სიმებიან ხეშიანი საკრავების ყელზე დაწებებული ხის ფირფიტა, რომელზეც დაკვრის დროს თითით აბჯენენ სიმს. ◊ ბეჭედი. შტამპი თანამდებობის პირის ხელმოწერით: ასეთი ხელმოწერის ანაბეჭდი. [სრულად »»]
. ანტიკურ მითოლოგიაში ფანტასტიკური ცხოველი აქვს ლომის ტანი, არწივის ფრთები და არწივის ან ლომის თავი; ლომარწივი. ◊ სვავი. „ფრთოსანი ლომები შეჰბმია გვირგვინის გარშემო ურთიერთს, [სრულად »»]
(უცნაური, უჩვეულო) გამოსახვის სატირული ფორმა, ადამიანის სახის სასაცილოდ, მახინჯად წარმოდგენის, აბუჩად აგდების ტენდენციით დახატვის ხერხი ხელოვნებასა და ლიტერატურაში. გროტესკში მოცემულია [სრულად »»]
მეფის რუსეთში: სპილენძის ფული ორკაპიკიანი ◊ ძალიან ცოტა ფული, კაპიკი. სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : [სრულად »»]
ხშირი და ხუჭუჭა თმა. =„[კუჭატნელის] წინ გრუზა კაცი იდგა“ („არსენა მარაბდელი“— მ. ჯავახ.). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. [სრულად »»]
ოთხში ამოღებული თხის, ცხვრის ან ხბოს ტყავისაგან დამზადებული პარკი, ჩვეულებრივ ზურგზე ან მხარზე გადასაკიდებელი. თხის ტყავის გ-.ს შიგნიდან კუპრავდნენ და საღვინედ იყენებდნენ. გუდით გადაჰქონდათ [სრულად »»]
წარმართული ღვთაება და მისი სახელობის სამლოცველო ხევსურეთში. ხევსურულ სადიდებელთა ტექსტებში მოიხსენიება საღვთო ბერი ბაადურის სახელით. ითვლებოდა ხევსურეთის საკულტო ცენტრად. გ. ჯ-ში ხდებოდა [სრულად »»]
ქართული ხალხური ჩასაბერი საკრავი. საქართველოში გავრცელებულია მისი რამდენიმე სახეობა: ქართული და რაჭული გ., აჭარული და მესხური ჭიმონი (ჭიბონი) და ფშაური სტვირგუდა. სახალხო დღესასწაულებზე [სრულად »»]
ქართველი ფერმწერი, გრაფიკოსი, თეატრისა და კინოს მხატვარი. მრავალი ჯილდოსა და პრემიის ლაურეატი, მათ შორის რუსთაველის სახელობის პრემია (1988). სწავლობდა თბილისში კავკასიის საზოგადოების ნატიფი [სრულად »»]
ბავშვების აღმზრდელი ქალი (უცხოელი) თავადაზნაურულ ან ბურჟუაზიულ ოჯახებში. =„შემდეგ ერთმა გუვერნანტმა ქალმა თერთმეტი წლის კატო გამოიყვანა და ინგლისურ ენაზე ბაირონის ლექსი წააკითხა“ („არსენა [სრულად »»]
მიწის სახნავი იარაღი, რომლის ძირითადი ნაწილებია: სახნისი, საკვეთი და ფრთა. =„შენი ჭირიმე გუთანო, მაგ შენი მრუდე ყელისა“ (ხალხური). ◊ შვიდვარსკვლავიანი კრებული (ხომლი). „გუთანი [სრულად »»]
ძველად მიწის მუშა, რომელიც ხვნის დროს გუთანს უკან მისდევდა და ხელით აწესრიგებდა მის გეზს, ხვნის სიღრმეს და სხვ. („გუთნისდედა“ ი. ჭავჭ.). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ [სრულად »»]
„ვეფხისტყაოსნის“ მიხედვით: ფატმანის ქვეყანა, იგივე ზღვათა სამეფო (შდრ. სპარსული „გულან-შაჰრ“ )ქართული მწერლობა =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [სრულად »»]
არაბული ჯარების უფროსი =„ფარსმანი ცხენდაცხენ შესტაკებია სახელოვან სტრატეგებსა და გულიამებს“ („დიდოსტატის მარჯვენა“– კ. გამს.). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, [სრულად »»]
კონუსისებური ან ნახევარსფერული თაღი, რომლითაც გადახურულია რაიმე შენობა (ჩვეულებრივ, ეკლესია). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი [სრულად »»]