ქრონიკული ნერვული დაავადება; დამახასიათებელია შეტევები, რომლის დროსაც ავადმყოფს გონება ეკარგება და კრუნჩხვა მოსდის. ავი ზნე, ბნედა. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ [სრულად »»]
ლიტერატურული ნაწარმოების დასკვნითი ნაწილი. „ვეფხისტყაოსნის“ ეპილოგი. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, [სრულად »»]
ქრისტიანული ეკლესიის უმაღლესი სასულიერო წოდებულება. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; [სრულად »»]
წერილი. ეკლესიის ხელმძღვანელთა სამწყსოსადმი და ურთიერთმიმართვის ფორმა. მაგ. პავლეს ეპისტოლე. ლიტერატურაში ეპისტოლე არის სტილისტური ხერხი რომელიც ხშირად გვხვდება მხატვრულ ნაწარმოებში [სრულად »»]
გამოჩენილ სახელმწიფო, საზოგადო. კულტურის, მეცნიერებათა და ხელოვნების მოღვაწეთა ან კერძო პირთა წერილები რომაულ ლიტერატურაში გავრცელებული იყო „მიმართვანი“ მითოლოგიური გმირებისათვის [სრულად »»]
პოეტური ფიგურა, რიტორიკული ხერხი; ერთი და იგივე სიტყვის, გამოთქმის, ფრაზის გამეორება აზრის გამოსაკვეთად და ემოციის გასაძლიერებლად (ის. პოეტური გამეორება). „ქარი ქრის, ქარი ქრის, ქარი ქრის/ [სრულად »»]
ძველ საბერძნეთში საფლავზე წარმოთქმული სიტყვა, მოგვიანებით კი წარწერა საფლავის ქვაზე. ზოგჯერ საფლავის ქვაზე წარწერილი ლირიკული ლექსი (ხალხური „თამარ მეფის ეპიტაფია“). =არსენ იყალთოელის [სრულად »»]
ოფიცრის, გენერლის საპარადო სამხრეები, ბოლოებში მომრგვალებული, ფოჩებიანი ბუზმენტიანი (მეფის რუსეთისა და ზოგი უცხო ქვეყნის არმიებში). =„მაიორმა მითხრა: წადი, ალექსანდრე მოჰკალიო... ათას [სრულად »»]
დიდი ეპიკური ნაწარმოებით რომელშიც აღწერილია მნიშვნელოვანი ისტორიული ამბები. ◊ დიდი მნიშვნელობის ამბები, ღირსშესანიშნავი თავგადასავალი (დიდგორის ეპოპეა). სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
ლიტერატურის თხრობითი ჟანრი (ლირიკისა და დრამისაგან განსხვავებით რომანი, მოთხრობა და სხვა. ◊ ხალხური საგმირო სიმღერები, პოემები, თქმულებები. სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
ძვ. ბერძნულ მითოლოგიაში: ერთი ცხრა მუზათაგანი; პოეზიის მფარველი. იხ. აგრეთვე: მუზები, მუზა =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. [სრულად »»]
ორმოცდაათი. =„მეფეს ნაბრძანები აქვს, ერგას გამოცდილ ქვის მთლელებს მიგიჩენთო“ („დიდოსტატის მარჯვენა“ კ. გამს.) =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [სრულად »»]
ბანში შუაცეცხლის თავზე ამოჭრილი ადგილი; სარკმლისა და საკვამური დანიშნულება აქვს. იხ. აგრეთვე: ბანი ◊ იგივეა, რაც ბანი; „ციხის ოთხივე გოდოლი, გოდოლების ერდოები, ციხის დარბაზის [სრულად »»]
ნაზარალი–ხანი, ქართლის მეფე 1600-1703 წლებში, თეიმურაზ I-ის ძის დავითის შვილი. ერეკლე I სიყმაწვილიდან რუსეთის სამეფო კარზე იყო და ცნობილია ნიკოლოზის სახელწოდებით. 1662 წ. საქართველოში [სრულად »»]
1720-1790 წწ. კახეთის, 1762-1796 წ წ. ქართლკახეთის მეფე, თეიმურაზ II-ის ძე. მ. I აკავშირებდა ქართლისა და კახეთის ბაგრატიონთა ორ შტოს. დედამისი თამარი ვახტანგ VI-ის ასული იყო, ხოლო მამა [სრულად »»]
მწვალებლობა, რელიგიური მოძღვრება რომელიც ეწინააღმდეგება გაბატონებული რელიგიის საეკლესიო დოგმატებს. იხ. აგრეთვე: მწვალებლობა ◊ გაბატონებული ან საყოველთაოდ მიღებული [სრულად »»]
ადამიანთა ისტორიულად ჩამოყალიბებული მყარი ერთობა, წარმოქმნილი ენის, ტერიტორიის, ეკონომიკური ცხოვრებისა და იმ ფსიქიკური წყობის ერთობის საფუძველზე, რომლის გამოხატულებაა კულტურის ერთობა. [სრულად »»]
„ერი“ ხალხი, ჯარი და „თავი“ უფროსი, გამგებელი, სახელმწიფო ტერიტორიულ-ადმინისტრაციული ერთეულის გამგებელი ძვ. საქართველოში. ე. სათავეში ედგა სა-ე.-ო ქვეყნის ფეოდალურ იერარქიას, ის იყო [სრულად »»]