 |
 | |
| შერჩეული ტერმინები: 3,919 | გვერდი: 38 / 196 |
- დავით სოსლანი
- თამარ მეფის მეორე ქმარი. თამარმა იქორწინა მასზე 1187 წელს დიდუბის სასახლეში. წყაროს ცნობით, დ. ს. იყო თამარის მამიდის რუსუდანის „გაზრდილი“ და „თვისი“ („თვისი“ უფრო გავრცელებული აზრით [სრულად »»]
- დავითი
- (სიყვარული) (ძვ. წ. X ს-ის მიწურული, დაახლ. 250 წ.) (ქსე) იუდეველთა და ისრაელთა გაერთიანებული სამეფოს დამაარსებელი და პირველი მეფე. ბეთლემელი იესეს ძე. ბიბლიის მიხედვით დ. მწყემსი ყოფილა [სრულად »»]
- დავითნი
- ფსალმუნთა წიგნი. =„მსწრაფლ ხოლო დაისწავლა დავითი“ („გრ. ხანძთელი“ გ. შერჩ.). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : [სრულად »»]
- დავითფერული
- სწორი, პირბასრი, დრეკადი, სამღარიანი ხმალი. ამზადებდნენ საუკეთესო ფოლადისაგან. ფერად „ლიბრი“ (მოლურჯო) იყო. გორდასთან ერთად ერთ-ერთ საუკეთესო, „ძვალთა და რკინათა მკვეთელ და თვით უვნებლო“ [სრულად »»]
- დავლათიანი
- დავლათის, იღბლის მქონე სვებედნიერი. =„ალუდა ქეთელაური კაცია დავლათიანი“ („ალუდა ქეთელაური“ ვაჟა). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი [სრულად »»]
- დაზრზა
- მოყინვა, ყინვისაგან მოწვა. (საბა) =დაზრობა ყინვისაგან დამწვარი „ციების მთქნარებით გაორთქლილ გარემოს ნაადრევი ზრობის ფერი გადაჰკვრია“ („თავადის ქალი მაია“ ლ. ქიაჩ.). =სასკოლო [სრულად »»]
- დათვოული
- საფრთხობელა საცეხვავის დარი, დათვების დასაფრთხობლად აგებული. =„დაქანცულ აქლემებსავით აკანტურებდნენ ეს ახმახი დათვოულები თავს“ („დიდოსტატის მარჯვენა“ კ. გამს.). =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
- დალალი
- თმები დაწნული, ზურგისა კერძ გადაშვებული. გრძელი ნაწნავი. =„დალალი დაიშალა პირმშვენიერმა შორენამ“ („დიდოსტატის შარჯვენა“ კ. გამს.).(საბა) ◊ შუამავალი, შუაკაცი ვაჭრობაში, იგივე, [სრულად »»]
- დალაქი
- ვარსამი, თავის მპარსველი, პარიკმახერი. (საბა) =„იქ სოფლის დალაქს საბას ხელსაწყო გამოეტანა და მარაბდელებს წვერს ჰპარსავდა“ („არსენა მარაბდელი“– ნ ჯავახ.). =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
- დალი
- კლდის ტურფა ქალი. ნადირობის ქალღმერთი სვანურ მითოლოგიაში; ნადირთა და მთაში ასულ მონადირეთა ბედის განმგებელი. იგი უძველესი ქალღმერთია. ფრიად სორცხელი, ვნებიანი და მოსიყვარულე დედა. სიბლავს [სრულად »»]
- დამბა
- ჰიდროტექნიკური ნაგებობა მდინარის ან ზღვის ნაპირზე მდებარე ადგილების დასაცავად წყლის გადმოხეთქვისაგან, ჯებირი (აკეთებენ ელ. სადგურების წყალსაცავებზე). =„ბარს ედები ცას ედები წყალს დაღარულს [სრულად »»]
- დამწყალობება
- ხატის სახელით დალოცვა. ვინმესათვის ხატის წყალობის გამოთხოვა. =„ვის ამწყალობებენ ალუდავ. ამა კურატით შავითა“ („ალუდა ქეთელაური“ ვაჟა). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ [სრულად »»]
- დანიელი
- დანიელ წინასწარმეტველი. (ბიბლ. ენც.) ყმაწვილი ებრაული წარჩინებული გვარიდან, რომელიც მან ბაბილონის ტყვეობაში მოხდა. დ. ყველაფერში ღმერთს ემორჩილებოდა, მკაცრად იცავდა რა იუდეველთა წესებს, მან [სრულად »»]
- დანტე ალიგიერი
- (1265-1321)იტალიელი პოეტი. მისი ცხოვრების უმთავრეს ფაქტებს მისივე ნაწარმოებებიდან ვიგებთ. წარმოშობით რომაელ მოქალაქეთა მაღალი ფენიდან ყოფილა. სწავლობდა ბოლონიის უნ-ტის იურიდ. ფაკ.-ზე. [სრულად »»]
- დაოკება
- შეკავება, მოთოკვა. =„ჭიაბერის გამოხედვაში მამამზემ დაოკებული ბოღმა შენიშნა“ („დიდოსტატის მარჯვენა“ .კ. გამს.). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [სრულად »»]
- დარაბა
- ფიცრის დასაკეცი საფარი ფანჯარაზე, ან კარზე. იყენებდნენ სავაჭროს ან სახელოსნოსათვის. =„ქალმა დარაბები დახურა“ („დადიანის ასული და მათხოვარი“ ლ. ქიაჩ.). =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
- დარაია (ძვ.) (ქეგლ)
- აბრეშუმის ქსოვილი, აბრეშუმის მანდილი. =„დარაიას თეთრი ყაბალახი ჰქონდა გადაგდებული [ბონდოს]“ („თავადის ქალი მაია“ ლ. ქიაჩ.). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, [სრულად »»]
- დარანი
- კლდეში ანუ მიწის ქვეშ შესასვლელი სამალავი. (ქართული მწერლობა) ნაპრალი, გამოქვაბული.(საბა) იხ. აგრეთვე: ჯილე =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [სრულად »»]
- დარბაზი
- ძველებური ქართული საცხოვრებელი სახლი, რომლის დამახასიათებელია დედაბოძი და გვირგვინი. =„მგზავრებმა იმ ალაგას ჩაიარეს. სადაც არს ენას დარბაზი იდგა“ („არსენა მარაბდელი“ მ. ჯავახ.). [სრულად »»]
- დარბაზის ერი
- სანკლიტიკოსი ტაძრეული, დარბაზის ერი, დარბაისური, რჩევის მოქმედნი ტაძრეული, რომელ არს დარბაისელი ჩინებული დარბაისელი დარბაზის დიდებული. (საბა) =„მყისვე მოიხმო მეფემ დარბაზისერნი წინაშე [სრულად »»]
| სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი | ლექსიკონები |
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |