 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 3,919 | გვერდი: 160 / 196 |
- ფერუმარილი
- იხ. აგრეთვე: უმარული =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3
- ფერხისაი
- ერთგვარი ძველებური ჯგუფური ცეკვა სიმღერითურთ (იციან ფშავ-ხევსურეთში, რაჭაში. =„ფერხისაის ცეკვა დაიწყეს უკეე.“ („დიდოსტატის მარჯვენა“ – კ. გამს.). =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
- ფესი
- ფუნჯიანი ქუდი წაკვეთილი კონუსის მოყვანილობის (იხურავენ ახლო აღმოსავლეთის ზოგ ქვეყანაში). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. [სრულად »»]
- ფეტვი
- პურეული მცენარე, აქვს წვრილი, პრიალა მარცვალი. მისგან ამზადებენ ბურღულს, ხმარობენ აგრეთვე საქონლისა და ფრინველის საკვებად. =„მიმინო აბრიალებდა ფეტვისფერ თვალებს“ („დიდოსტატის მარჯვენა“ – [სრულად »»]
- ფეტიში, ფეტიშიზმი
- უსულო საგანი რომელსაც აქვს მორწმუნეთა აზრით ზებუნებრივი ძალა, რის გამოც იგი რელიგიური თაყვან- ისცემის ობიექტად იქცევა“ ბრმა თაყვანისცემა. რელიგიური თაყვანისცემა მატერიალური საგნების. [სრულად »»]
- ფეფი
- მოფერებითი (კრძალვითი) ფორმაა ფეხისა. (ქ. მწ.) =„ამ დროს ნიავმაც თეთრი კაბა მიმოუქროლა და ბუდეშური მის ფეფები ლამაზად მოჩნდა.“ (ნ. ბარათ.). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ [სრულად »»]
- ფეშანგი ფაშვიბერტყაძე (ხითარიშვილი)
- XVII ს, ქართველი პოეტი. „ფაშვიბერტყა“ პოეტის მამის შერქმეული სახელია. ფ. ფ. იმერეთის სამეფოს კარის მდივანმწიგნობარი იყო. არჩილ II-ის შემდეგ მან მწიგნობრობა ვახტანგ V-ის (შაჰნავაზი) კარზე [სრულად »»]
- ფეშქაში
- საჩუქარი.(ქ. მწ.) =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3
- ფეხკავშა
- თეთრფეხა ცხენი. =„აგონდება ფარსმანს პაპა სუმბატის ფეხკავშა იაბო“ („დიდოსტატის მარჯვენა“ – კ. გამს.). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი [სრულად »»]
- ფეხშო
- დაკლული ცხოველის გვერდი, ნახევარი მხარე. (ქ. მწ.) . =„თაყა შავს კუნძზე დაფუფქულ ღორს აფეშხოვებდა.“(გ. ლეონ.). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [სრულად »»]
- ფითრი
- ნახევრად პარაზიტი მცენარე, აქვს სქელი მწვანე ფოთლები; იკეთებს ბლის კურკისოდენა შავ წებოვან ნაყოფს პარაზიტობს მსხალზე, ვერხვზე, ფიჭვზე და სხვა. =„მსხლებს ფითრი მოსდებოდა.“(„დიდოსტატის [სრულად »»]
- ფილაკვანი
- ლოდსატყორცნი. ფილენჯის ქარი (არაბ.) – (ქეგლ) ავადმყოფობა ერთგვარი დამახასიათებელია კრუნჩხვები – ორგანიზმის ერთი რომელიმე ნაწილის დამბლა. =„თრიაქ ფარუხს ვაძლევ მიმინოებს ფილენჯისაგნ [სრულად »»]
- ფილისტერი
- შეზღუდული გონებისა და ფარისევლური ქცევის ადამიანი რომლის ინტერესები შემოფარგლულია ყოველდღიური წვრილმანებით მეშჩანი ობივატელი (ითქმის ლუარსაბ თათქარიძეზე). =„გულმოკლული იორამი ჩიოდა. ან რა [სრულად »»]
- ფილოლოგია
- სიყვარული – (ქსე) ჰუმანიტარულ დისციპლინათა ერთობლიობა, რომელიც სწავლობს კაცობრიობის სულიერ კულტურას ამა თუ იმ ხალხის ენისა და ლიტერატურის მეშვეობით. უპირატესად დაწერილი სიტყვის, წერილობითი [სრულად »»]
- ფილოსოფია
- (სიბრძნის სიყვარული) ფ-ის საგანს ბუნების საზოგადოებისა და აზროვნების უზოგადესი კანონები წარმოადგენს ფ.-ის ძირითადი საკითხი. – ცნობიერების ყოფიერებისადმი მიმართების საკითხი, რომლის გადაჭრას [სრულად »»]
- ფირდოუსი ჰაქიმ აბუ ლ-ყასემ ტუსი
- (934-940-1020– 1030) სპარსულ-ტაჯიკური პოეზიის უდიდესი წარმომადგენელი, ირანის ეროენული ეპოსის „შაჰნამეს“ ავტორი. მისი ნამდვილი სახელი უცნობია, ფირდოუსი ნიშნავს „სამოთხელს“: მიიღო ბრწყინვალე [სრულად »»]
- ფირმანი
- ირანის შაჰის, ოსმალეთის სულთნის და ზოგი სხვა მაჰმადიანური ქვეყნის მმართველის ბრძანებულება. – ნებართვა, საშვი, დასტური. =„ერთი კაცია იქ, რომლის სიტყვა გრძელაძიანთ მოსესათვის ბეჭედია, [სრულად »»]
- ფიროსმანაშვილი ნიკო ასლანის ძე
- (1862-1918) - (ნიკო ფიროსმანი) ქართველი მხატვარი. ცნობები ფ.-ის შესახებ უმეტესად შეკრებილია მისი გარდაცვალების შემდეგ. დაიბადა გლეხის ოჯახში, რომელიც ადრევე გადასახლდა შულავერში. მშობლების [სრულად »»]
- ფირუზი
- ნახევრად ძვირფასი ქვა, ცისფერი ან მომწვანო ცისფერი, მქრქალია. იყენებენ საიუველირო საქმეში, ფ-ის ყველაზე მნიშვნელოვანი საბადოა ირანში (ქ. ნიშაბური). =„ნიშაბურის ფირუზი“. =სასკოლო [სრულად »»]
- ფისტიკაური
- ბისტიკაური, ქართული ლექსთწყობის ერთ-ერთი უძველესი სახე, რომლის დამკვიდრება მიეწერება ვინმე ქართველ პოეტს ფისტიკას (ბისტიკას), ფისტიკა შეურქმევიათ, რადგან თვალბისტიანი, ბრმა ყოფილა. ფ. [სრულად »»]
| სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |