 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 47 | გვერდი: 1 / 3 |
- ძაბა-ძუბ-ი
- ბაგა-ბუგი =რამდენჯერ ცხოველურს ჟინ ავუთრთოლებივარ, ხელ-ფეხს თახთახი დაუწყია, გულს – ძაგა-ძუგი („კურდღელი“, – ის). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- ძაბვა
- ჭიმვა, წევა. =მოქუჩდა წეროსაოთი მინდვრის პირთ გუნდად, ძაბვითა („მწყემსის სიმღერა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ძალ-ი
- ლარი (მშვილდისა), სიმი (ჩონგურისა). =იძაბვის ძალი მშვილდისა, აგერ მოგორვენ დევები („კოპალა“, III);; შენს სადიდებლად მომართა ბევრმა ჩონგურის ძალები („მთვარეო, ბევრმა გიმღერა“). [სრულად »»]
- ძალა
- „რკინის გოგირდმჟავა მარილი; რკინის აჯასპი“ (გლ.); ხმარობენ საღებავად. =ქეცით გამოხრულის ვირებით მოიტანეს საქონელი და იცით მერე რა საქონელი? ძაღა, კევი, ახალფერი, ლილა, ღილი, მძივი და [სრულად »»]
- ძალავ-ს
- სძლევს, ერევა =(კაი ყმა) იქ იდგეს ხმალ-ამოწვდილი, საც ძალა აღმართს ჰკვალავდეს, გაბეჩავებულს სიმართლეს უსამართლობა სძალავდეს („კაი ყმა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ძალდამდნარ-ი
- ძალაგამოლეული. =გული დამილბა, დავდექი, ძალდამდნარს ღონე მელევის („სიზმარი სასოწარკვეთილისა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ძალს
- ძალს ამბობენ როცა ორი ერთმანეთს შეჯიბრებულის დახასიათება უნდათ. =ძალს ქორი და ძალს ტრედი, იბრძოლეს, ერთი იჭერდა, მეორე გახვეწებას სცდილობდა („ტრედები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ძალუაისავ
- ასე მიმართავს ძალუა უმცროსს მოფერებით. =„შენ არა გინდა, ძალუაისავ, იმ ძაღლის ჯავრს მე ამოვიყრი“, –- ანუგეშა დარეჯანმა („დარეჯანი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- ძაღთოდენ-ი (–ძაღლთოდენი)
- ძალიან ბევრი =„ძაღთოდენი ბიძა-ბიძაშვილები ჰყვანან და ერთმა.,, ვერ გაიგო, სად არის ის კაცი" („დარეჯანი“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. [სრულად »»]
- ძაღლობა
- არასაკადრისი საქციელი. =ღვინო მასმიე ბევრჯელა, როცა მწყუროდა წყალია, თუ ბოლოს ჟამსა ძაღლობა შენაც არ მოიხმარია („თ. გიგლო ყარალაშვილს“);; „ეს სულ შენის ძაღლობისა ხდება, შენ მიკლავ შვილს, [სრულად »»]
- ძახილ-ძუხილ-ი
- ერთმანეთისთვის გაძახება, ხშირი ძახილი. =სოფელში ხმაურობაა ძახილ-ძუხილი დიდი. („გველის-მჭამელი“, VII);; ხევსურთ ვაჟებთ აჩქროლდენ, დგას ლიქოკს ძახილ-ძუხილი („ძაღლიკა ხიმიკაური“, II). [სრულად »»]
- ძახს
- ძახავს, გრეხს ჯარაზე. „(ქალი) შენს საჩოხეს სძახს, სილაღევ, და ცხარის ცრემლით იღვრება. („გიგლია“, I). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ძგარა-ძგურ-ი
- ხშირი და ძლიერი ძგერა =ჩემმა გულმა ფეთქვა დაიწყო, მისი ძგარა-ძგური, ხმაურობა თითონ მევე კარგად მესმოდა („სვავი“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- ძგვლემა-თვალების ძგვლემა
- ქვეშქვეშად ყურება, თვალების ცეცება. =(ჩხიკვი) გაიძვერულად თვალების ძგვლემით წარმოიდგენდა თავის თავს კრუხად და მოჰყვებოდა კრუშ-კრუშს („საწყალი ჩხიკვი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- ძგრიალ-ი
- გრიალი (ფიგურ) =გულს გაგვინედლებს მთაოხრის დილის ნიავის ძგრიალი („მწყემსის სიმღერა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ძეგლიგ-ი
- „თოფია“ (ვაჟა), ძველებური, კაჟიანი თოფია. =ალუდამ მუცალს თავით დაუდვა ხანჯარი, ზედ ეკრა სპილოს ძვალიო, გულზედ ძეგლიგი დაადვა, მკლავზედ ფრანგული ხმალიო („ალუდა...“, I). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ძელ-ი, ძელა
- დიდი, სქელი შეშა, რომელსაც წვრილებს უმატებენ ხოლმე ცეცხლზე. გარეთ, ეზოში დიდი ცეცხლი ენთო, გრძლად ძელა იყო გადებული, ზედ ცხრა თუ ათი კეცი მიეყუდებინათ („ფშაველი და...“, II); ცეცხლი [სრულად »»]
- ძირ-ბორჯიანად
- ახ, ნეტავი.. =თემურ-ლენგის შეძლება მაინც მოგვცა, რომ „თბილი ქალაქი“ კი არა, თვით „პეტრებუღიც“ ძირბორჯიანად გადმოგვეტრიალებინა („რამე-რუმე მთისა“). იხ. აგრეთვე: ძირ-ფოჩ(ვ)იანად [სრულად »»]
- ძირ-ფოჩ(ვ)იანად
- ძირ–-ფესვიანად. =„ამოვვარდი ძირ-ფოჩვიანად აღარავინ მრჩება, რომ ჩემი შესანდობარი და–ლიოს. („ცრუპენტ. აღმზრდ.“, ნაწ. I, თ. IV);; (უფალი) ამომთხრის ძირ-ფოჩიანად, საქმე წამივა ცუდადა („ხის [სრულად »»]
- ძირი
- მოდგმა, ჩამომავლობა. =„მე კვირია ვარ, მიტირე, თუშეთით მოსულ მზირია, თუმცა-კი თქვენის წყლისა ვარ, ფშაური მიდგა ძირია. („ბახტრიონი“, IX); ძირად ჩამომავლობით „მათურელი ვარ ძირადა, სახელად [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |