გადასახადი, რომელსაც გამარჯვებული ახდევინებდა დამარცხებული ქვეყნის ხალხს. – (ქ. მწ) სამეუფო ხარჯი (საბა), გადასახადი. =„ხარკს თუ იტყვით, აბა რა სახსენებელია, ხარკად სამოცი ზონა ახალგაზრდა [სრულად »»]
ღრმა ორმო საპატიმროდ, ჯურღმული ◊ (ქ. მწ.) მარცვლეულის შესანახი ხის ჭურჭელი (ან ბეღლის განყოფილება) (საბა) ქვითკირის ორმო. ასე ვცხოვრობდით იმ ხაროში მზის შუქს დანატრებულნი. [სრულად »»]
თბილისის ერთ- ერთი ძვ. უბანი, მდ. მტკვრის მარჯვენა სანაპიროზე ხარფუხი ისტორიული უბნის – სეიდაბადის გვიანდელი სახელია სახელწოდება სომხურია და ნიშნავს ხველას, სურდოს, გაციებას. აქ, თაბორის [სრულად »»]
ხასა, საყვარელი, სიძვის დიაცი. =„კოლონკელიძის მხოლოდ შობილი ქალი ხურსისეუულ სასახლეში გადაიყვანა და ხარჭად ჰყავსო მეფეს.“ („დიდოსტატის მარჯვენა“ – კ. გამს.). =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
საყვარელი. =„მარგო იმ დღიდან გადაიქცა ჯაყოს ხასად.“(„ჯაყოს ხიზნები“ – მ. ჯავახ.). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - [სრულად »»]
ხევის მოთავე წინამძოღოლი როგორც საერთ. ისე რელიგიურ საკულტო საქმეებში ხევში (საქართველოს ერთ-ერთ მთიან კუთხეში), ◊ მთავარი მღვდელმსახური ხატში – ხუცესი დეკანოზი (ფშავ- [სრულად »»]
მხარე აღმოსავლ. საქართველოს მთიანეთში, კავკასიონის კალთებზე. მოიცავს არდოტის, შატილის, არხოტის ხეობებს (პირიქითა ხევსურეთი დუშეთის რაიონის შატილის საბჭო; პირაქეთა ბახმაროსა და გუდანის [სრულად »»]