 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 3,919 | გვერდი: 162 / 196 |
- ფრთიანი სიტყვა
- მოწესრიგებული გამოთქმა აზრის მახვილად გამოხატვა რომელსაც ახასიათებს ლაკონიურობა, გამოსახვის მკაფიოობა, სიცხადე, აღქმის სისწრაფე. ჰომეროსის თქმით ასეთი სიტყვები სწრაფად მოსწყდება ხოლმე [სრულად »»]
- ფრიადი
- მეტად, დიდი. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3
- ფრიზი
- (არქიტ.) არშია, ბორდიური კედლისა, ხალიჩისა, პარკეტისა. =„გუმბათის ფრიზებში, კარიბჭეების სიახლოვეს შიშველ ფიგურებს ღვინით სავსე ყანწები ეჭირათ ხელში.“ („დიდოსტატის მარჯვენა“ – კ. გამს.). [სრულად »»]
- ფსალმუნები
- ებრაელთა მეფე-პოეტის - დავითის საგალობელი (XII ს. ჩვ. წ. აღ-მდე). ამ საგალობლებს ანუ ფსალმუნთა კრებულებს ქართულად „დავითნი“ ჰქვია. „დავითნი“ დაყოფილია კანონებად ანუ თავებად. აკ. წერეთლის [სრულად »»]
- ფსევდო
- =რთული სიტყვის შემადგენელი ნაწილი, ნიშნავს ცრუს, საეჭვოს, ზოგჯერ – ყალბს ან მიმსგავსებულს. მაგ. ფსევდომეცნიერება, ფსევდო-დიონისე-არეოპაგელი და სხვა. =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
- ფსევდო დიონისე-არეოპაგელი
- იგივე პეტრე იბერიელი, იგივე ცრუ დიონისე არეოპაგელი – ბიზანტიაში მძევლად წაყანილი ქართველი უფლისწული, გამოჩენილი სასულიერო მოღვაწე, ქალაქ მაიუმის ეპისკოპოსი I საუკუნეში საბერძნეთში ცხოვრობდა [სრულად »»]
- ფსევდონიმი
- ხელმოწერა ან შერქმეული სახელი, რომელსაც ატარებენ მწერლები, ჟურნალისტები, პოლიტიკური მოღვაწეები, მსახიობები და სხვა ცვლის ნამდვილ სახელ-გვარს. ფ.-ით სარგებლობენ სხვადასხვა მიზნით. [სრულად »»]
- ფუთი
- წონის რუსული საზომი ერთეული, უდრის 18,3 კგ-ს. =„სულ ოთხი ფუთი ვართ! ექვსი გირვანქა ენა გვაქვს არ გავაფუჭოთ.“ (გ. ლეონ.) =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო [სრულად »»]
- ფუნდუკი
- სასტუმრო, ქარვასლა, მგზავრთა ღამის სათევი სახლი. =„ბოლნისის მთის ძირსა, გზის დასავალთან, ერთი კარგი ფუნდუკი აეშენებინათ” („დიდვაჭარი და მეფუნდუკე“– საბა). =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
- ფურაჟი
- ცხენის თუ სხვა საქონლის საკვები, ალაფი. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - [სრულად »»]
- ფურგონი
- გადახურული სატვირთო ოთხთვალა საზიდარი. =„ტრაქტორისათვის ფურგონი გამოებათ უკან.“ („დიდოსტატის მარჯვენა“ – კ. გამს. – შესავალი). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, [სრულად »»]
- ფურცელაძე ანტონ ნიკოლოზის ძე
- ქართველი მწერალი. 1854 წ.-დან თბილისში ცხოვრობდა. იყო „ცისკრის“ რედაქტორი 1868 წ-დან და ჟურნ. „მნათობის“ რედაქტორი (1869 წ.). ფ.-ის ესთეტიკა ჩამოყალიბდა 60 იანი წლების ქართველ მოღვაწეთა [სრულად »»]
- ფუტი
- (ტერფი) ინგლისურ საზომთა სისტემის სიგრძის ერთეული; დაახლ. გოჯი. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - [სრულად »»]
- ფუტურიზმი
- დაცემულობის განწყობილების გამომხატველი ფორმალისტური მიმდინარეობა ლიტ-ში. ფ. წარმოიშვა XX ს. იტალიაში; მის მამამთაგრად პოეტი მარინეტი ითვლება მარინეტმა 1909 წ. გამოაქვეყნა იტალიელ ფუტურისტთა [სრულად »»]
- ფშა
- მდინარის პირას გამომდინარე წყარო; ◊ მდინარის პატარა შენაკადი. „ივრის თვალსამოთხე ნაპირები ალაგ ქვიშრობში გამონაჟური ფშებით!“ (გ. ლეონ.) სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ [სრულად »»]
- ფშატი
- საშუალო სიმაღლის ხე, აქვს ვიწრო მოვერცხლისფერო ფოთლები: იკეთებს პატარა ზომის ყვითელ ყვავილებს, ისხამს მოგრძო-მოყვითალო კურკიან ტკბილ ნაყოფს. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ [სრულად »»]
- ფშვინვა
- სასიცოცხლო ძალა სხეულში სხეულის მასულიერებელი. =„ფშვინვა დაიწყეს ყვავილთა“ („სადღეგრძელო“ გრ. ორბ.). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი [სრულად »»]
- ფხა
- ნემსივით წვრილი წანაზარდი თავთავის კილოზე ◊ თევზის წვრილი ძვალი ◊ ბასრი პირი მჭრელი იარაღია „თავდაზნექილი ფხიან ნამგალს უცდიდნენ“ (გ. ლეონ.).; „ჯაყოს სამართებელივით [სრულად »»]
- ფხოველი ჯარჯი(დავით ციგროშვილი)
- დუშეთის რაიონი, ქართველი პოეტი. მას ეკუთვნის ლექსების კრებული – „ლექსები“, „სამი წელიწადი“, „ძველი წიგნებიდან ამოკრებილი ლექსები“, „ჩაძირული არქიპელაგი“, მოთხრობა „რამეთუ მიწა ხარ“. [სრულად »»]
- ფხოვი, ფხოეთი
- ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარე აღმ. საქართველოში, არაგვის ხეობაში ფშავისა და ხევსურეთის უძველესი სახელწოდება. IV ს. ქართველთა განმანათლებელმა ნინომ ფხოველებს სხვა ქართველებთან ერთად ქრისტიანობა [სრულად »»]
| სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |