სამხ.-აღმ. შავიზღვისპირეთის ტომთა ერთი ჯგუფის სახელწოდება ანტიკური ხანის მწერლობის ცნობებში ხალიბებად იხსენიებიან ქართველური ტომები: კოლხები, ტიბარენები, მოსინიკები, მაკრონები, [სრულად »»]
უმაღლესი ტიტული მუსლიმანთა ფეოდალური მმართველობის, რომელსაც ეპყრა სასულიერო და საერო ხელისუფლება. ამ ტიტულის მქონე პიროვნება (ხალიფა და არაბი“ – საბა). =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
(ძვ) მართებს, შეეფერება, ჯერ არს. =„მეფე ხარ და ხამს...” (,დიდოსტატის მარჯვენა" კ. გამს).; „ხამს მოყეარე მოყვრისათვის.“ („ვეფსისტყაოსანი" – შ. რუსთ.). იხ. აგრეთვე: მხამს [სრულად »»]
დროის მეტ-ნაკლებად დიდი მონაკვეთი, რომელიც გამოიყოფა რაიმე დამახასიათებელი ნიშნის, მოვლენის მიხედვით – პერიოდი, ეპოქა. ქვის ხანა, ალორძინების ხანა. ◊ იხმარებოდა ლექსის სტროფის [სრულად »»]
დროის მონაკვეთი. =„დიდი ხანი გავიდა მას შემდეგ“. ◊ მეფე, მთავარი ზოგიერთი თურქი თუ მონღოლი ხალხისა. „რამაზის კაცი მემთხვია, ვინ ხატაეთის ხანია.“ („ვეფხისტყაოსანი“ – შ. რუსთ.) [სრულად »»]
სახელწოდება ქართული ენის უძველესი ძეგლებისა და წარწერებისა (V-VII ს.ს.), სადაც მეორე სუბიექტურის და მესამე ობიექტური პირის ნიშნად იხმარებოდა ,,ხ“ (ხპოვე, ხიხილე, ხრქუა). ხანმეტი მრავალთავი, [სრულად »»]
დაბალი და ხშირი ბუსუსი ზოგი ქსოვილის კარგ პირზე. ხაოიანი პირსახოცი. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, [სრულად »»]
წუღა-მესტების მკერავი, ფეხსაცმლის მკერავი ან შემკეთებელი. =„მამა მყავდა ხარაზი და ნალბანდობის რა მრჯიდაო“ („მგელი და ვირი“ – აკ. წერ.). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ [სრულად »»]
შენობის კედლებთან გამართული ხის (ან ლითონის) ღეროების დროებითი ნაგებობა სამშენებლო ან სარემონტო სამუშაოებისათვის. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე [სრულად »»]
რელიგიური დღესასწაული ყოვლად წმინდა ღვთისმშობლისა (25 მარტს, ახ. სტ. 7 აპრილს). წიგნის კითხვით გართულ მარიამს მთავარანგელოზი გაბრიელი გამოეცხადა და ახარა: „მომადლებულო, უფალი შენთანა, [სრულად »»]