ბიბლიის მიხედვით ისრაელთა მოდგმის ერთ-ერთი პატრიარქი, ისააკის ძე. თორმეტი შე ჰყავდა, რომლებიც შემდგომ ისრაელიტთა თორმეტი ტომის მამამთავრები გახდნენ. იაკობმა არაერთხელ მოატაცებინა თავის [სრულად »»]
ძვ. ბერძნულ ლექსთწყობაში: ორმარცვლიანი ტერფი. რომლის პირველი მარცვალი მოკლეა (უმახვილო, მეორე გრძელი (მახვილიანი). ი.- ით იწერებოდა უმეტესად გამკილავი შინაარსის ლექსები. =სასკოლო [სრულად »»]
ძვ. ქართულ სასულიერო პოეზიაში ხუთმუხლიანი და თორმეტმარცვლიანი; ჩვეულებრივ, ურითმო ლექსი. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. [სრულად »»]
პრივილეგირებული ქვეითი ჯარი სულთნის თურქეთში XIV-XIX ს.ს; პირველ ხანებში დგებოდა ბავშვობაში ტყვედ წაყვანილ და გამაჰმადიანებულ ქრისტიანთაგან. =„როცა 1820 წელს სულთანმა ახმედ მესამემ [სრულად »»]
1876-1901 -იან წლებში კავკასიაში სახალხო განათლების მზრუნველი-მან სრულიად განდევნა ქართული ენა სასწავლებლიდან, ებრძოდა ყოველივე ქართულს. მეგრელთა „ინტერესების დამცველად“ მოგვევლინა და [სრულად »»]
ძვირფასი ქვა მოწითალო ან ჭრელი კვარცის ნაირსახეობა; ეშმის ქვა. =„ტაძრის ქუბებს გალავნის ქონგურების ნაჩრდილები ისე ხატავდნენ, როგორც გიშრისა და იასპის აჟურებს“ („დიდოსტატის მარჯვენა“ კ. [სრულად »»]
ძვ. აღთქმის მიხედვით ერთ-ერთი ძე, რომელიც მამასთან და ძმებთან ერთად გადაურჩა წარღვნას. ი. და მისი ძმები სემი და ქამი იყვნენ მსოფლიოს ხალხთა მამამთავრები. =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
(1894-1937) (ქსე) ქართველი პოეტი. სწავლობდა ჯერ ქუთაისის, შემდეგ ანაპის გიმნაზიაში. რედაქტორობდა ჟურნალ „ოქროს ვერძს“. პარიზში სწავლობდა ლუვრთან არსებულ ხელოვნების ინსტიტუტში. 1ი15 წ. [სრულად »»]
თუშების, ფშაველებისა და ხევსურების ძვ. წარმართული ღვთაება. =„გველისფერი წმ. იახსარი მტრად მოიკიდაო მეფე გიორგიმ“ („დიდოსტატის მარჯვენა“ -კ. გამს.). იხ. აგრეთვე: კოპალა და იახსარი [სრულად »»]