მზის ღვთაება ძვ. ბერძნულ მითოლოგიაში, კოლხეთის მეფის აიეტის მამა. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. [სრულად »»]
ესე მოასპარეზეთა და მოფუნდუკეთა ადგილი არს სასვენებელი, რამეთუ ორთა მხარეს, ადგილთა დანიშვნენ სასვენებელსა სადგურთა. (საბა) =„სადოღე ცხენი თუ გააძღე, ჰელოზე სხვა მოასწრებს [სრულად »»]
(1899-1961) (ქსე) ამერიკელი მწერალი. ნობელის პრემიის ლაურეატი. მონაწილეობდა I მსოფლიო ომში. იყო რეპორტიორი, მისი შემოქმედების ხასიათი და შინაარსი განსაზღვრა ომმა, „დაკარგული თაობის“ ბედმა, [სრულად »»]
ბერძნულ მითოლოგიაში ქალღმერთი, ზევსის უფროსი და და მეუღლე, ქორწინებისა და ერთგული ცოლების მფარველი (რომაულ მითოლოგიაში – იუნონა). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ [სრულად »»]
ბერძნულ მითოლოგიაში ზევსის შვილი, ნახევრად ადამიანი, ნახევრად ღმერთი, როგორც ქართ. ამირანი. ერთ-ერთი ყველაზე უფრო პოპულარული, არაჩვეულებრივი ღონიერი გმირი (ლათინურად ჰერკულესი). „ჰერაკლეს [სრულად »»]
ადამიანთა შემწე და ბოროტების დამრთგუნველი, რომელმაც იმთავითვე ეკლიანი გზა ამჯობინა განცხრომას, ჰ.- ხიფათიანი და საგმირო საქმენი ჩვილობიდანვე დაუწყია. აკვანშივე მიუხრჩვია ჰერასაგან [სრულად »»]
ისტორიული მხარე აღმ. საქართველოში. წყაროებში პირველად V ს. იხსენიება. უძველეს ხანაში კავკასის ალბანეთის სამეფოში შედიოდა X-XV ს. ს, წყაროთა მიხედვით ჰ. მოიცავდა შიგნითა კახეთისა და გაღმა [სრულად »»]
ზევსისა და ატლანტას ასულის – ნიმფა მაიას ძე, რომელიც ოლიმპოელთა კრებულის მშვენება გახდა აპოლონთან ერთად. ნახევრად დიდებული, ნახევრად ოინბაზი, რომელიც შიკრიკობას ხალისით კისრულობს და არც [სრულად »»]
(ძვ. წ. 485-424) ძვ. ბერძენი ისტორიკოსი, „ისტორიის მამად წოდებული. წარჩინებულთა წრიდან იყო. ცხოვრობდა კუნძულ სამოსზე, ათენში, ბევრი უმოგზაურია მცირე აზიის სანაპიროებზე, საბერძნეთში [სრულად »»]
საგმირო სიმღერა რომელიც მიღებულია როგორც სახელმწიფოებრივი ან კლასიკური ერთიანობის სიმბოლო. ◊ სახოტბო გალობა, ღვთის სადიდებელი სიმღერა. სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ [სრულად »»]
სასულიერო პოეზიის დარგი რომელიც მოიცავს სარიტუალო და ღვთისმსახურებაში გამოსაყენებელ საგალობლებს, ჰიმნებს. ქართულ ჰ.-ს საფუძველი ჩაეყარა VIIს.-დან. თავდაპირველად ჰ.-ები ბერძნულიდან [სრულად »»]
გადამეტება, გადაჭარბება – საგნის, მოვლენის, მოქმედების თუ ქცევის გადაჭარბებულად წარმოდგენა, მხატვრული გაზვიადება. ჰ. ტროპის სახეა, გამოსახვის სტილისტური ხერხია. ჰ. ხაზს უსვამს პოეტური სახის [სრულად »»]
ძილი. თავისებური ძილთან მიახლოებული მდგომარეობა, რომელიც, ჩვეულებრივ, შთაგონებით არის გამოწვეული. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი [სრულად »»]
რაიმე მოვლენის ასახსნელად გამოყენებული მეცნიერული ვარაუდი, რომლის უეჭველობა ჯერ არ არის ცდით დამტკიცებული. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [სრულად »»]
წმინდა სამების პირი – მამა, ძე და სულიწმიდა. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; [სრულად »»]
(ნამდვილი გვარი – შიკლგრუბერი) ადოლფ (1889 -1945) -(ქსე) გერმანიის ფაშისტური (ნაციონალ-სოციალისტური) პარტიის ლიდერი. გერმანიის რაიხსკანცლერი, შეიარაღებულ ძალთა უმაღლესი მთავარსარდალი (1941 [სრულად »»]
(1802-1885) (ქსე) ფრანგი მწერალი. საფრანგეთის აკადემიის წევრი. მოწაფეობის წლებშივე წერდა კლასიკურ ოდებს და ლიტერატურულ კონკურსებში იღებდა ჯილდოებს. რომანტიკოსთა და კლასიკოსთა ბრძოლის საბაბი [სრულად »»]
გატაცება, აჩემებული საქმიანობა, რომელსაც სამუშაოდან თავისუფალ დროს მისდევენ გართობის, დასვენების მიზნით (თევზაობა, ნადირობა, ფილატელისტობა). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ [სრულად »»]