 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 3,919 | გვერდი: 141 / 196 |
- საჯინიბო
- ჯინიბი ცხენსა ჰქვია. (საბა) =საჯინიბო – ცხენის თავლა. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; [სრულად »»]
- საჯურუმო
- (კილო–თქმ. სიტყ.დანაშაულზე წანართმევი (საბა). (ხევს) საჯარიმო, ჯარიმა. =„ყველისციხის პატრონი) უთვალთვალებდა საჯურუმოსთან მიყვანილ გიუეებს.“(„დიდოსტატის მარჯვენა“ – კ. გამს.). [სრულად »»]
- სევადა
- შავი ფერის ნივთიერება არეული დამწვარი ტყვია ან სპილენძი და ვერცხლი. იყენებენ ვერცხლის ან ოქროს ნაკეთობებზე სახეების გამოსაყვანად.მოსავადებული. (შდრ. ზარნიში) =„ლუარსაბს წელში გაყრილი [სრულად »»]
- სევანი
- გოგჩა ტბა სომხეთში, უდიდესია კავკასიაში. ფართ. 1200 კმ2. საშ. სიღრმე 20,5 მ, მაქს. – 03. მ, მდებარეობს ამიერკავკასის მთიანეთში, დაახლოებით 1900 მ სიმაღლეზე, =„გოგჩა ტბა ვრცელი ხმოვანებით [სრულად »»]
- სელი, სელის სამოსი
- სელი არის ერთწლიანი მცენარე,რომლის თესლისაგან ზეთს ამზადებენ, ხოლო ბოჩკოსაგან ქსოვილს. ◊ ძვირფასი სკამი, სავარძელი. „ხელზე დაჯდა პირბანჯგვლიანი სპასალარი" („დიდოსტატის [სრულად »»]
- სელჩუკები
- შუა აზიაში მომთაბარე ტომები, რომლის დამაარსებლად სელჩუკს თვლიან და რომელსაც საფუძველი ჩაეყარა 1040 წელს.მისი პირველი სულთანი იყო თოლ-რულ-ბეგს რომლის მემკვიდრეების ალფა-არსალონის, [სრულად »»]
- სემანტიკა, სემასეოლოგია
- ლექსიკოლოგიის დარგი (განშტოება), რომელიც შეისწავლის სიტყვის მნიშვნელობას (საგნობრივ მიმართებას), მის აგებულებას და დროში ცვალებადობას ზოგჯერ ს. უფრო ფართოდაც ესმით, როგორც სიტყვის [სრულად »»]
- სემინარია
- (სანერგე: გადატ. – სკოლა) ზოგიერთი დაწესებულების სახელწოდება. ს. ჰქვია ქრისტ. სასულ. სასწავლებლებს. რევოლუციამდე რუსეთში და ზოგიერთ სხვა ქვეყანაში – დაწყ. სკოლის მასწავლებელთა მოსამზადებელი [სრულად »»]
- სემირამიდას ბაღები
- მსოფლიოს ერთ-ერთი საოცრებათაგანი „დაკიდული ბაღები“ ბაბილონში, რომელთა მოწყობაც მიეწერება ასირიის ლეგენდარულ დედოფალს სემირამიდას. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ [სრულად »»]
- სემიტები, სემიტური ენები
- ტომები, სალხები რომლებიც სემიტურ ენებზე ლაპარაკობენ; არაბული, სირიული, ებრაული, ეთიოპური, ასურული, ბაბილონური არამეული, ფინიკიური და სხვა. მომდინარეობს (ბიბლიური ნოეს ერთ-ერთი შვილის სემის [სრულად »»]
- სენა
- სახლში სამეურნეო დანიშნულების სათავსი, სადაც ინახავენ რძის ნაწარმს და სხვა სურსათ-სანოვაგეს (ხევსურეთში, ხევში). =„დაბნელებულ სენას ოდნავ ანათებდა მბჟუტავი კვარი.“ („ხევისბერი გოჩა“. ალ. [სრულად »»]
- სენაპკაპანი
- (ქ. მწ.) ძვ.ოთახის (სენაკის) მცველი მეუფის ან დიდებულის კარზე. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - [სრულად »»]
- სენატორი
- სენატის წევრი. სახელმწიფო საბჭო. მმართველობის უმაღლესი ორგანო ძველ რომში. ◊ პარლამენტის ზედა პალატაში და ზოგ სხვა ქვეყანაში. „კავკასიის მთავარმართებელი გოლიცინი სენატორი [სრულად »»]
- სენტ-ეგზიუპერი ანტუან დე
- (ქსე) ფრანგი მწერალი, I მსოფლიო ომის წლებში (1939- სამხედრო მფრინავი იყო. დაიღუპა სადაზვერვო ფრენის დროს. 1920 წ. გამოაქვეყნა პირველი მოთხრობა „მფრინავი“. მის ცნობილ რომანებში: „სამხრეთის [სრულად »»]
- სენტენცია
- (აზრი, მსჯელობა) ზნეობრივი ხასიათის სხარტი გამოთქმა, დამრიგებლური შინაარსის მოკლე შეგონება; ს. დამახასიათებელია დიდაქტიკურ-აღმზრდელობითი და იგავ-არაკული ხასიათის ნაწარმოებისათვის. ხშირად [სრულად »»]
- სეპარატიზმი
- სწრაფვა გამოყოფისაკენ, განცალკევებისაკენ. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - [სრულად »»]
- სერაპიონ ზარზმელი
- IX ს. ქართველთა საეკლესიო მოღვაწე,ზარზმის მონასტრის დამაარსებელიდა პირველი წინამძღვარი (აქედან მიიღო ზედწოდება – ზარზმელი). მისი ცხოვრება-მოღვაწეობა აღწერა ბასილი ზარზმელმა. ს. ზ. [სრულად »»]
- სერასკირი
- ოსმალეთის იმპერიაში თავდაპირველად არმიის მთავარსარდალი, XIX ს. – სამხედრო მინისტრი. XVI ს. ბოლოდან ს.-ის ტიტულს ატარებდნენ დიდი ვეზირის მოადგილეები რომლებიც ჯარებს ხელმძღვანელობფნენ, [სრულად »»]
- სერაფიმი
- ქრისტიანულ რელიგიაში: ექვსფრთიანი ანგელოზი უმაღლესი ხარისხისა. (მით.) დიდი ადგილი უჭირავს ხელოვნებაში. არის ორურთიანიც. =„სერაფიმის ფრთა, სევდიანი ჩემი სანთელი ამ ბარათებზე საუკუნის ალად [სრულად »»]
- სერაფიტი
- ქართველი დიდებულის პიტიახში ზევახის ულამაზესი ასული (II ს) ცოლად ჰყავდა ქართლის (იბერია) მეფის ხსეფარნუგის ეზოს მოძღვარს იოდმანგანს გარდაიცვალა 21 წლისა. მოხსენიებულია არმაზის ბილინგვაში და [სრულად »»]
| სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |