 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 43 | გვერდი: 1 / 3 |
- (ჰ)-გუობ-ს
- ეგულება, მიაჩნია,ფიქრობს, ვარაუდობს. =იქ ვგუობ მხოლოდ წამალსა, ის მომხსნის თავით ჭირებსა („ქებათა-ქება! – რედაქტორებით); ეგუობდი, კამკამა წყარო სამშობ-ლოს ამიმწვანებსა („მე ჩონგურს...“);ეს [სრულად »»]
- ჰ-ბაქავ-ს
- ლანძღავს, წყევლის. =ბერიკებს ჰბაქავს ბებერი: „კარგა მოითბეს ხელია, კეციდან სამიწეებმა ქადა გამტაცეს ცხელია“ („ჩიტთა ფაფობა", II).; ბაღანა ბავშვი, ბალღი. „რა ლამაზი ღილია, როგორ [სრულად »»]
- ჰ-ბლუქავ-ს
- თქვლეფავს, სვლეპით სვამს. =(დათვი) წავა სალაფავზე, დაჰლევს წყალს, „ჰბლუქავს“ (ვარ.) („დათვი“, — ყველამ). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ჰ-გლი-ს
- ამსხვრევს, ნაყავს. =„ჰოი, მდინარევ, მთების მოზარევ, ხომ არ გინახავს ჩემი ნუგეში? შენი ზვირთები ჰგლიან, იქნება, ჩემს მკვლელს“ („პოეტი და მისი ნუგეში“).; გული ჰგლი - დარდი აწუხებს, გული [სრულად »»]
- ჰ-გონი-:საცა არა მგონია
- ყველგან. =საზოგადოებამ ააშენა, არა მგონია, ხევსურეთში საყდრები და დანიშნა მღვდლები („მღვდლების ვინაობა“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ჰ-გულავ-(ს)
- აპირებს, გუნებაში, გულში აქვს. =„ვისი ხარ, შეილო, რას დახვალ? მტრობა გგულავდეს იქნება?! („ბახტრიონი“, VIII);; ზოგს, ვისაც საკლავით მოსგლა ეგულა და არა ჰყვანდა, ან ვერ ეშოვნა, მოჰქონდა [სრულად »»]
- ჰ-კადრებ-ს:ხელს ჰკადრებს
- ხელს აკადრებს, ხელს შეახებს =„(ქალებს) სხვამ რამამ დაუწყე ძახილი: „ხელ არ ჰკადრათავ, თორო მიგიკლავთ ჯორ-ულაყთ აი მიმკვდართავ!“ („სცენა მთაში “). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ჰ-კეფ-ს
- კეპავს, კუწავს. ჭრის.. =ღვთისოს... ორი კვირის დამარილებული ხორცი ედგა, ჰკეფდა, ჰკუწავდა წვრილად ხორცს („ფშაველი და...“, VIII);; შენ იმათა ჰკეფდე, როგორც საგუფთე ხორცსა (თარგმ.) („ფეოდ. [სრულად »»]
- ჰ-კვლევ-ს
- აკვირდება, უყურებს, უცქერის. =ქალს ნუ ჰკვლევ ჯორობაშია (ჯვარობა, ხატობა), ტანთ ნათხოვარი აცვია;; ქალი თუ გინდა ლამაზი, დაჰკვლიე ქერის მკაშია! („ხალარჯობა და რიგები “). =ვაჟა-ფშაველას [სრულად »»]
- ჰ-კიდავ-ყელთავქვე ჰკიდავ
- ძალიან გულმოდგინედ შრომობს, ყოველთვის წელში მოხრილი საქმიანობს. =კი-ვშრომობ მედგრადა, ყელთავქვე ვკიდავ მუდამა“ („ღარიბის სიმღერა“) =ჰ-კიდავ-ყელთავქვე ჰკიდავ - ძალიან გულმოდგინედ [სრულად »»]
- ჰ-კიდი-ა:ვალი ჰკიდია
- ვალი ჰმართებს. =წურვილს ორფეხას მიართმენ, იმისი ვალი ჰკიდია („პროვინციის ქებათა-ქება “). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ჰ-კითხ-ავ-ს:ხმალს ჰკითხავს
- ხმალს მიმართავს, საომრად მოემზადება. =„ვაჰ დედას მტრისას, რას ელით? ხმლებს ჰკითხეთ, გაისარჯენით“ („ხევსური ბერდია “).; ღმერთმა ჰკითხოს- ღმერთმა მოსთხოვოს პასუხი.; „თუ მე მოღალატე ვარ, [სრულად »»]
- ჰ-კოდ-ს
- კოდავს, ჭრის. =მეორე დღეს ბალღები მგელთ კვერებს ისრებით „ჰკოდენ“ („ფშავლები“, - ძველს). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ჰ-კონავ-ს
- კრავს (ძნას); თოკავს, კოჭავს. =მზევინარი... მკიდა ყანას და ძნასაც თვითონვე ჰკონავდა („უძმოს-ძმა“, II);; გზირ-ჩაფრებს მოაქვთ თოკები და ჰკონავენ სათითაოდ („ტყის კომედია“, მოქმედება II, [სრულად »»]
- ჰ-კპლავ-ს-გული ჰკლავს
- ძალიან დარდობს, ბოღმა ახრჩობს. =„გული მკლავს, ცოცხლად რისთვისა მტერს ჩავუვარდი ხელშია“ („ბაკური “). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. [სრულად »»]
- ჰ-ლალაობ-ს
- ლალასავით უვლის, პატრონობს, მზრუნველობს =ჩემს ბატონს ჰსურს ბევრი, ბევრი ნაყოფი მივცე ერთგულად მივლის, მლალაობს („ჟოლი“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- ჰ-მართებ-ს
- ერთი დღე ჰმართებს ერთი დღე მოელის, ერთ დღეს (სიკვდილისას) ვერ ასცდება. =„მოვკვდები, ერთი დღე მმართებს, მიწა მექნება ბატონად“ („სისხლის ძიება“. XII). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ [სრულად »»]
- ჰ-პარავ-ს:ჭირს ჰპარავს
- =„შენი ჭირიმე, შენ გენაცვალე“-ო, ეუბნება. ერთმანეთს ჭირსა ჰპარავდენ, შენიჭირიმეობით ელაპარაკებოდენ („შეყვარებული“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [სრულად »»]
- ჰ-ფერობ-ს
- ჰგავს =მხევალი ძვირფასად მორთული იყო, სწორედ დელოფალს ჰფერობდა („ჩემი ახალი მეკვლე“, II). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; [სრულად »»]
- ჰ-ქავი-ს
- ექავება =ტვინი ჰქავის - უჭკუოა, სულელურ საქმეს აკეთებს.; ალბათ ყოფილან კაცები, ესეც თავში ტვინი ჰქავისა („განა კაცია?!“). =ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა [სრულად »»]
| ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |