დიდად მომშეული (საბა). =„მაძღარი კაცი მომყმარს პურს წვრილად უფშვნიდა და თან აყვედრიდა, რა ღორულად ჭამო“ (ს. ს. ორბ.). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო [სრულად »»]
სოციალურ-რელიგიური ჯგუფი, რომლის წევრები ვალდებულნი არიან განუდგნენ ამქვეყნიურ ცხოვრებას, უარი თქვან ქონებაზე, ქორწინებაზე, გაწყვიტონ ნათესაური და სოც. კავშირები და დაემორჩილონ მკაცრ [სრულად »»]
სახელმწიფოს ერთპიროვნული მმართველი (მეფე, იმპერატორი, სულთანი). სახელმწიფო, რომელსაც მმართველობის ასეთი სისტემა აქვს. =„XII საუკუნეში დაიშალა ფეოდალური მონარქია, თავი იჩინა ფეოდალურმა [სრულად »»]
სამეფო გვარდია ფეოდალურ საქართველოში. დააარსა დავით აღმაშენებელმა. მ.-ში 5000 მხედარი „მონა,, ანუ მეფის პირად სამსახურში მყოფი რჩეული პროფესიონალი მეომარი შედიოდა. მ. მეფის მცველი კორპუსი [სრულად »»]
ლათინურია, ქართულად სამზრუნველო ჰქვიან, მონაზონთ საკრებულო.(საბა) ბერ-მონაზონთა საეკლესიო-საადგილმამულო რელიგიური ორგანიზაცია რომელსაც აქვს თავისი მეურნეობა. განსხვავებით ეკლესიისაგან, [სრულად »»]
ქორწინების ფორმა რომლის დროსაც მამაკაცს შეიძლება ჰყავდეს მხოლოდ ერთი ცოლი და ქალს მხოლოდ ერთი ქმარი (საპირისპიროა პოლიგამია). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, [სრულად »»]
ვრცელი მეცნიერული ნაშრომი, რომელშიც დამუშავებულია ერთი რომელიმე თემა ან საკითხი. =„ნ. ბარათაშვილის იუბილესთან დაკავშირებით დაიწერა მონოგრაფიები“ (სასკ. სახ.ლო). =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
რელიგია, რომელიც ერთ ღმერთს აღიარებს; ერთღმერთიანობა. საპირისპირო - პოლითეიზმი. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი [სრულად »»]
მონოლითი - მთლიანი ქვის ლოდი. მთლიანი ქვისაგან გამოთლილი საგანი, მონოლითური, რაც მონოლითს, მთლიან ქვას წარმოადგენს. ( =გადატ.) შემჭიდროებული, ერთსულოვანი. =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
ვრცელი სიტყვა, რომლითაც დრამატული ნაწარმოების (აგრეთვე სხვა ლიტერატურული ნაწარმოების) პერსონაჟი მიმართავს თავის თავს, სხვა მოქმედ პირებს ან მაყურებელს. (ჰამლეტის მონოლოგი) ანდუყაფარის [სრულად »»]
რისამე წარმოების ან გაყიდვის განსაკუთრებული უფლება, რაც ეკუთვნის ვრთ პირს, პირთა ჯგუფს ან სახელმწიფოს. ◊ უპირატესობა, პირველობა რაიმე საქმეში. ◊ მსხვილი კაპიტალისტური [სრულად »»]
ქრისტიანული რელიგიის წარმომადგენლები, რომლებიც აღიარებენ ქრისტეს მხოლოდ ერთ ბუნებას ღვთიურს (საპირისპირო–დიოფიზიტები). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო [სრულად »»]
ქანდაკებასა და არქიტექტურაში დიდი ფორმის ძეგლი, რომელიც ეძღვნება მნიშვნელოვან ისტორიულ მოვლენას, გამოჩენილ მოღვაწეს (მემორიალური ნაგებობანი). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ [სრულად »»]
რაც სიდიდით შთაბეჭდილებას ახდენს; გრანდიოზული. მაგ., მ. შენობა. ◊ ღრმაშინაარსიანი, საფუძვლიანი. მაგ., მ. გამოკვლევა; მ. ფერწერა არქიტექტურასთან დაკავშირებული ფერწერა, [სრულად »»]
ჰიპნოზირება, მოჯადოება. (ქ. მწ.) =[არსაკიძეს] უნდოდა ეჩვენებინა მეფისათვის, თუ როგორ ემარჯვებათ ცხენის მონუსხვა ლაზებს“ („დიდოსტატის მარჯვენა“ კ. გამს.). =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
XIII-XV ს. ს. მონღოლთა მიერ საქართველოს დაპყრობის შედეგად დამყარებული რეჟიმი, გულისხმობს მმართველობის ორგანიზაციას, სამხედრო ბეგარას, საგადასახადო სისტემას, ხარკს და დამპყრობთა სახელით [სრულად »»]
(სრული სახელია ანრი რენე ალბერ გი) (1850-1893) (ქსე) ფრანგი მწერალი. მოღვაწეობდა XIX ს. 70-80-იან წწ. მძიმე პოლიტიკურ ვითარებაში. განიცადა შოპენჰაუერის ფილოსოფიის გავლენა. იყო გ. ფლობერის [სრულად »»]
წესების, ნორმების ერთობლიობა, რომლებიც განსაზღვრავს ადამიანთა ურთიერთდამოკიდებულებასა და ყოფაქცევას ამა თუ იმ საზოგადოებაში; ზნეობა. ◊ ზნეობრივი დასკვნა, ზნეობრივი გაკვეთილი, [სრულად »»]