ვინც საჯაროდ სიტყვას წარმოთქვამს, ვისაც საჯაროდ სიტყვის თქმა ემარჯვება. მჭევრმეტყველი, ენამჭევრი (იხ. იხ. აგრეთვე: მჭევრი =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო [სრულად »»]
(1800-1070) (ქსე) დავით ორბელიანის მეუღლე. 1831 წ. გასაუხულზე „შეთქმულთა ფარული ორგანიზაციის წეგრი გახდა. მისი ბინა შერჩეული იყო წვეულების ადგილად, სადაც უნდა დაეხოცათ სამხედრო და [სრულად »»]
ფრინველთა გვარი შავარდნისებრთა რიგისა, ბუდობს კლდეებზე სევებს ან ბორცვებზე. ვერტიკალურად აღწევს 3400 მ. ძვ. ქართულში არწივია. =„ორბი რო ბუდობს, ჩანჩქერი გადმოჰქუხს ბროლისწყლიანი.“ [სრულად »»]
კლავიშებიანი სასულე მუსიკალური საკრავი; აქვს მილების სისტემა, რომელშიც ჰაერი საბერველით იჭირხნება. იგივეა რაც ორღანი. იხ. აგრეთვე: ორღანი =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ [სრულად »»]
პირი, რომელიც რისამე ორგანიზაციას ასდენს, ვინც რისამე ინიციატორია. პირი რომელსაც ორგანიზატორული მუშაობის უნარი აქვს. =„გრიგილ ხანძთელი იყო ორგანიზატორი სამონასტრო მშენებლობისა.“ [სრულად »»]
თავაშვებული, წრეგადასული დროსტარება, ქეიფი ◊ ძვ. საბერძნეთსა და რომში ღვინისა და მხიარულების ღმერთის – დიონისეს (ბახუსის) დღესასწაული. სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ [სრულად »»]
სხვადასხვა ხარისხისა და სახელწოდების ნიშანი რომლითაც ხელისუფლება აჯილდოებს სამხედრო ან სამოქალაქო დამსახურებისათვის. ◊ კათოლიკე ბერების საზოგადოება რომელსაც გარკვეული წესდება [სრულად »»]
ტივის ხოფი წყალში მოსასმელად. =„სიმონა ტყეში ორთაყვირებს სთლიდა“(„არსენა მარაბდელი“ მ. ჯავახ.). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი [სრულად »»]
ამა თუ იმ ენის სიტყვათა წერის წესების საყოველთაოდ მიღებული სისტემა; მართლწერა. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : [სრულად »»]
რაიმე მოძღვრების, შეხედულების განუხრელად მიმდევარი, თანამიმდევრული. =„როგორც ცამეტმა ასირიელმა მამამ საქართველოში დასთესეს ორთოდოქსი ქრისტიანობა, ისე ცისფერყანწელებმა ნამდვილი პოეზია“ - [სრულად »»]
სისტემა წესებისა, რომელიც განსაზღვრავს სწორ, ლიტერატურულ წარმოთქმას, მართლმეტყველება. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - [სრულად »»]
დედანი. დამოუკიდებელი ქმედების შედეგად შექმნილი; არანათარგმნი, არანასესხები, არამიბაძვითი, თავდაპირველი ავტორისეული ნაწარმოები; ◊ რაც ან ვინც სხვას არ ჰგავს: თვითმყოფი ◊ [სრულად »»]
იმ მეცნიერებათა ერთობლიობა, რომლებიც სწავლობენ აღმოსავლეთის ქვეყნების ისტორიას, ეკონომიკას, ენებს, ლიტერატურას, ხელოვნებას და სხვ.აღმოსავლეთმცოდნეობა. =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
სივრცეში ადგილმდებარეობის გარკვევა. ◊ გარემომცველ პირობებში, გარემოებებში გარკვევა. მ. მოქმედების წარმართვა გარკვეული მიმართულებით. სწორი პოლიტიკური ორიენტაცია. „ბედი ქართლისას [სრულად »»]