ბიბლიური პერსონაჟი, იაკობისა და რახილის პირმშვენიერი და საყვარელი ძე. შურიანმა ძმებმა იოსები მონად მიჰყიდეს ვაჭრებს, რომლებმაც იგი ეგვიპტეში წაიყვანეს. იე მ. ჯერ საპყრობილეში მოხვდა, მაგრამ [სრულად »»]
(დაბ. 1930 წ.) ქართველი მწერალი. თხზულებებს აქვეყნებს 1954 წ-დან. მოთხრობების პირველი კრებულია „კარის მეზობლები“. არის ნოველების, რომანების, პიესების, კინოსცენარების ავტორი. რომანებში [სრულად »»]
(1809-1875) ქართველი ისტორიკოსი. დაამთავრა პეტერბურგის სას. აკადემია. ღვთისმეტყველების კანდიდატის ხარისხთ შემდეგ მუშაობდა თბილისის სემინარიაში ფილოსოფიისა და ფიზიკის მასწავლებლად. 1849 წ. [სრულად »»]
ხაზი, წვრილი ჭიქის მძივი. (საბა)(გადატ.) ძალზე მცირე. =„ერთის იოტის წამისად“ - სულ მცირე დროში =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი [სრულად »»]
ნარნარად, მდოვრად ფრენა (დიდი ფრინველისა). ◊ დიდი გარეული ფრინველი ერთგვარი. „მაგრამ თუ გრძნობა გაიასკეცა. ცაში ირაოდ ხედნის გავაზებს“ („გრიშაშვილს“ მარიჯანი). სასკოლო [სრულად »»]
მიწების ხელოვნური რწყვის ღონისძიებათა სისტემა. =„როგორ გასწავლო ირიგაცია?“ („გაყრა“ გ. ერისთ). =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი [სრულად »»]
ბერძნულ სტილისტიკაში ფარული დაცინვა, დადებითი შინაარსის შემცველი სიტყვა ან გამონათქვამი საპირისპირო მნიშვნელობას იძენს. ი.- ს ჩვეულებრივ ტროპად მიიჩნევენ, ზოგჯერ კი სტილისტიკურ ფიგურას [სრულად »»]
(1875-1957) სომხეთის სახალხო პოეტი, ოსტატად წოდებული, აკადემიკოსი, ლაურეატი („სიმღერები და ტკივილები“, ,აბულალა მაარი“, „მპერი“, „ჩემს სამშობლოს“). =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]
სარჩა (ხარჩა), ქიბორჯი, ბოძალი, პოლოტიკი, ჩუგლუგი, წათი, შუბი. ისარი ზოგადი სახელი არს ყოველთა ისართაჲ. ხოლო განიყოფებიან სხვა და სხვა სახელებითა: ფრთე-დაბალი და პირ-წვრილი, რომელსა [სრულად »»]
(1814-1893) პოეტი, ჟურნალისტი, რეაქციონერი კავკასიის საცენზურო კომიტეტის უმცროსი ცენზორი და მდივანი 1881-1888 წწ.- ში. =სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო [სრულად »»]
(მორჩილება, უფლის მონობა) მაჰმადიანობა, (რწმენა, რელიგია, ადამიანები) მსოფლიოს ერთერთი უდიდესი რელიგია (ქრისტიანობა, ისლამი, ინდუიზმი, ბუდიზმი, იუდაიზმი). ჩაისახა VIIს ს. არაბეთში [სრულად »»]
ებრაელთა ქვეყანა. (ქ. მწ.) ხშირად ატარებს ებრაელის მნიშვნელობას. (ბიბლ. ენც.) მიწაწყალი, რომელიც დაკავებული ჰქონდა აბრაამის შთამომავალთა 12 ტომს, სოლომონ მეფის სიკვდილის შემდეგ მისი [სრულად »»]
კაცობრიობის მიერ განვლილი გზა, ადამიანთა საზოგადოების წარსული. ამა თუ იმ ქვეყნის (მხარის, ხალხის) წარსული ცხოვრება (საქართველოს ი.) ◊ მეცნიერება რომელიც სწავლობს საზოგადოების [სრულად »»]
ბიბლიური პერსონაჟი. ქრისტეს 12 მოწაფეთაგანი. მან 30 ვერცხლად გასცა იესო ქრისტე და შეაპყრობინა იუდეველთა მღვდელმთავრებს, რომელთაც ქრისტე ჯვარს აცვეს. იუდა ეამბორა ქრისტეს. რითაც მტერმა [სრულად »»]
თავდაპირველად: იუდეის (პალესტინა) მცხოვრებნი, შემდეგ საერთოდ ებრაელები. (ბიბლიური პატრიარქის იუდას სახელის მიხედვით, რომელიც ითვლება მითიურ წინაპრად). =სასკოლო ლიტერატურული [სრულად »»]