 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 3,919 | გვერდი: 140 / 196 |
- საცეხვავი
- რითაც უნდა ცეხვონ (დასავლეთში – ჩამური) =„საცეხვავის დარი დათვოულები გაემართათ რუზე“(დიდოსტატის მარჯვენა“ – კ. გამს.). იხ. აგრეთვე: ჩამური =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ [სრულად »»]
- საძაგლიშვილი გიორგი (კირონ II)
- სასულიერო მოღვაწე (საქართველოს კათალიკოს-პატრიარქი) მწიგნობარი, საქართეელოს ისტორიისა და ლიტერატურის მკვლევარი. სწავლობდა კიევის სასულიერო აკადემიაში, თანამშრომლობდა „ივერი-აში, „მოამბეში“, [სრულად »»]
- საძვალე, საძუალე
- (საგოდებელი, აკლდამა, საფლავი) ძვალთშესალაგი სარკოფაგი. საგანგებო სათავსი, უპირატესად ტაძრებისა და ეკლესიების იატაკქვეშ ან ცალკე, მათთან ახლოს, საკულტო ადგილებში კი – მიწის ქვეშ, რომელშიც [სრულად »»]
- საწმერთული
- იგივეა, რაც შარვალი (ქალის), ნიფხავი, შეიდიში. =. „მეფემ ცხენი იუარა, საწმერთულის ტოტი აუწია და აკოცა წვივზე შორენას.“ იხ. აგრეთვე: საწმერთული ◊ „შორენას ვერცხლის უზანგებამდის [სრულად »»]
- საჭრეთელი
- ხის ამოსაქრელი სადურგლო იარაღი. =„იქვე ეკიდა ეჩოები საჭრეთლები გონიო.“.(„დიდოსტატის მარჯვენა“ კ. გამს.). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [სრულად »»]
- საჭურისი
- მამაკაცი, რომელსაც სასქესო ჯირკვლები ამოკვეთილი აქვს. დაკოდილი. კასტრაციაქმნილი კაცი. ს.-ები „ცნობილი იყვნენ ძვ. ასურეთსა და სპარსეთში, ბიზანტიაში,მოგვიანებით – თურქეთში,დასაჭურისებულ [სრულად »»]
- საჭურჭლე
- (სამრთ. ისტ.) ძვირფასეულობა, განძი და სიმდიდრის საცავი, ხაზინა ძვ. საქართველოში. ს.-ის შინაარსიდან სახელწოდების მიხედვით „ჭურჭელი" – ძვირფასი ნივთები, მოძრავი განძეულობა იგულისხმება. [სრულად »»]
- სახაბაზო
- (ქ. მწ.) პურის საცხობი. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3
- სახადი
- გადამდები სნეულება (წითელა ყვავილი, ქუნთრუშა და სხვა, რომელიც ერთხელ მოსდის შემდეგ აღარ ემართებათ. ◊ იგივეა, რაც საოფლე, შავი ჭირი, მუცლის ტიფი, საორმოცო გადამდები სნეულება. [სრულად »»]
- სახარება
- ნაწილი (ახალი აღთქმის პირველი ოთხი წიგნი, რომელიც შეიცავს ლეგენდებს იესო ქრისტეს ცხოვრებისა და მოღვაწეობის შესახებ სახარება – ოთხთავი. თითოეული ამ წიგნთაგანია. მათეს, მარკოზის, ლუკას და [სრულად »»]
- სახედარი
- იგივეა რაც ვირი. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3
- სახელმწიფო ენა
- სახელმწიფოს ძირითადი, ოფიციალური ენა.ქართული ენა, სახელმწიფო ენაა საქართველოში. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი [სრულად »»]
- სახელმწიფო პრემია
- მოქალაქეთა წახალისების ერთ-ერთი ფორმა მეცნიერების, ტექნიკის ლიტერატურისა და ხელოვნების დარგში მოპოვებული უდიდესი შემოქმედებითი მიღწევებისათვის. =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
- სახელო
- თანამდებობა ძვ.საქართველოში, მოხელის „გასაგებელი“ (საბა). „სახელო“ ხელიდან წარმოსდგება. „სახელოთა სჯანი“, ანუ მართვა-გამგეობის საქმეთა წარმართვა მეუფის საზრუნავს შეადგენდა. გაერთიანების [სრულად »»]
- სახვითი ხელოვნება
- მოიცაეს ფერწერას, გრაფიკას, ქანდაკებას, ფოტოხელოვნებას. ს. ხ. მხატვრულ სახეებს ქმნის ხელშესახები ფორმით, რ-შიც ობიექტური სინამდვილის მოცულობაც, საგნობრივი სახეც ამოცნობადია, ე. ი. [სრულად »»]
- სახლიკაცი
- მამაკაცი, იმავე ოჯახს და გვარს ეკუთვნის (ძმა, ბიძაშვილი, მოგვარე). =„წისქვილს ხვალ ან ზეგ ავარიკრიკებ, სახლიკაცების გულსგასახეთქად" („რაინდები“ ნ. ლორთქ.). =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
- სახმილი
- რაშიაც ცეცხლსანთებდნენ (ღუმელი, ქურა) ცეცხლი (სიყვარულისა). =„ვინ არ ყოფილა მიჯნური, სახმილი ვის არ სდებიან“ („ვეფხისტყაოსანი“ შ. რუსთ.). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ [სრულად »»]
- სახოკია თედო ტიმოთეს ძე
- (1868-1956) – (ქსე) ქართველი მწერალი,„მთარგმნელი, ეთნოგრაფი, ლექსიკოგრაფი. 1884 წ-დან სწავლობდა თბილისის სას. სემინარიაში, საიდანაც გარიცხეს მოსწავლეთა არალეგარულ წრეში მონაწილეობისათვის, [სრულად »»]
- სახუნდარი
- ნადირობის დროს მეხუნდართა ჩასასაფრებელი ადგილი. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; [სრულად »»]
- საჯარე
- ნაგებობა ხატში, სადაც ინახება ხატის ჭურჭელი და სხვა ნივთები. საჯარეში მარტო ხატის მსახურთ შეეძლოთ შესვლა. =„საჯარეს დიაცსრა უნდა, არ თუ ეშინის დავისა“ („ბახტრიონი").; „სამნი წავიდეს [სრულად »»]
| სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |