 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 152 | გვერდი: 1 / 8 |
- წა-ს-ფუჩნავ-ს
- „წაუჩუფნავს“, წაუჩურჩულებს. =„ეხლა დრო არ არის. ხალ, გზაში“ — წასჩუფნა ბოქაულს მამა თეოდორემ („დროშა“, III). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- წა-ჰ-არავ-ს: ხმას წაჰკრავს
- ხმას გაკმენდს. =„ბალღებო, ხმა წაჰკარითო, თორო მე ვიცი თქვენიო!" („ბერდიხა"). იხ. აგრეთვე: ქიმუნჯ-ი:ქიმუნჯს წაჰკრავს =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- წა-ჰ-კრავ-ს
- ხმას გაკმენდს. =„ბალღებო, ხმა წაჰკარითო, თორო მე ვიცი თქვენიო!“ („ბერდიხა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- წაარახუნებ-ს
- უაზროდ იტყვის, წამოროშავს. =„აღარაფერი აბადიათ, ბატონო, და რაღა გამოვართვათ, რა გავუყიდოთ!“ წაარახუნა ამ თავხედმა ადამიანმა („სოფლის სურათები“). იხ. აგრეთვე: წამოაჭყანტურებს [სრულად »»]
- წადილზე, წადინზე
- მოწადინებისთანავე, მონდომებისთანავე. =„აი, ემ ქედებში, წადილზე მოვკლავდი ირემს“ („შობის წინა-ღამე ტყეში“);; „კაცი ამბობს, წადინზე ვხოცდი ნადირსო“ (იქვე). =ვაჟა-ფშაველას მცირე [სრულად »»]
- წაესმი-ს:გულზე მური (ნახშირი) წაესმის
- (ფიგურ.) დადარდიანდება, დანაღვლიანდება. =შეჩერდა თუშის ლაშქარი, გულზე წაესო მურია („ბახტრიონი“, XIV);; სიყრმიდან საიქიოსთან დამკვებებია კავშირი, მიტომ მდის ცრემლი უშრობი, გულზე წამესო [სრულად »»]
- წაეხირებ-ა
- წაეხეტება, წაეთრევა. =„ბუთლიას ბრალიც კია, — რა უნდოდა, წავხირებულიყა შინა“ („გასამართლ. ჩიბუხი“, II). იხ. აგრეთვე: წავხირებულიყავ =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- წავა:საქმე წორზე წავა
- საქმე სასურველად წარიმართება, სასურველ შედეგს მოიტანს. =საქმე მაინც წორზე არ წავიდა, არ აღმოიფხვრა ბოროტმოქმედება („სოფლის სურათები"). (ვისიმე) საქმე ცერად წავა საქმე ცუდად წაუვა, [სრულად »»]
- წავოყინჭრავ-ს
- ყინჭარეს (ყელს) გამოსჭრის, დაკლავს. =„კუბდირი უნდა წამოვყინჭროთ, ვერაფერი მამალიაო“ („მოგონება“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- წავწყვეტებიყავით:(აწმყო: წააწყდება)
- წავწყდომოდით, გადავყროდით. =იქნება ნადირობა კიდევ გაგვეგრძო, რომ სახათაბლოდ ერთს მწავს არ წავწყვეტებიყავით („საშობაო მოთხრ“, — ნადირობა). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა [სრულად »»]
- წავხირებულიყავ
- იხ. აგრეთვე: წაეხირებ-ა =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
- წაიკაფიავებ-ს
- კაფიას იტყვის, წაიმღერებს. =მერცხალამ გაიგონა მამასახლისის ჩივილი და ლექსით უპასუხა, „წაიკაფიავა“, როგორც ფშავლები იტყვიან სოლმე „ფშავლების ცხოვრებიდამ.“). იხ. აგრეთვე: კაფია [სრულად »»]
- წაიტანს
- წაიღებს. =„ხეს რო გამოსცხვირვენ, შიგ წნელს ჩაუდებენ, მაუმბენ ჯორებს და, სადაც უნდ, იქ წაიტანენ“. („თიან ფელეტ“, – უკაცრავად). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი [სრულად »»]
- წაიტყვი-ს
- წამოილაპარაკებს, თავისთვის იტყვის =დედაჩემს ძილი არ მოუვიდოდა. უცდიდა კერის პირას გარინდებული და წაიტყოდა მალ-მალე: „ნეტა რად დაიგვიანა, წყალში კი არ დაირჩოს საცოდავი კაცი?!“ („ხოლერამ [სრულად »»]
- წაიუბნებს
- წაილაპარაკებს =„ბოლო ვნახოთ, რა იქნება...“ წაიუბნა თავისთვის მოხუცმა სოსიკამ („სოფლის სურათები“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- წაიხვამ-ს
- წაიღებს (ბევრს). =„აჰა, წაიხვენ აბჯარნი, ცხენს ნუ დაუყრი თივასა“ („გოგოთურ და აფშინა“, IV). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- წაკა
- „ქილაში ჩადებული ყველის წვენი“ (ვაჟა), — წათხი. =აქაურს მოხრაკულებსა წაკა შირჩევნავ, შრატია („მთიული ბაეშვი ქალაქში“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- წალავს
- წელავს, შიგანს უღებს. =ხარს დავკარ ქორბუდიანსა და იმ დროს, როცა ვწალავდი,; სხვებმა წამართვეს, წაიღეს, ცრემლებს ვეღარა ვმალავდი („გოდება თანამედროვე წინასწარმეტყველისა“). [სრულად »»]
- წალდავ-ს
- წალდით კაფავს, წალდით გზას მიიკვლევს; დაბრკოლებების გადალახვით წინ მიიწევს. =გზას ვწალდავ ნარეკლიანსა საშრომლად აბირებული („მარტო გამზარდა დედამა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- წალიკ-ი:წალიკს გააბმენ
- იხ. აგრეთვე: გააბმ-ენ:წალიკს გააბმენ =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |