალი); ღარღილ-ი (ღარღლად) აქვს იხ. აგრეთვე: აქვ-ს:შველა აქვ(ს) =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ღელე
- საზოგადოდ ჩაღრმავებული ადგილი, უნაგირა (ადგილი). =მიდიოდნენ პირდაპირ, არ იცოდნენ, სად, ტყე-ღრეში, ღელეებში იჩეხებოდნენ (ვარ.) („როგორ გაჩნდენ ბუები“); ნამზვლევიანი ღელენი თითქოა [სრულად »»]
- ღელეობა
- დღეობა, რომელიც უკანაფშავში, თამარ-ღელეს იმართებოდა, ლაშარის ხატის მოპირდაპირე მხარეს. =მეორე გორაზე არის აშენებული თამარ დედოფლის სალოცავი მშვენიერს ადგილზე; ამ დღეობას კიდევ „ღელეობა“ [სრულად »»]
- ღელო
- ღელე, ვიწრო, ჩავარდნილი ადგილი. =შეხე, კურდღელი მოუკლავ მაგ ბერიკიანთ ბეროსა, ჩასაფრებია ჯეჯილში ნაფლატის პირში, ღელოსა („პირველი გაზაფხულის სურათები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ღველფ-ი
- კერა (შდრ. ყველფი). =ღველფზედა ცეცხლი ანთია გაჩაღებული შეშითა („გველის-მჭამელი“, VI);; ცეცხლი ჰკრთებოდა ღველფზედა („სტ მასპ.,“, III). იხ. აგრეთვე: ყველფ-ი =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ღვერავ-ს
- (გადატ.) ატყავებს, ყვლეფს =ზოგიერთი მოხელე... ქედელებს „ყვლეფდა, ღვერავდა („დაგვიანებული პასუხი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ღვეჭა-გლეჯით
- სწრაფად, ფაციფუცით =მამცენ სანთელნი, გზა გავინათო; უნდა მივიღე ღვეჭა-გლეჯითა, უნდა დავრეცხო ტანისამოსი ირმისა რძითა („ფშაველი დედაკაცის მდგომარეობა...“.) =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ღვთი(ს)შვილ-ებ-ი, ღვთი(ს)შვილ-ნ-ი
- „ხატები, სალოცავები“ (ვაჟა). =საკლავის შეწირვა ხომ ღვთისა და ღვთისშვილების მოსამადლიერებელი საშუალებაა („ლაშარობა“);; „ცხრანი დამიხედენ, ცხრანი ილეთის შვილნიო“ „ფშაველი ...“, III). იხ. [სრულად »»]
- ღვია
- (Juniperus) მარადმწვანე წიწვოვანი მცენარეა. ბუჩქად იზრდება. =მოგესალმებით, ქედებო, მომაქვს სალამი გვიანი, ჩემსამც სამარეს ამკობენ თქვენი დეკა და ღვიანი! („ბახტრიონი“, I). [სრულად »»]
- ღვივრიანა
- ღვიებიანი, ღვიებით დაფარული =(თვარელი) თან თვალს აყოლებს პირდაპირ ხევის ნაპირსა გრძელსაო. ადგილსა ჭიუხიანსა, დეკიან, ღვივრიანასა („დაჭრილი ვეფხვი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ღვიძლ-ფირტვ-ი
- ღვიძლი და ფილტვი =ირმის გულს ყორანს დაუგდებ, ღვიძლ-ფირტვი სვავთა ძღვენია („მონადირე“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |